Posts

Showing posts from October, 2008

Το χει η φατσα μου τελικα

Image
Φταίω εγώ μετά;

Απέναντι από το σπίτι έχει ενα Κουνγκ Φου-άδικο. Παραβλεπω το γεγονος οτι οι τυποι φουλα από ματσο ανδρισμο μαρσάρουν τις μεγάλες μηχανες τους φευγοντας και κοιτώ το συμφέρον μου.
Φέτος που η μικ΄ρη δεν θα κάνει καράτε, εψαχνα για κάτι να αθλείται και να μην τις τρωει πολλες ωρες μιας και 8 πρέπει να είναι στο κρεβατι και συνηθως σχολάει 3 μιση αλλα και μερικες φορες 4 και 5 μιση.
Η αλλη λύση ηταν ενοργανη αλλα ειναι μακρια μου και τα 838940τ93003 παιδακια γυμναζοντ;αι σε οροφο σε ένα δωματιο οσο το σαλόνι μου. Νο γκουντ.
Η αλλη λύση ειναι το κολυμβητήριο αλλα ειναι πολύ μπελαλιδικο το πριν και το μετα, πάλι τρωμε χρόνο.
Οποτε σκεφτηκα το κουνγκ φου ειναι ακριβώς απέναντι, πεταγομαι, δεν τρωμε χρονο από το παιχνιδι και ειναι και πολεμική τεχνη.
Μπαινω, ρωταω αν ισχύει το γεγονος οτι ειναι δωρεαν το πρώτο μάθημα.
Ο τυπος, λίγο φουσκωτος από το πατάρι μου λεει ότι ειναι ναι.
Τον ρωταω πόσ ο παει το μάθημα το μηνα.
"Ας δούμε αν της αρεσει πρώτα και μετα".


Ε;


Να μην ξέρω πό…

Με την Στελλα...

έχω ανταλλαξει το πολύ 7 μνματα.
Τα 4 ήταν εντονα από θυμο και ο θεος να την βοηθήσει την κοπέλα (ξερετε πως γινομαι οταν τσατιζομαι, οι παλιοι)
Μετα ομως τα βρήκαμε, και ειδα εναν ανθρωπο που ως βάση έχει καλή καρδια και εχει αναγκη να βοηθήσει.
Και αυτή η αρετη, συνδυασμένη παντα με την σοφία να βοηθάμε μόνο οσους μας το ζητάνε, ειναι πολύτιμη.

Σας την παρουσιάζω λοιπόν και έυχομαι η εμπειρια στο μπλογκ της να αποφέρει καρπούς για όλους.


http://asterakislings.blogspot.com/

Αλλαγες ενα.

Το τελευταίο διαστημα δουλεύω πολύ, κουραζομαι και δεν βγαζω όσα εβγαζα ή όσα είναι τα έξοδα μου με αποτελεσμα να σκεφτομαι και να αγχωνομαι και να νιωθω πίεση.

Σκέφτομαι πολύ σοβαρα να φτιάξω ενα ηλεκτρονικό περιοδικο σαν αυτό με το οποιο συνεργαζομουν.
Δεν ξέρω τίποτα από πωλήσεις και διαφημίσεις και νιώθω ότι έγραψα όλ οσα είχα να πω.
Η απλα δεν εχω τόσο το κουράγιο.

Μια αλλη ιδεα που είχα ηταν να ξεκινήσω μια δουλεια με κλοουν και τετοια, φαινεται σχετικά απλη και καταλήγω παντα στα παιδικα΄παρτυ να απασχολώ εγω τα παιδια...
(στο παρτυ της μικρης τα εβαλα να ζωγραφισουν ολα σε ενα σεντονακι με ανεξιτηλα χρωματα για να το εχει η κορη μου οταν μεγαλωσει. και μετα τοθς εκλεισα τα ματια να βρουν το προσωπο της μαμας τοθς με τα χερια...Η κλοουν ηρθε, ειδε, εφαγε, ουσιαστικα καθισε μονο, και ενθουσιασμενη με ρωτησε αν μπορει να με παρει τηλεφωνο για ιδεες.)

Δεν ξερω.
Ξερω μονο οτι πρεπει να κανω κατι γιατι με εχουν φαει τα χρεη, και δεν νιωθω οτι κανω κατι δημιουργικο, κατι που με σκοτωνει.


Πε…

Πριν βγειτε από το σπίτι, φορεστε κράνος...

Image
Πώς μια βόλτα δεκαπέντε λεπτών μπορει να αποδειχτει μοιραια για τα νευρα.Εχω μέρες να βγω από το σπίτι και σήμερα θυμηθηκα γιατι προτιμώ να κλέινομαι μεσα και να μην βλέπω κανεναν παρα μόνο αυτους που έρχονται σπίτι μου κάθε σαβατοκύριακο για μασα και παντομίμα.

