Posts

Showing posts from 2017

O paylos....

Μπαμπά...

Ο δικός μου ο μπαμπας, ήταν γκομενιάρης. Μουσικός. Νευρικός. Ο δικός μου ο μπαμπάς δεν με χαίδευε, δεν μου μίλαγε παρα μόνο με κοιταζε ως βάρος. Δεν ειχε σταθερή δουλειά, ήταν παντρεμένος με μια κουκλα υστερικιά. Τσακωμοι, φωνες, ξύλο. Δεν τον αγαπούσα. Δεν τον ήξερα. Και το χειρότερο, δεν με ήξερε. Ήμουν σχεδόν πράγμα. 

Με φώναζε πορδή δημόσια μέχρι τα 17 μου. Ηλίθια, ανίκανη. Ζήλευε τους φίλους μου. Με χτύπησε τελευταία φορά στα 22 μου, οταν τον κόλλησα στον τοίχο. Δεν μου έδινε τα κλειδιά του εξοχικού, αλλα΄τα έδωσε σε εναν τυχαρπαστο γκόμενο που ειχα, δεν ήθελε να μάθω να οδηγώ γιατι "θα σκότωνα καποιον¨". Με θύμωνε. Περασα από το μίσος στην αδιαφορία και στην ευγνομωσύνη όταν γεννήθηκε το παιδί μου και χωρισα. Ναι, με αποκλήρωσε, για να μην του "φαω" το σπίτι, και να μην "πετάξω την μάνα μου στον δρόμο" κάτι που του ειχε βάλει εκείνη στο μυαλό, όμωςμε το παιδι ήταν διαφορετικός από,τι ήταν μάζι μου. Ξυπνούσε το πρωι και το πήγαινε σχολείο για να ξεκο…

Πως θα επρεπε να ειναι ο γαμήλιος όρκος.

Αντρα μου, πατερα του παιδιου μου,
Κακως παντρευτηκαμε με ορκους αιώνιας αγάπης, σεβασμού, και στοχους απραγματοποιήτους και μη εφικτούς.
Επρεπε οοι όρκοι μας να γραφουν, Υποσχομαι να σου δινως παντα ευκαιρίες να μου εξηγήσεις, να μην βγάζω τον θυμό μου και την απογοήτευσή μου πάνω σου, γιατι δεν ήσουν αυτό που εγώ ειχα πλάσει στο μυαλό μου. Υπόσχομαι να σε ανακαλύπτω κάθε μέρα, να προσπαθώ να σε δεχτω και αποδεχτώ και να θυμίζω στον εαυτό μου οτι δεν μου χρωστας εναν άλφα χαρακτήρα, εναν άλφα σωματοτυπο, ουτε καν την αγάπη σου, που ειναι δωρο, και για τους δύο. Υποσχομαι να δουλέψω με τον εαυτό μου σε κάθε στροφή και αλλαγή που ερχεται στην ζωή, αλλα και σε σένα, και σε μένα, γιατι το μόνο στάσιμο, ειναι ο θάνατος. Εξελίσσεσαι, κι εγω το ίδιο και μπορεί αύριο να μην θέλουμε τα ίδια πράγματα από την ζωή μας, μπορεί να μην εχουμε πια το ίδιο μονοπάτι, η ψυχή σου να χρειάζεται να εχει διαφορετικές εμπειρίες από την δική μου, και υποσχομαι να σε κρατω ενήμερο για κάθε αλλαγη, οχι γιατι σ…

Τι θα πω στο παιδί μου εγω;;; (Ξερω γω, οτι είσαι βλαμμενη;)

Image
Διαβαζα χτες σε μια ομάδα, ενα ποστ που έβαλε μια μητερα οσον αφορα το γκει παρειντ, το τι θα εξηγουσε στο παιδί της. Πέρα απο το obvious μην πας από κει εκεινη την ωρα και μερα, βρε αδερφε, μου εκανε εντυπωση το πως, οι περισσοτερες γυναικες, ομορφες κιολας, ειχαν προσωπικό μένος, λες και καποιος δεν της ειχε καλέσει στο παρτυ, ένα πραγμα.
Η δικαιολογία του παιδιου, καραμέλλα, δε.
Τι θα εξηγήσω στα παιδιά μου;
Ελα μου ντε, πως θα εξηγήσεις στα παιδιά σου οτι υπαρχουν έξω ανθρωποι που σκοτώνουν, κλέβουν, κοροιδεύουν, χτυπάνε, πίνουν, κάνουν ναρκωτικά και πως θα περασεις το μύνημα της αυτο προστασίας, χωρις να κλέψεις αθωότητα, χωρίς να τρομάξεις πιο πολύ απ'ο,τι πρεπει;
Πως θα μεγαλώσεις παιδιά να πιστευουν στην αγαπη, οταν γύρω σου υπάρχει τοσο ψέμμα, τοση αλητεια... Το δίλλημα των γονιών που νιώθουν οτι μεγαλωνουν παιδιά σε μια ζουγκλα και δεν ξέρουν αν πρεπει να διαιωνισουν το καλουπι, για να εχει το παιδι νυχια και δοντια να αμυνθεί, η να τα αφήσουν να ειναι αρνακια, και ετοιμα…

Ο κοσμος ειναι κακός....

