Posts

Showing posts from 2008

Bouteille a la mer

it worked for kyri, so


Je recherche une Maria Ines Oriol.
C'est bizzare, je sais, mais elle etait ma meilleure amie a l'ege de 5 ans, en France. Elle m a appris a faire mes lacetss, elle m'a appris a lever ma jupe aux toualettes, au lieu de la descendre, on avait nos jeux a nous.
Elle etait blonde, avait qq chose a voir avec l'Espagne, et avait un petit frere. Nous allions une maternelle au 5eme arrondissement (je crois).
je suis partie avec mes parents pour la grece, elle pleurait et nous lui avons promis que c etait que pour l'ete.
On est revenu apres dix ans...j 'ai vouly appeler tous les Oriol du bouquin mais je ne savais pas si ca s ecrit comme ca. Puis je me suis dis que si elle ne se souvient pas de moi, ca aurait ete bizarre.

Mais je ne l oublie pas.
C'est drole hein?

Je voudrais tellement savoir ce qu 'elle est devenue, si elle a des enfants, si elle est heureuse.
Maria Inez ou Ines, si tu vois cette lettre un jour, et tu te souviens de moi, contacte m…

Διαμαντάκια (για να τα θυμαμαι)

Λέγαμε να παιξουμε Τζενγκα και συζητουσαμε την ποινη.
Στην λέξη "αφρος", η μικρη με κοιταξε και μου ειπε
"οχι εγω, εγω ειμαι μικρούλα"
(εσκασα στα γελια και της ειπα οτι αν θελει να παιζει με τους μεγάλους, θα έχει τους ιδιους κανόνες. Φυσικα μετα εχανε συνεχεια για να πασαλειβεται αλλα αυτο ειναι αλλη ιστορια)

Μιλούσαμε αγκαλαιασμένες το βραδυ πριν τον ύπνο (της).
Μου ελεγε ποιος θυμωνει και γιατί.
"Και ο μπαμπας θυμώνει"
'Ε ναι, και συ θυμωνεις"
"'Οχι μαζί του. Δεν είναι κακός μαζί μου."
Πάγωσα. (το ξέρω φωναζω πολύ)
"Με την μαμα θυμώνεις;"
"Ναι."
Παύση.
"Γιατί;"
"Μου λες κακά πραγματα."
"Εγώ σου λέω κακά πράγματα;"
"Ναι, να πλένω τα δόντια μου πρώι και βράδι. Στον μπαμπά το δεν το κάνουμε το ξεχνάει."
Γέλασα.
"Είναι κακό που δεν θελω να χάσεις τα δόντια σου και να γίνεις φαφούτα σαν την γιαγιά;"
ξεκαρδιστηκε στο γελιο, ίσως οτι την γαργαλούσα βοήθησε
(οκ, το "σε μισώ" αν…

Προς δελτίο ειδήσεων του Σταρ...

δεν εχουμε τρελες απαιτήσεις απο το δελτίο σας, αλλα για όνομα του Θεού, που βρισκετε το προσωπικό σας; Στις λαικές αγορές;
Δεν μπορειτε πριν γραψετε τα κειμενα εσεις εκει που κανετε ταχα μου χιουμορ (όοοοχι, δεν ειστε παντελως ανικανοι να κανετε κατι καλύτερο, ειναι επιλογή σας να κατινιάζετε)...τι ελεγα; α ναι... Πειτε με σνομπ, αλλά ειναι τόσο δύσκολο να τσεκαρετε πεντε πραγματα που δεν προσδίδουν προχειρότητα και αγραμματοσύνη για να μην πω ελλειψη γνωσης Αγγλικών;
Ντροπη δηλαδη το 2009 σχεδόν, να υπαρχει τετοια ημιμάθεια στο προσωπικό ενος δελτιού ειδήσεων. 'Οσο χαμηλής ποιότητας και να ειναι αυτό.
Ζούμε στον εικοστό πρωτο αιώνα, ειμαστε μέλος της Ευρωπαικής ενωσης.
Τα δελτια ειδήσεων και γενικά η τηλεόραση, είναι σοβαρή δουλειά. Ασχετως με το τι βγαίνει μπροστα, αν ανήκετε σε μεγάλο κανάλι, έχετε μια σοβαρή δουλειά για την οποια πληρώνεστε.

Είτε δεν ξερετε αγγλικά, ειτε δεν τσεκάρετε τα γεγονότα σας, το ενα και το αυτό. Δεν θα πρεπε να έχετε το πόστο που έχετε γιατί δεν κανετε σ…

Μπεστ Κρίστμας

Image
Ξύπνησα στις εφταμισι. Η μικρή ετρεξε να δει τα δώρα της, Δυστυχως δεν ειχαν ερθει αυτά που έιχα παραγγείλει από αμερική και ηταν λίγο πιο φτωχικα από περσι, αλλα ο πατερας της θα την γεμίσει δώρα, οποτε...

