Posts

Showing posts from May, 2008

Θελω να κοπανησω το κεφαλι μου στον τοιχο

Εβαλα μπελά στο κεφάλι μου.
Ο σπιτονοικοκύρης μου εινει το ειδος του ανθρωπου που τα ξερει όλα (καθ.πανεπιστημιου), έχει απαξιωτικό ύφος και γινεται συνέχεια προσωπικός.
Και δεν εχει αίσθηση των ορίων των απαιτησεων του και του εαυτού του σε σεχση με τον αλλον.
Ηδη μου τοεκλεισε μαι φορα και αγριεψα, σημερα δε, μου εβαλε χερι επειδη πηγε πιο νωρις στην εφορια (αφου μου ειπαν οτι γινεται τι φταιω εγω;) και εκτεθηκε στην υπαλληλο, και χαλασε η μερα του και και και
"Ειστε αναξιοπιστη", μου ειπε και μουρθε να παρω το σπασμνο νεροχυτη της κουζινας του που πληρώνω ΕΓΩ κα ινα του το βάλω εκει που ξέρει.
Μεχρι τώρα ολη αυτη η ιστορια μου εχει κοστισει οσα ειχα και δεν ειχα 2500 ευρω. 1000 προκαταβολη και 1220 οι εργασιες.
Και ακομα δεν εβαλα τεντες
Και γιατι να βάλω;
Αφου οπωε δειχνουν όλα δεν θα κάτσω πανω απο δυο χρονια, που ήταν ο ορος για νατα φτιαξω μισα μισα. Αλλα οχι του προηγουμενου ενοικιαστή, οτι χαλασω εγω. Και τελικα δνε μπορουμε να συννενοηθουμε και θα καταλήξω να αφαιρεσω μονο…

Fights

Πήραν τις πινακίδες του 'Αγγελου, από εναν δρόμο οπου το σήμα μη στάθμευσης έιναι μόνο στην μία πλευρά του δρόμου, δηλαδή αν στρίψεις ;από την αλλη , δεν το βλέπεις., γιατι πολύ απλά ...είναι στην άλλη άκρη του δρόμου.
Και ακουμπήσε λίγο κίτρινη γραμη.
Ωραία ε;
Και τις κούτες που έιχα προγραμματίσει να φύγουν;
Η μετακόμιση;
Την πιο κρίσημη στιγμή...

Ο πατέρας μου, κάνει αυτό που εκανε πάντα, όταν ήταν ώρα να ξεβολευτεί. Και λίγους μήνες μετά θα ρώταει "εγω δεν σάγαπάω, δεν κάνω τα πάντα για σένα;"
Και αν δεν απαντησω θυμουμενη ότι ήμουν μόνη μου για να φτιάξω 500 κούτες και δεν ήρθε μια φορά να της βάλει στο άμαξι να πάμε 3 τετράγωνα πιο κάτω, θα θυμώσει.

Χτες έριξα λοιπόν 4 καβγάδες.
Ένα με τον σπιτονοικοκύρη. Του έιπα να μου δώσει πίσω τα χρήματα.
Ο λόγος;
Μου το έκλεισε κατάμουτρα.

Καθηγητης Πανεπιστημίου,
Και με τον πληκτρά μας σκοτώθηκα.
Κι αυτός θεωρεί ότι επειδή είναι μουσικάρα, έχει δικαίωμα να προσβάλλει.
'Εσένα θέλω αν σε προσβάλλω" μου είπε.
Δεν ήξερε οτι ολο το σχήμ…

Χτες...

Χτες εντεκα με μια την νυχτα ο αγγελος ο νικος κι εγω κουβαλαγαμε κουτες απο το σπιτι στο αυτοκινητο και στο νεο σπιτι (ναι βρηκα, θα σας τα πω αλλη φορα), και σκεφτομουν ποσο τυχερη ειμαι που με βοηθανε και τι στο καλο θα εκανα αν δεν με βοηθουσαν.
Το μυαλο μου πηγε σε περασμενες βοηθειες, και σταθηκε σε μια συγκεκριμενη.
Ενας ανθρωπος που πριν λιγα χρονια θα εκανα τα παντα για κεινον απο φιλοτιμο και μονο, ασε την αγαπη, γιατι ενιωθα οτι και κεινος θα εκανε το ιδιο για μενα, μου εδινε στηριγμα, αισθηση αξιας σε εναν κοσμο οπου διαχωριζομαστε σε φουστες , γλαστρες, πιπιπινια και αλλα κομψα.