Image
και προστατευεσαι, μαθαίνεις στα παιδιά σου να μην πηγαίνουν με τον σταυρό στο χερι, να μην ειναι ευάλωτα, να μην πληγωθούν.
Ομως, ο κόσμος δεν ειναι κακός, εσύ τον κάνεις, τον δημιουργείς και τον διαιωνίζεις, προβαλλοντας το μέσα στο έξω.

" Δεν ειμαι κακός ανθρωπος! Δεν εχω πειράξει κανέναν!" σ ακουω να φωνάζεις.  Σ'ακούω. Θες να πεις οτι δεν εισαι σαδιστής. Οτι δεν βγαζεις ευχαρίστηση με τον πόνο του άλλου, σωστα;

Η κακία δεν ειναι σαδισμος.Η κακία ειναι έλλειψη ενσυναίσθησης. Αυτο το κάτι που μας αφήνει ασυγκίνητους μπροστα στην φτωχια καποιου ο οποιος ειναι απο το Μπαγκλαντες, η τσιγγάνος. Μας αφήνει ασυγκίνητους μια επίθεση καρχαρία σε πορνοσταρ η ο βιασμός μιας πορνης. Μας αφήνει ασυγκίνητους το παιδι της γυναίκας που ΄πήγε να μας τυλίξει. Μας αφήνει ασυγκίνητους οτιδηποτε εχουμε διαλέξει ως ανθρωποι, οτι ειναι ξένο και μακρινό απο εμάς.
Ειτε γεωγραφικά, ειτε ηθικά, ειτε οικονομικά, ειτε θρησκευτικά.

Ο κακός, δεν ειναι σαδιστής, ειναι κοντοφθαλμος. Σκεφτεται τον ε…

Μας ψεκάζουν;

Image
Τα τελευταία χρόνια ακούω διαφορους να μιλάνε για ψεκασμό αεροπλάνων και υπήρξε εποχή, οταν ειχα πολλούς πονοκεφάλους, να εχω παρατηρήσει οτι εντείνονταν πριν την βροχή. Αυτό ειχε σαν αποτέλεσμα να εχω παρατηρήσειτα αεροπλάνα κλπ
Εφταιγε και η μανα μου με τα τρελλά της, εφταιγε και ο μπαμπάς με τον τυπο στην τηλεοραση, τον Αλεξ Τζοουνς των Βαλκανίων που φωνάζει για να πουλήσει βιβλία...
Ενιγουει, το πίστευα. Οχι για να μας δηλητηριάσουν, ουτε για να μας υποταξουν. Βρίσκω αυτο το σκεπτικό εγωιστικο, εγωκεντρικό και ελαφρως χαζό. Φοβαται ο τσοπανης τα αρνια στο μαντρί;
Οχι βέβαια. Ειδικά αν εχει οπλα και σκυλιά.
Ειμαστε ικανοι να τραφουμε χωρις αφεντικα ( σουπερμαρκετ κλπ), ξερουμε να βρουμε μη δηλητηριωδη φυτα, να κοιμηθούμε σε καταφυγια και σπηλιές, να εχουμε θερμανση και ηλεκτροδοτηση χωρις να μας δινει τιποτε ο Τσοπανης; Τσου. Οποτε ειμαστε οι εφηβοι που βροντοφωναζουν και δεν μπορουν να φυγουν απο το σπίτι.
Επιστρεφω στους υποτιθεμενους ψεκασμους.
Βλεποντας τις γραμμες στον ουρανο,…

Καλαμωτές

Image
Ουσιαστικά συνεχεια του προηγούμενου ειναι αυτό Κουλα, αλλα για σένα δουλεύω.

Γιατι να μην καλαμωθούμε καρδιά μου;
Αν δεν εχεις μόνιμά μέτρο σύγκρισης γιατι ξέρεις ποια είσαι, τοτε τα προτερήματα σου μπορούν να λάμψουν, τα κατορωθματά σου να βροντοφωναχτούν ( λεξηπλάστρια ;), και να κορδώσεις ανάστημα.
Αλλα οχι, στην κοινωνία μας ειναι κακο. Πρεπει να περιμένεις από τον άλλον να σου πει οτι εκανες κατι καλο. Να το πει αυτός στους άλλους.
Να κάνουμε τις σεμνοπαρθένες.