Πάω πρωι πρωι να πάρω κρικάκια για να φτιαξουμε μια κουρτινούλα στο "σπιτακι" κουτακι του παιχνιδιού της μικρής, παπούτσια και ενα σπαλονουα για ροστμπιφ.Απλό ναι;
Θα πρεπε.
Αλλά δεν ειναι.
Στο χρωματοπωλειο αφού περίμενα δέκα λεπτα να εξυπηρετηθέι η κυρία πριν από μένα, πάιρνω μια χουφτα καρφιά, κατι άλλα ψιλολοϊδια και ζητω τα πιο μικρα κρικακια.
"δεν έχω" μου λέει χωρις να με κοιτάξει.
"Εξήντα λεπτά"
Κοιτάω στο προτοφόλι, έχω μόνο πεντάευρω.
"δεν έχω" μου ξαναλέει, χωρις να με κοιτάξει πάλι.
Τι να κάνω, ακουμπω τα τυλιγμένα καρφια στον πάγκο και παιρνω το παιδι απο το χέρι να φύγουμε.Στην πορτα μου φωνάζει, σαν να έβγαινε από λήθαργο"Αν θέλετε στον γυρισμό σας, να σας τα κρατήσω"
Ομως…

Μωρε "παιζει"...αλλα τί;

Ενώ έγραφα υπότιτλους, άφησα όπως πάντα την τιβι να παίζει στο βαθος.
Συνήθως εχω την Χρουσαλα γιατι συμπαθω την Μακρή και την Παγιατάκη(ασχετα αν δεν συμφωνώ πάντα με την άποψή τους, και η παγιατάκη ειδικά μου βγαζει καλοσύνη) και γελάω με τον Πρόδρομο.
Ο άντρας που έχασε το 1821.

Και βλέπω καθε μέρα την Μαριετα -που πλέον δεν μπεμπεκίζει οπως παλια-, να εχει στραβώσει τα μουτρα της με την ¨μεγαλη" που τα χει με μικρό.
Ενοχλειται το κοριτσακι και φαινεται.
Και θυμαμαι οι τκαι γω στα 20 σοκαριζόμουν με τους απανταχου μεγαλους που μου την έπεφταν και ποσο περιφρονουσα τις μεγαλες γυναικες που ήταν τοσο απελπισμένες να κυνηγάνε μικρούς.
Και μετα μεγάλωσα .Λουσου τα.


Ομως σήμερα ειχε την Βροχοπούλου.
Και η Βροχοπούλου να την κουρδιζει ασύστολα και αυτη να τσιμπαει.
Διαγωνισμός ποια έχει τον πιο άξιο και όμορφο άντρα!
Ανταγωνισμός επιπεδου Μανίνα και Κατερίνα.
Και ξεδιπλώθηκε το πόσο χαιδεμένη και κατίνα ήταν τελικά η παρουσιάστρια.
Για την Βροχοπούλου έχω πει, γουσταρω την ειλικρίνεια της.
Η Χρο…

Αγαπητε Ρωμιέ....

Ελαβα αυτό με μαιλ....

> >" Για ένα πράγμα χαίρομαι πιό πολύ από όλα τώρα που θα κλείσει η ΟΑ με το
> > υπάρχων καθεστώς.
> > Γιατί θα σκέφτομαι όλους εσάς που την βρίζατε τόσα χρόνια και όμως
> > μπαίνατε
> > στα αεροπλάνα της, τα νοιώθατε σαν το σπίτι σας, τα κάνατε άνω-κάτω με την
> > γκρίνια σας και τις φωνές σας και όταν ασπρίζατε από τον φόβο σας πάντα
> > υπήρχε κάποιος να σας βοηθήσει.
> > Σας σκέφτομαι λοιπόν να μπαίνετε σε καινούριες εταιρίες ιδιωτικές, σε
> > καινούρια αεροπλάνα και να βαράτε προσοχές όπως ακριβώς κάνατε όταν
> > μπαίνατε
> > σε αεροπλάνα άλλων, ξένων αεροπορικών εταιριών (π.χ. Lufthansa)!!!
> > Κιχ δεν θα ακούγετε!!! Θα είστε όλοι υπόδειγμα επιβατών και πελατών!!!
> > Ρομποτάκια, ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα. . . Και γω φυσικά μαζί με εσάς!
> > Και τότε κρυφά θα αναλογιστείτε το πόσο ωραία ήταν όταν με ένα χαμόγελο η
> > κοπελιά του Τσεκ-Ιν σας χάριζε το υπέρβαρο (γιατι τώρα τ…

7

Image
Εφτα ημέρες στην εβδομάδα...







Οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλωνίας.
Τα θαύματα του κόσμου.





Λένε οτι τα κύτταρα του σώματος αναζωογονούνται κάθε εφτά χρόνια.
Οτι στα εφτα εδραιώνεται η συνείδηση πλήρως.




Αλλά το μοναδικό εφτα που είναι πιο σημαντικο απ'ολα αυτα,
για μενα, ειναι το σημερινό.

Σεξ μετά δακρύων..

Image
Ξέρεις τι έιναι να κρατάς καλά καλα την παραμύθα σου, να είσαι μόνιμα οχυρωμένη πίσω απο ένα σκυθρωπο, παγερό και αποστασιοποιημένο ύφος, να αποφεύγεις κάθε επαφη για να μην φας απορριψάρα, και καποια στιγμη-για τους τύπους να βρεθεις από κάτω του, να τελειώνεις και μαζι με σένα να τελειώνουν οι άμυνες, τα τείχη και ο τλευταίος αναστεναγμός ευχαριστησης να μεταβάλλεται σε λυγμο απελπισίας;
Ο τελευταίος χρόνος του γάμου μου έτσι ήταν...δεν θυμαμαι τον εαυτό μου αλλιως. Ήταν τόσο συνηθισμένο φαινόμενο που ούτε ο πρώην άντρας μου έκανε κάτι διαφορετικό, ούτε ρωτούσε γιατί. Φαντάζομαι ήξερε, η πολυ απλά αδιαφορούσε. Αλλά δεν μπορώ να ξέρω με σιγουριά, δεν ήμουν στο μυαλό του.


Μου κόστιζε η αποξένωση και φανταζομαι την συνήθιζα την μοναξιά μεσα στον γάμο, αρκεί να μην μου θύμιζαν με σωματική επαφη, το πώς θα έπρεπε να ήταν.
Πιο μικρή ήταν ευκολο.
Δεν τελειωνα.
Δεν μπορούσα αν η σχεση ήταν προβληματική.
'Ομως μεγαλώνοντας το σώμα αλλαζει, οι απαιτήσεις του, και γίνεται "πιο εύκολο"…

La cigale et la fourmi

Έχει ξαπλώσει δίπλα μου, και εγώ κοιτάω τηλεόραση. Βλέπω κατι μουσικά βραβεια και μπαινουν οι sugarbabes με το Lady Marmelade.
Η μικρη γυρνάει ενθουσιασμένη..."μαμα τραγουδάνε οπως εσύ" (και δευτερο κομπλιμέντο; το απογευμα τραγουδούσα το φλαι μι το δε μουν και αντι να μου πει οτι κάνω φασαρια μου ζήτησε να το τραγουδήσω όλο)
Οταν δε, είδε οτι το ξέρω κιολας και τραγουδούσα μαζί, ενθουσιάστηκε.

Χαζεύαμε για λίγο, μπάινει η Patty Labelle, με ένα κοντό φαρδύ σαν παλτο ένα πράγμα-είναι και μεγάλη γυναίκα- και η μικρή μουρμουρίζει σιγανα.
"Δεν μου αρεσει αυτή. Είναι σαν χοντρή πατάτα"

Δεν το περίμενα. Λυθηκα στο γέλιο.


Η ώρα των Γαλλικών.
Ξέρεις τι έιναι La cigale? (Τζιτζίκι)
-Nαι, το Τζατζίκι.

Κοινή γονική επιμέλεια

Πάμε καλά;


Σε μία χώρα οπου οι πρώην εραστες δεν μιλιούνται ποτέ ξανα , που οι άντρες βλέπουν την γυναικα -ακόμα- σαν αντικέιμενο πόθου, που όταν βιαζεται καποια οι μπατσοι ρωτανε τι φοραγε, που οι περισσότεροι χωρισμένοι πατεράδες δεν βλεπουν τα παιδιά τους και δεν πληρώνουν μια γελοία διατροφή, και που οι σχεσεις μεταξύ πρώην συζύγων δείχνουν το πόσο μεγάλος πόλεμος ύπαρχει τελικα μεταξύ των δύο φυλών....υπάρχει περίπτωση να τα βρουν και να μην χρησιμοποιηθεί η κοινή επιμέλεια σαν μοχλος εκβίασης;


Εχω δει πολλές γυναικες σε τραγική κατάσταση, να μην έχουν απο που να πιαστουν.Εχω δει και μερικές σκύλες που χρησιμοποιούν το παιδι αλλά ειναι λίγες. Τα παραδειγματα που εχω στο μυαλό μου ειναι γυναίκες που εχουν βρεθει αποκλεισμενες κοινωνικά και εργασιακά γιατι αναλαμβάνουν τα παιδια εξ ολοκλήρου και ο πρωην ξεκινα να σπειρει αλλου τους καρπούς του (δεν κοστιζει και τιποτα εδω που τα λέμε, στην Ελλάδα...).

