Posts

Showing posts from November, 2010

fatsas

Φτωχιά εγώ;

Λόγω μιας μαλακιας στο σχολείο όπου αργησα να πληρώσω ενα βιβλίο αγγλικών της μικρής, και λόγω του οτι η μικρή συνέχεια μου ζητάει πράγματα, της εχει καρφωθεί η ιδεά οτι "η μαμα μου ειναι φτωχιά" και παει και το λέει στο σχολείο.

Εγω δεν με βλέπω φτωχια ρε γαμώτο, δεν νιώθω κακομοιριά.
Βλέπω οτι δυσκολεύομαι και ειναι ανθρώπινο. Δεν ταυτίζομαι.

Τα παιδιά θα την εξοστρακίσουν-ξέρω την νοοτροπία των γονιών ειδικά σε ένα τετοιο σχολείο, και δεν ξέρω πώς να το χειριστώ.

Χτες δώσαμε σε μια ζητιάνα λεφτά.
Της είπα, ετσι ειναι η μαμα;
Εχουμε φαγητό; Νερό; Ρεύμα; Παιχνίδια; Ρούχα; Κάνουμε το πάρτι σου; Εχουμε 4 σκυλιά;
Εχουμε φίλους που μας βοηθάνε με την μετακόμιση, ας πούμε;
Δεν ειμαστε φτωχοι.

Αλλα αναρωτιόμουν ενδόμυχα...




Εχω βαρεθεί να μην μπορώ να ορίζω την ζωή μου, γαμώ το κέρατό μου.

Our new puppy...

Image

Woman in this city, όχι lili

Αποφάσισα να ανοίξω το παλιο και ορίτζιναλ μπλογκ.

Είχα παρει κείμενα και τα έκανα κοπι εδώ το ένα μετά το άλλο αλλα στο παλιό εχει και τα σχόλια. Εχουν ενδιαφέρον οι αντιδράσεις, τότε δεν τις άντεχα.
Το μπλογκ αυτό συνέχισε εκεί που σταμάτησε το άλλο (διευκρινίζω για όσους κάνουν το κόπο να μπουν και ίσως μπερδευτούν)

Το αφήνω ανοιχτό για όλους προς το παρόν , μετά θα το ξαναχώσω σε μυστικά μονοπάτια, δεν μου αρεσουν καποια ξεσπασματά μου εκεί, ήμουν άπειρη με τα τρολς και πολύ ευάλωτη τότε.

Φοβάμαι...

Μερικές φορές ακούω ενα τραγούδι και μια θύμηση αισιοδοξίας με πιάνει, ένα μακρινό ψιθυρισμα και δεν μπορώ καλα καλά να διακρίνω τι μου λέει.
Μου λεει οτι κάποτε μου άρεσε το ποια ήμουν.
Μου λέει οτι αφήνω τον εαυτό μου να φοβάται, να ειναι θύμα, να νιώθει αποτυχία.

Πώς ενιωθα τότε;
Ακουγα πολύ μουσική, το βήμα μου ήταν ανάλαφρο, ένιωθα χρήσιμη, ικανή ταλαντούχα. Καλός άνθρωπος. Είχα προορισμό και σαφή δρόμο μπροστά μου. Ο κόσμος ήταν γεμάτος υπέροχες πιθανότητες και ο κόσμος, οι άνθρωποι ήταν καλοί κατα βάση.
Οκ, κάποια πράγματα δεν θα επιστρέψουν ποτέ στην αρχική τους μορφή όμως...

Αποφάσισα σήμερα να κοιτάξω τους φόβους μου καταπρόσωπο.
Και εναν έναν να τους αντιμετωπίσω, όπως και όταν μπορώ.
Πρωτα όμως πρέπει να τους καταγραψω.
1) Φοβαμαι τον πρωην συζυγό μου. Εξαρτόμαι από κείνον, δεν εχει ίχνος συμπόνιας και απέναντι μου εχει αχτι, νιώθω οτι με περιμένει στην γωνία. Φοβάμαι να μιλήσω γιατί ειναι εκδικητικός και λόγω του παιδιού έχει πάτημα και δύναμη και πρόσβαση στην ζωή μου. Τον φοβάμα…

...........