Ποτε δεν θα μπορουσα να προβλεψω την εξελιξη.
Μια εξέλιξη που αφήνω κι εγω να γίνεται, διοτι κι εγώ δεν νιώθω όπως ένιωθα, δεν βλέπω την ουσία του να παλέυεις για κάτι που ήταν απο την αρχή...κενό, ψόφιο.

Μου ηρθαν ΞΑΝΑ τα λογια του Χορχε που μου ειχε πεταξει θυμωμενα ενα βραδυ.
"Ολοι σου εκαναν τα χατηρια γιατι ησουν μουναρα και τωρα που δεν εισαι τοσο πια στραβωνεις.'

Τελικα εξελιχτηκε στην π…

υποφερω, ποναω,δεν αντεχω

Κοιμήθηκα χτες από τις 7 γιατί πονούσε το κεφάλι μου και ξύπνησα από τον πόνο. Διαστήματααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα
χελπ.

Ψυχολογικά ειμαι σκαταά γιατι μου τελειώνουν τα λεφτά, άκρη δεν βγάζω με τα σπίτια, κουράστηκα να ζω σε ενα σπίτι με κουτες και τα πάντ αστο πάτωμα, να κοιταω σπιτι να κάνω συζητήσεις και η προοπτικη να βρω ψυκτικο για το αιρ κοντισιον, να κόψω οτε, να μεταφερω, να βαλω πάλι ιντερνετ ρευμα σε εο σπίτι, να καθαρίσω όσο μπορώ το παλιό να καθαρίσω και να σουλουπωσω το νεο...

Θυμαμαι παλια δεν καταλαβαινα σσν παιδι, γιατι η χωρισμενη που έμεν από κάτω μας συνεχεια έλεγε
¨είμαι μια γυναικα μόνη" όταν δεν την σκεφτόμασταν για κάτι και απορουσα με την σκληροτητα που γεννα η αγνοια."Μα γιατι κλαιγεται?"
Τωρα ξέρω.
Δεν ειχε εναν ανθρωπο να βγαλει καποιο φορτιο απο πανω της ενω η καθημερινοτητα απαιτουσε απο κεινη να υπαρχει σαν μαγειρισσα, πλυστρα, οργανωτρια, bread maker.

Φρικάρω μπροστα στο βουνο των πραγματων που πρεπει να γίνει.
Φρ…

Ονειρα

Οταν αγαπάω, θέλω να κρύφτω στην αγκαλιά αυτων που νιώθω ότι με αγαπάνε και θα με σκεπάσουν με την αγκαλιά τους βάζοντας ένα τοίχος συναισθήματος που θα με προστατεύσει από τον έξω κόσμο και ότι με βασανιζει.
Όταν μου συμβεί κάτι καλό, θέλω αν το μοιράστω μαζί μ αυτον που με αγαπάει, δεν θεωρω το ένα ξεπερασμένο εις βάρος του άλλου.
Όταν αγαπάω, και αν βαριέμαι, θελω επαφή.

Το τελευταιο καιρο αναλύω λίγο το τι θέλω λόγω καποιων συγκυριών.
Νομιζω ότι είαμι έτοιμη για μια πιο σοβαρή και δεσμευτική σχεση.
Όμως πως συνδυαζεται μια σχεση με ενα παιδι;
Ως τώρα η σχεση που ειχα, ήταν "ελαφρια", συναντιομασταν μια φορα την εβδομαδα, η μια ζωη ξέχωρη από την αλλη και με βολευε, δυσκολευομαι να ειμαι ανεμελη και ερωτευμενη όταν πρεπει να ειμαι υπευθυνη και μαμα.
Αν όμως κα΄ταφερνα να τα συνδυασω πες...πως φέρνεις έναν ανθρωπο να μεινει σπίτι σου;
Εστο και μετα από χρονια σχεσης και με σκοπο την συμβιωση και την επεκταση της οικογένειας.
Πόσο τον αφήνεις να ανακατευτει στο μεγαλωμα του παιδιο…

I wave goodbye

Μέρικές φορές ξέρεις πώς θα τελειώσει κατι και από ποιον. Λίγο η εμεπιρία η γνωση της ανθρώπινης φύσης, η γνωση του αλλου...