Ουφ ουτε κινέζες να μασταν.

Ενω αν δεν συγκρίνεις, αν δεν περιμένεις από τον έξω κοσμο να αξιολογήσει το μέσα σου. Εισαι ελεύθερος. Θα μου πεις, αν μια ζωή περιμένεις να δεις τι είσαι με μετρο τους άλλους, και συγκρινεις, δεν εχεις γννωση του εαυτού σου, δεν μεγάλωσες ( αυτο το κάνουμε στα 5- 6 χρόνια της ζώης μας, οταν ανακαλύπτουμε τον κόσμο) και αυτό ειναι φαυλος κύκλος.
Συμφωνοι, όμως από κάπου πρεπει να αρχίσεις. Να το σπας.
Και θα δεις για ποτε οι άλλοι ΔΕΝ θα σε ενοχλουν, δεν θα ζηλευεις και δεν θα γινεσαι Κουλα.

Γιατι να μ…

Οποιος διαφωνει μαζί της

Image
... τον μπλοκάρει.

Τι απλοποιημένη φρασουλα. Και ποσο, μα ποσο.... ηλιθια!

Λοιπον, Κουλα, πάρε χαρτι και γραφε.

α) Αν εγω καβάλησα καλάμι και πιστευω οτι είμαιγαματη, δεν σημαίνει οτι εσυ εισαι για τον πουτσο. Ολες μπορούμε να νιωθουμε Κλεοπατρες στην ζωή μας, χωρις απαραίτητα να θεωρουμε τους άλλους απο κάτω. ΑΥΤΟ, ειναι δικό σου συναίσθημα, γιατι δεν εχεις αυτοπεποιθηση και η δική μου σε ενοχλει.

β) Ανθρωπος που νιωθει βασίλισσα και δεν σε κρίνει, οπως κάνεις εσυ καλή ωρα ( γυρνα την  ματιά σου σε σενα καυμενη κλοκλο αντι να σε απασχολει που χωνω εγώ το "καλαμι" ) ειναι παραδειγματικά ό,τι καλύτερο σε μια κοινωνία γεματο δυστυχεις ανειλικρινής ανθρωπους. Και, ισως κατι να ξέρει για τον εαυτο του περισσοτερο από σενα, ναι; 
Δεν ειναι ολοι μετριοι σε όλα, και καιρος να νιωσουμε ΚΑΛΑ για ο,τι καταφερνουμε, ο,τι κανουμε, και οποια δωρα αξιοποιουμε.

γ) Ανθρωπος που σου απλώνει το χερι στην ανάγκη και τον μισείς γιατι δίνεται έμφαση- απο το γαμωμυαλό σου- στο ποσο μόνη, χαζή, φτωχια ν…

Τα σεντόνια.

Ενα ζευγαρι μετακόμισε δίπλα σε ενα αλλο. Η γυναίκα παρατηρουσε μέσα από το σπίτι της τα σουρτα φερτα των φορτηγών προσπαθοντας να καταλαβει τι επιφανεια ειχαν οι γειτονες, αν ηταν καλοι για την γειτονιά και καθώς πρέπει.
Λίγες μερες αργοτερα ενώ επινε τον καφέ της,είπε στον αντρα της.
"Δεν ειναι πολυ καλη νοικοκυρά, δες, τα σεντόνια της, δεν αστραφτουν" και εφυγε ικανοποιημένη, χωρίς καν να το καταλάβει.
Δυο μερες αργότερα, ειπε πάλι στον αντρα της
"Μα καλα δεν βλέπει οτι κάτι δεν παει καλά; τα ρουχα της ειναι τοσο βρώμικα" και εφυγε παλι ικανοποιημένη.
Την επόμενη εβδομάδα το ίδιο, οταν ήρθε ο άντρας της στην κουζίνα να πιει καφέ
"Μα δεν ντρεπεται; Εγω Ποτε δεν θα επλενα ετσι, τσαπατσουλικα"
Ο αντρας της κοντοσταθηκε κοιταξε έξω και βγήκε από την κουζίνα.
Την επομένη, η γυναίκα του κοιταξε εξω και αναφωνησε με εκπληξη...
"Δες! Εμαθε να πλένει τελικά; Καιρος ήταν"
Ο αντρας της που επινε τον καφέ του, ήπιε μια γουλιά, την κοιταξε, με μια αδιαορατη λύπη στ…