Βρε κοριτσάκι μου γλυκό, χαίρομαι που κατάφερα παρα τις αντιξοες συνθήκες να σε κάνω να νιώθεις άνετα και φυσικά, αλλα οταν σε ρωτάει η δασκάλα γιατί δεν έφερες τα λεφτά για το βιβλίο που ζήτησε, μην λες "Η μαμα μου δεν έχει λεφτά".
Εσύ θα πληρώσεις την νύφη μετα, τα παιδια και οι γονείς ειναι ο δικός σου χώρος.
Πώς να σου το δώσω να το καταλάβεις;

Ναι, περιμένω να πάρω λεφτά. Αυτόν τον μήνα ειχες σφραγίσματα, πλήρωνα τράπεζες. Δεν περίσσεψαν.
Να σου λέω ψέμματα;

Δεν μπορείς να κρατάς κάτι δικό μας για μας;


Ντραπηκα.

Τι το' θελα;

ειπα στην μάνα μου να έρθει εδώ για το σαββ/κο.
Δεν πολυ ήθελα, αλλα σκέφτηκα οτι εχει χτυπήσει το πόδι της, ίσως αυτό να είναι μια ευκαιρία να δει, να καταλάβει τι γίνεται γύρω της.
Να καταλάβω κι εγω,ίσως.


Οι δυο μέρες πέρασαν καλά.
Σήμερα όχι.

Και νιώθω σιχαμάρα.
Γιατί αποδέχομαι οτι τα βλέπει όλα όπως θέλει εκείνη-η αντέχει.
Να μου λέει όμως οτι δεν ξέρω τον πατέρα μου καθόλου, να με λιβανίζει μέχρι να μου πει και τελικά να μου λέε για αδιακρισίες του (σιγά τα ώα), λέγοντας οτι δεν θέλει να το πιστέψει γιατί ειναι "σιχαμένος".
Της είπα οτι καταλαβαίνω οτι ως γυναίκα του πονάει και ζηλεύει, αλλα σιχαμένος δεν ειναι και δεν μπορεί να κρίνει εναν άνθρωπο βασει αυτού και μόνο.
Αρνήθηκε οτι ζηλευει ότι ζήλεψε ποτέ... Τι να της πω; Οτι θυμάμαι τους καβγάδες; Το πώς μια ζωή ειχε ωραίες γυναίκες γύρω της που μισούσε καταβάθος γιατί "φλέρταραν" με τον πατέρα μου, αλλα από την άλλη δεν πίστευε οτι έκαναν ποτέ κάτι.
Νομίζω με ενόχλησε η κριτική της βάσει της σεξουαλικότητας του αλ…

Telika eixa dikio...

Image
...."to" 'xo sthn fotografia.

Ενας σκύλος που δεν θέλει να βρέχει τις πατούσες του...

Image

Σημερα, έπεσε ένα πιστευω...

Πρωί πρωί έρχεται η μικρή.
(Ξυπνάει πρώτη και παει και κάνει μαθήματα τα Σάββατα)
"Μαμά, υπάρχει ο αη Βασίλης;¨
"Σου έχω πει οτι υπάρχει για τα παιδάκια που τον πιστεύουν"
(συγκεκριμένα ειχα πει οτι όσοι εν τον πιστέυουν δεν μπορούν να τον δουν.)
"Η Α. λέει οτι δεν υπάρχει"
Αυτή η Α. υπήρξε αιτία το παιδι να μάθει πολλά που δεν ήθελα, τα μισά διαστρεβλωμένα.
'Εσύ τι πιστεύεις, αγάπη μου;"
"Δεν ξέρω"
"Θα σε πείραζε αν δεν υπήρχε;"
"Δεν ξέρω."