Ο Άγγελος ήθελε από καιρό να πάει τον Σταυρό του Νότου και ήταν το ονειρό του αλλα ποτέ δεν εκανε κίνηση. Φοβος ντροπη τεμπελιά δεν μπορω να ξέρω.
Πριν λίγους μήνες πήρα τηλέφωνο και μάθαμε ότι κανουν οντισιον μετά το Πάσχα.
Και πήγε.

Και ειμαι καθιστη εδω, ενθουσιασμένη που θα κάνει το ονειρό του πραγματικότητα, που θα τον ανακαλύψουν και νιώθω ενοχες και αναστάτωση.
Νιώθω περήφανη για κέινον και δεν νιώθω περήφανη για μενα.
Γιατι δεν μπορω να κολυμπήσω στην χαρα για κεινον, αλλα έχω και λίγη λύπη.

Η ζωή του ξεκιναει, η δική του πορεία ειναι ακόμα αγγραφη.
Η δική μου χαράκτηκε, he is moving on, I am going nowhere.
Και η πορεία μου δεν υπήρξε όσο φανταχτερη την είχα ονειρευτεί, ούτε τόσο πετυχημένη όσο ήθελα, σε συγκριση και με το πόσο πάλεψα.
Θα μου πεις, κοιτα πως ξεκίνησες, που έφτασες και τι εφοδια είχες, αν ειχες, και τι βοηθεια.

Δεν μπορω να τραγουδαω μέχρι τα 60 μο…

τα νεα μου

Εχω μέρες να γραψω γιατι έχω πάρει τους δρόμους και τα βουνα. Ψαχνω για σπιτι και συναντω καθε λογής καρύδι.
Αλλος θέλει 5% αυξηση στα 2 χρόνια, αλλος 10%, αλλος δεν θέλει γατες...Χτες ειδα ενα ωραοτατο ρετιρε πρωην δωμα "φτιαγμενο" με ξυλο και τζάμι. Για μενα που ζω παντα τόσο ανοιχτα, ήταν το τελειο σπιτι, με γυάλινους τοιχους, πασο κουζινα και πελωρια βεραντα.
Ηθελε να δει την δηλωση μου, την ειχε ο λογιστης μου, τον πήρα τηλεφωνο.
Δεν είχα προβλημα αλλα του εξεηγησα οτι δεν φαίνονται όλα πχ η διατροφη.

"Πως θα τα βγαλεις περα;" μου ειπε μολις το ειδε.
Εβλα τα γελια....
"Σας την εδειξα καλή πιστη, σας ειπα οτι δεν ειναι όλα τα χρηματα εδω, τωρα πρεπει αν σας ανλυσω τα εξοδα της καθημειρνοτητας μου για να σας πεισω; Δεν θα το κάνω."
Ενταξει ωραιο καθιστικο με γύαλινο τοιχο, εξυπνη κουζινα (μη φανταστειτε τιποτα εκριβο, το άσπρο το ξύλο), αλλα ειναι ενα ανακαινισμενο δώμα, και το παρακανε.

Μου ειπε θα το σκεφτει.
Το σκεφτηκα και γω....το οτι ακομα και αν υπογραφα…

sos, μουσικοφιλοι, μουσικολσυλλεκτες, η οποιος εχει dc++

Ψαχνω το tragedy toy Mark Anthony
και το hallo baby του μηλιωκα...χελπ χελπ χεεεεεεελπ.

Εχω τρεις μερες πονοκεφαλο.

Ξεματιαστε μεεεεεε.
Δεν αντεχω αλλο να χρυσωνω το φαρμακειο απο τα ντεπον που καταναλωνω.