Ντύθηκαμε, -χωρις γρίνιες όπως το ειχαμε κανονίσει- και συναντήσαμε τον πρώην άντρα μου για να παμε να μοιρασουμε τα δώρα στα παιδια που δεν ειχαν γονεις στο Παίδων.
Πήγαμε και στα δύο.
Φυσικα τα εγκατελειμένα είχαν σύνδρομο Down, αλλα ως επι το πλέιστον τα ευφαριστήθηκαν.
Εβαλα τα κλάμματα όταν πήγα σε ενα κοριτσακι που δεν εβλεπε, δεν ακουγε παρα ελάχιστα και δεν μιλούσε. Ξαπλωμενο σαν τελικό σίγμα σε ενα κρεβατι, ειχε όμως σπίθα, Κουνιόταν, αντιδρούσε οταν της σκουπίσαν την μύτη. 'Επιασα το ποδαρακι της και εμεινε ακίνητη. Τις το χαίδεψα και το απολάμβανε.
'Εχει νοητική καθυστερηση;" ρωτησα. Το μυαλό μου πήγε στην Ελεν Κέλερ.

Δεν υπηρχε απαντηση.

Πήγαμε μετα στο δίπλα (ειναι δύο τα νοσοκομεία) και η ενεργεια εκει ήταν τελείως διαφορετική. Πιο ηρεμο προσωπικό, πιο καλόκαρδο…

Επειγον...αποστολή Αγιος Βασίλης

Επιτέλους μετα απο 3 χρόνια μουρμούρας η μικρή δεχτηκε να χαρισει καποια παιχνίδια της σε ορφανα. Πήρα το Παιδων, μάζεψα 5-6 πράγματα, ζήτησα να τα δώσουμε εμείς (να καταλαβει στο πετσί της την σημασία του να δίνεις) και ....δεν εχω μεταφορικό μεσο.

Το κερατό μου μεσα δηλαδη.

Δεν υπαρχει περίπτωση να μην παω.
Θελει κανεις άλλος να μαζεψει πραγματα;
Υπαρχουν παιδιά από 3 μηνων έως 8 και 2 στην εφηβεία.
Είναι μόνα τους.

Πουφ!

Υπαρχει μια στιγμή στην ζωή μου που επανερχεται.
Η στιγμή του Πουφ!

Η στιμή που η χρυσόσκονη εξατμίζεται και ξαφνικά βλέπω τον αλλον...όχι οπως πραγματικά ειναι, γιατι δεν εχω την αποκλειστικότητα στην πραγματικότητα...αλλα τον βλέπω από αλλη οπτική γωνία, σαν να πηγαίνω στην σκοτεινη πλευρα της σελήνης και να βλέπω τα τερατα που κρυβονται εκεί.

Το επαθα με την κολλητή μου μετα από 20 χρόνια φιλίας.
Ολες οι παρατηρησεις της για την ζωγραφική που ανταλλάσαμε η μία με την άλλη, ξαφνικά φανηκαν γι αυτό που ήταν. Ζηλεια.
Εκεί που νόμιζα οτι γινόταν από αγαπη, ειδα ανταγωνισμό.
Κακία.
Το καταλαβα τυχαία ενα καλοκάιρι που το περασαμε μαζί με τα αγόρια μας.
Είχε μόλις κληρονομήσει τον μπαμπά της και ειχε το στυλάκι "ειμαι καποια".
Δεν ήθελε να κυκλοφορήσουμε μαζι με τον δικό μου στο χωριό μήπως και κακοχαρακτηριστει για τα τατουαζ του, δεν ήθελε τον γκομενο μαζί της για να μην την πουν πουτάνα, και αλλα που δεν ταιριαζαν στην ηλικία της, ούτε στο ατομο το οποιο μονιμως τα ειχε με δυο γκομεν…

Παλιοι λογαριασμοι;

Και γιατί τους χρεώνομαι;