Παύση.
Αρχιζα να ξυπνάω. Και να σκέφτομαι, οτι κι εγώ στα 9 έμαθα την αλήθεια.
"Πότε ειναι τα Χριστούγεννα;" με ρώτησε
"Γιατί θέλω να σκεφτώ τι θέλω"
"Μωρό μου, το δωρακι σου το'χεις ήδη "ζητήσει", ένα χρόνο τωρα."
Σκέφτηκα με φόβο την περσινή περιπέτεια όπου ζητούσε για μήνες κάτι και ένα μήνα πριν τα Χριστούγεννα ζητούσε επίμονα κάτι άλλο. Για νακαταλήξει σ αυτό που ζητόυσε πρωτιστως δέκα μέρες πριν τα Χριστούγεννα. Και να τρεχω να ψάχνω σε σαιτ και να π…

Ατιτλο

Οταν την είδα, έκλαψα.
Και έκλαψα και την δεύτερη φορά και την τρίτη.
Ωσπου ήρθε η μικρή και με ρώτησε γιατί.
Και της απάντησα αυθόρμητα οτι με συγκινησε αυτή η αγάπη των δικών σου ανθρώπων.

Εχω πολλους ανθρώπους που με βοήθησαν και με βοηθάνε.
Ομως αυτή η αγάπη η ανιδιοτελής, αυτή η διάθεση για προστασία, και όχι ο ανταγωνισμός και η επιθυμία κυριαρχίας που εχω γνωρίσει ως τώρα...αυτην την αγάπη που έχω...όχι, είχα να δώσω και που μου λείπει τοσο...
Εμαθα να ζω χωρίς αυτήν
Αλλα δεν ζω.


Τελικά.

Χάλι...

Το πρωί ξύπνησα με πονοκέφαλο, πάλι.
Τι θεμα ειναι δεν ειναι οτι κα΄νω και εμετό και δεν μπορώ να πάρω παυσίπονο. Το θέμα ειναι οτι παω τουαλέτα συνέχεια και εχει μπρεδευτεί το μπροστά με το πίσω.
Κοντέυω να πάθω αφυδάτωση.
Χτες το βράδυ διψούσα πολύ, πράγμα περίεργο για μένα.

Και σκέφτομαι ποια μπορεί να ειναι η αιτία που είναι τοσο χάλια.
-Κοιμήθηκα με νωπό μαλλί και κρύωσα.
-Χτες κατ εξάιρεση, εφαγα κάτι που μου έφτιαξε η μάνα μου. (Συνθήκε υγιεινής)
-Εκοψα πνευμόνια και άλλα κρέατα με μια μικρή ουλή σου χερι.
-Εβαλα Ιβαλιτέν 15 λεπτά γιατι το παιδί ειχε ψείρες και με κόλλησε.
-3 μέρες μας ψακάζουν ξανά και ξανά (φυσούσε και δεν τους "καθόταν").

(Τα στοιχήματα ανοίξαν)



Ο,τι και να είναι μόνο αλλη μια φορά στη ζωή μου βρέθηκα να τα ξερνάω ενώ είμαι στον "θρόνο" μου.
Πρέπει να κάνω κάτι, θα πάθω αφυδάτωση...

Και ξαφνικά...

"^$&$&$&)()*)&*&*&^
Οχι, δεν θα κλείνουμε όποτε θες εσύ, ούτε θα "τελειώνουμε" σε κάθε καβγά μας.

Πρώτη φορά τον ακουγα έτσι, αποφασισμένο, αυταρχικό, in charge. Επνιξα τα λόγια μου και παρέμεινα σιωπηλή για την συνέχεια.