Πρωην αντρες με πληγωμένους εγωισμούς που χτυπανε εκει που πονάει. Στο παιδι.
Δειτε …

Broken fangs

Ειμαι απαίσιος ανθρωπος.
Εδωσα κοκκαλα στον σκύλο και ηταν τελικα μαλλον πολύ χοντρα για κείνο, και εσπασαν τα κάτω δοντια του.
Πρωτη φορα το βλέπω αυτο,αλλά ισως να εχει με την ευπάθεια της ρατσας.
Νιωθω απαίσια.

Η κτηνιατρος την πρώτη φορά μου είπε οτι ήταν τα καλά του δοντια, τωρα μου λέει οτι πρέπει να ειναι τα παλια αφου κουνιούνται και τα δυο.
Ομως εχει βγαλει τα πισω δοντια.
Δεν ξερω τι να κάνω.


Τελος πάντων, ας ευχηθούμε να είναι μόνο αυτά τα προβληματα μας, επιτέλους.

Πάμε καλά;

Θα ήθελα να ήξερα, ποιος υπεύθυνος έδωσε το οκ για την ΛΟΛΑ και την διαφημίζουν κιολας με καμάρι ενω η ιδέα ειναι από μια ταινία του 1991 (αν θυμαμαι καλα). Ναι, τοσο φρεσκια και οριτζιναλ ιδέα.
Μα ειλικρινα, δε ντρεπονται;
Ακομα και το τρειλερ ειναι ιδιο.
δεν αλλαξαν τίποτα, πρέπει αν νομίζουν ότι εχουμε Αλζχέιμερ ή οτι ζούμε σε σπηλιά.



Τιβι ορ νοτ Τιβί.
Την Σαρρή δεν την πάω.
Νομίζω γενικα΄πολύ την βρισκουν αντιπαθητική, ειναι το τουτο της.
Εγω που έτυχε να της μιλήσω μια φορα στο κανάλι που δούλευα πριν χρονια, απάντησε χωρις χαμόγελο και ενοχλημένη, οποτε αντικειμενικά και υπομενεικά δεν την πάω.
Ομως, χτες που ανοιξα την τιβι το πρωι, την έιδα επι μισή ωρα να δικαιολογειται στο γιατι μύνησε από τον Λαζοπουλο.
Και να ειναι 3-4 παρουσιαστες και να την ανακρινουν και να την κολλάνε στο τοιχο.
Για στακα ρε παλικάρια.
Σας πεφτει λόγος;
Οχι
Την έβρισε; Την προσβαλε; Ενιωσε εκεινη προσβεβλημένη;
Θέλει να ενεργησει/εκδικηθεί. δικαιωθεί;
ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ.
Εσεις ενημερωνετε, ρωτατε και τελειωνει εκει.
Δεν ειν…

La vie en bleu

Θυμαστε την λογίστρια λίγα ποστ πιο πριν;
Eστειλα τον Νικο να πάρει τα λεφτα και το πρωτο πραγμα που έκανε ήταν να τον αρπάξει απο τα μουτρα και να του πει ότι "καλα έκανε και δεν ήρθε γιατι της τα εχω μαζεμένα, και καλά θα κάνει να στελνει άλλους αλλιώς δεν θα την πληρώνω."


Ριουάιντ λίγο.

Φυγαμε πια από την σφαίρα του πρέπον, του επαγγελματισμού και προσγειωθήκαμε στον Πλανήτη Υστερία.
Πρώτ'απο'όλα, μαλακω, δεν είσαι σε θέση να υποδεικνύεις και να απειλεις.
Δευτερον,δεν ξέρεις ποιος είναι ο τύπος που έστειλα, το παιδι δεν είχε καμία διαθεση να υποστει την περίοδο σου για να παρει τα λεφτά του.
Τρίτον, τα λεφτα ειναι δουλεμένα και δικά μου και όσο και να χτυπιέσαι δεν μπορεις να κάνεις τίποτα.
Είσαι μονο μιa λογιστρια.

Και πολύ κακή μαλιστα.


Παει και αυτή η συνεργασια. δεν πληρώθηκα και αυτα που συμφωνησαμε αρχικώς...Δεν ξαναδουλευω με την Α.Φ που να χτυπιουνται.


Μέτα, απάντησα σε μια αγγελία εκδοτικής που έψαχνε τραγουδιστές για αγγλικά βιβλια.
Δεν μπορούσαν να μου τα πουν α…