"Μου την σπάει που πέρασες ότ,ι πέρασες και δεν ήμουν εκεί να σε κάνω να νιώσεις καλύτερα. Με τρελλαίνει που υπήρξαν άνθρωποι που σε πάτησαν και σε εξευτέλισαν και δεν μπορούσες να κάνει κατι γι αυτό. Πεθαίνω όμως που όποτε θα έχουμε κάποιο πρόβλημα, με κοιτάς σαν να ειμαι ένας από αυτούς.
Οχι γιατι χαλας "την εικόνα του εαυτού μου" αλλα γιατί πιστεύοντας οτι κι εγώ ειμαι ψυχρός, δεν με αφήνεις να σε πλησιάσω και να σε στηρίξω, δεν με αφήνεις να σου δέσω τις πληγές σου.
Ξέρω, δεν εχεις ανάγκη κανέναν, Θεός φυλάξοι, όμως σε έχω ανάγκη εγώ.
Σ'αγαπάω.
Είτε είσε πρησμένη το πρωι με ανάσα που σκοτώνει, είτε άβαφτη, αχτενιστη, άπλυτη, παραπονιάρα ή φωνακλού. Με εκενευρίζεις, θέλω να σε πιάσω και να σε στίψω ώρες ώρες με αυ…

Ανοιχτή επιστολή

Απέφευγα πάντα να μιλάω ειδικώς για σένα εδώ, γιατί ήξερα πώς δεν θα κοίταζες την ουσία αλλα θα θιγόσουν και θα έψαχνες να βρεις τρόπους να με εκδικηθείς.
Οπως οταν βγήκε το βιβλίο με θέμα αυτό το μπλογκ, και ενώ μου είχες δώσει την άδεια να γράψω ό,τι θέλω για σενα, (αλλά πρόσεξα να μην εξασκήσω αυτό το δικαιωμα), υπογραμισες ό,τι μπορούσες να βρεις μέσα, διαβαζοντας μέσα από το δικό σου πρίσμα και όχι διαβάζοντας από την δική μου θέση, ή έστω απο την θέση της λογικής.

Σε μισώ.
Το λέω χωρίς πάθος, με κούραση, με στεναχώρια, με λύπη.
Ευχομαι να μην υπήρχες.


Σ'αγαπησα.Τοσο ωστε μετα απο μια σειρά μεγάλων σχεσεων να σε παντρευτώ γιατί πίστεψα οτι ήσουν ιδανικός για μένα. Θετικός στα θέματα της διατροφής, με σταθερή δουλειά, ήθελες παιδιά, με φρόντιζες και μου έδινες λιμάνι. 'Ησουν όμορφος, γλυκός και ήθελα να σε χαιδεύω, να σε προστατεύω. Τα βράδια σε κοιτούσα να κοιμάσαι και μετά κουρνιαζα κοντά σου.
Οταν ήρθε η ώρα να παντρευτούμε σκέφτηκα οτι και να μην λειτουργούσε ο γάμος, και χ…

Χελπ;

Εχω πολύ μεγάλο πρόβλημα αυτες τις μέρες.
Αν κάποιος έχει καποια άκρη,,, το αυτοκίνητο ειναι απαραίτητο για να πηγαίνω το παιδί στη σταση οταν βρεχει και φυσάει.
Δεν παίρνει μπρος.

Γαμω το κερατό μου. Τόσο απλά.

Πριν γράψω οτιδήποτε, θα ήθελα να διαβάσετε κάτι.
Αυτό και αυτό.

Στο νετ υπάρχουν δυστυχώς χιλιάδες "εξπέρ" που δίνουν μεθόδους για το πως να πηδήξεις μια γυναικα. Οποιαδήποτε γυναίκα. Πώς να την πλησιάσεις, πώς να της μιλήσεις, τι να πεις, τι να μην πεις, πότε να φύγεις, και θεωρητικά, για ενα αγορι 17-18 χρόνων που δεν ξέρει οτι δεν λες σε μια κοπελίτσα οτι "χόντρυνε¨ή οτι τον έπαιζε σκεφτομενος εκείνη, είναι πρακτικό.
Δεν του έμαθαν από το σπίτι βασικά πράγματα, δεν εχει την νοημοσύνη να καταλάβει οτι οι κοπελίτσες ειναι ανθρωποι σαν εκείνον, οπότε καλό ειναι να βάλει φρενο στον 'αυθορμητισμό" του και να μάθει λίγους κανόνες καλής συμπεριφοράς.
Αυτό που εμένα με ενοχλεί σ'αυτα τα σαιτ και μεθόδους, είναι οτι κάνει την γυναίκα αντικείμενο.
Μίλα σε όσο πιο πολλές μπορείς, κάποια θα σου δώσει το τηλέφωνό της.
Φτηναίνει.
Κανει την γυναίκα θήραμα αλλα όχι τροπαιο, εστω.
Μελέτανε τις αδυναμίες, πετανε φράσεις κονσέρβες και ειναι αποστασιοποιημένοι όλο το διάστημα που …

Σκέψεις...

Εχει μαζευτεί όλος ο αμαρτωλός βίος μου στο φατσαμπουκ. Πρώην γκόμενοι, πρώην φλέρτ, της πόπης. Οι μισοι μου μιλάνε στα κλεφτά γιατί η γυναίκα τους παθαίνει κρίσεις και αναρωτιέμαι πόση ανασφάλεια μπορει να έχει καποια για να ζηλεύει το"τι κανεις; Πώς πας; Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω" που θα μου πει ο άντρας της με τον οποιο τα είχα στα 15 ή με τον οποίο απλώς ανταλλάξαμε ένα φιλί ενα βράδυ και μετα φίλοι.
Μερικοί δεν βλέπονται πια. Δεν φταίνε αυτοί, Τα ποτά τα ξενύχτια...
Ομως ένα πράγμα με χαλάει αφάνταστα.
Ειδικά αν έιναι καποιος που κάποια στιγμή μοιραστήκαμε συναισθήματα, σπίτι, ζωές.
Το 123874601569 ξανθά παρδαλά ξωβυζα "φρεντς" που εχουν βάλει.
Δείχνει ποιοτητα, (ορ λακ οφ), τρόπος σκέψης, μια λιγουριά, ενα απωθημένο.

Και νιώθω καπως ...ηλίθια και βρωμισμένη που αφέθηκα στα χέρια ενός τετοιου ανθρώπου.
Λϊγα πράγματα με χαλάνε, αλλα αυτή η χυδαιότητα, το γούστο στα πρόθυρα του πορνό με χαλάει πολύ.
Θέλω να γυρίσω τον χρόνο πίσω και να πάρω το σώμα μου από τα χέρια το…

Μωρό μου καλωσήρθες.

με τα πολλά, ξαναπήρα το μαιλ μου. Γιεεεε!
Ενιωθα γυμνή.

Flirt and the art of reaching without touching

So... me and Angelo broke up last week.Καπου μπούχτησα.
Να μην έχω συζήτησεις, να μην νιώθω στήριξη, να μην έχω συναισθηματική κάλυψη... ουτε καν οικονομική.
Και δεν εννοώ να μου πληρώνει αλλα το οτι αν ήμουν με οποιονδήποτε άλλο 4 χρόνια, πια θα είχαμε γινει ο ένας κομμάτι της ζωής του άλλου, με ό,τι συνεπάγεται αυτό, από το να συζήσω ή να με διευκολύνει με το παιδί οταν εγω δεν μπορώ και τέτοια.Εκανε και μια χοντράδα και ένιωσα οτι μου τέλειωσε.
Βγήκα μετα από λίγες μέρες και προς το τέλος της βραδιάς με πλησίασε ένας τυπάκος, πιτσιρικάς και αυτός (λίγα χρόνια μεγαλύτερος), αλλα μου έκανε εντύπωση ο τρόπος του. Ευγενικός μετρημένος.Χωρίς να θέλω να μειώσω τον εαυτό μου, την επομένη αναρωτήθηκα γιατί μεσα σε τόσες όμορφες γυναίκες, ήρθε σε μένα.
Του ειχα δώσει το σκάιπ μου, όμως δεν πήρε.
Πέρασαν λίγες μέρες και το έβγαλα από το μυαλό μου. Οποιος περιμένει τόσο για να σε πάρει...παίζει.Και ήμουν σίγουρη οτι θα έπαιρνε.
Καποια στιγμή βρεθηκα ξανα με τον Αγγελο. Ηταν να κάνουμε μια δουλειά …