Ξερω οτι υπαρχουν παντα διαφορετικές θέσεις, τις οποιες επιλεγει κανεις απεναντι σε ένα συμβαν, απεναντι σε εναν ανθρωπο. Απο τον εκνευρισμο, την αδιαφορία και την συμπονοια, στον οίκτο και στην απάθεια επιλέγουμε τι θεση θα παρουμε.
Βλέπουμε πράγματα σε κεινους.
Που νομίζουμε οτι αυτοι δεν βλέπουν.
Η εμπειρία μου μου εχει μαθει ότι αν δεν τα βλέπουν, υπαρχει λόγος και ειμαστε πολύ μικροί και ψώνια αν νομίζουμε οτι μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό (εκτος αν υπαρχουν ισχυροί δεσμοι αγαπης και αν...).
Αλλά κυρίως εχω μάθει ότι βλέπουμε πράγματα δικά μας.
Ειμαστε ολοι σαν σακουλάκια με μπιλιες. Μια μπιλια ειναι η καλοσύνη, μια αλλη η τσαπατσουλιά, μια αλλη η φλυαρία κλπκλπ
Καποιες μπιλιες ειναι ορατες, καποιες ειναι ενεργες, καποιες ειναι κρυφές και καποιες δεν ειναι καν στο σακκουλάκι που βλέπουμε, αλλα στο δικό μας.

Γιατι κάνω αυτό το ποστ σήμερα;
Γιατι πριν λίγο καιρό ειδα κατι. Κάτι που με σοκαρε, με σταναχώρησε, αλλα λόγω των επεισοδίων που ξέσπασαν με τον Αλέξη, δεν …

Περι αναπηρίας ο λόγος.

Με αφορμη το τσιρκο που γινεται στα κανάλια με το τι ειπε η Βανδη.
Να ξεκαθαρίσω οτι δεν μου αρεσει η Βανδή ουτε σαν καλλιτεχνης, ούτε σαν ομορφια, δεν με εκφραζει.

Εχουν πεσει να την φάνε που ειπε οτι προτιμα να ειναι νεκρή παρά να ειναι αναπηρη.
ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ να νιωθει ετσι.

Ο κάθε ένας από μας έχει τον φοβο που τον καθηλώνει.
Η Βανδή, δεν μιλησε για τους αναπηρους γενικά, δεν επιτεθηκε, μαλιστα δεν θεωρησε τον εαυτό της-για μια φορα- είδωλο, και μιλησε σαν ανθρωπος, για το τι φοβηθηκε.

Εχω κουραστει να βλεπω ανθρωπους να αρπαζονται απο κατι που λες, να βγαζουν οτι νοημα τους συμφερει και να το κανουν θέμα.

Τα γεγονοτα, και ειναι αδιαμφισβήτητα, ειναι τα εξης.
Στην Αθηνα, ανθρωπος με κινητικα προβληματα δεν μπορεί να κινηθει, να παει πουθενα, να ειναι χρησιμος προς τους άλλους και προς τον εαυτό του.
Χρειαζονται χρήματα, υποδομή και βοήθεια απο το κρατος.

Σε ποιον αρεσει να ειναι βαρος σε καποιον αλλον για τα παντα, ακόμα και να πας να παρεις γαλα;
Στις αλλες χωρες, υπαρχουν ραμπες, πεζοδρομια…

Κάθε χρόνο τα ίδια....

Κάθε φορα που το μπλογκ θα εχει επισκεψιμότητα θα εχω την "ευχαριστη" επίσκεψη των τρολλ.

Εξι χρόνια στο νετ ανακάλυψα οτι ο κόσμος ειναι μικρός.
Μερικες φορες δεν εχεις πολλούς εχθρους, απλά κάποιον με πολλα προφίλ.

Πώς κανεις εχθρους στο νετ;
Πολύ ευκολα.

Στην περιπτωση μου ειναι 70% "θαυμαστες".
Εμπαινε καποιος, θαυμαζε ( μην με ρωτάτε τι, ουτε γω καταλαβα ποτε, ο καθενας κατι αλλο), και μετα τσατιζοταν αν εσυ δεν τον 'ερωτευοσουν" εξισου. Και δεν μιλαω για αντρες, αλλα κυρίως γυναικες.
Δεν διαβαζω μπλογκ.
Δεν με ενδιαφέρουν και τόσο, δεν θέλω αν μπαινω στα προσωπικά του αλλου, εδω λεω τα νεα μου και τις γκρινιες μου για να μην τα βγαζω έξω. δεν με ενδιαφερει να κανω δημόσιες σχεσεις, με λινκ κλπ.
Ειναι σαν να πηγαινω στην καφετερια μου οπου μαζευονται 5-6 πελάτες γιατι τους αρεσει, και λεμε ενα γεια.
Παλια ήταν η σκηνή μου, οπου διηγιομουν τα παντα με αστειο τρόπο, αλλα βαριεμαι τώρα, κατεβηκα απο το spotlight.
Οι "εχθροι" όμως ήταν πάντα πιο εντονοι στ…

A good day...

Αυτό το διάστημα έβλεπα πολύ άσχημα όνειρα, σε σχέση με το παιδί.
Εβλεπα οτι ήμουν στην θάλασσαμε το παιδί...μωρό σε σωσίβιο. 'Ημουν μελαχροινή, γενικά καμία σχέση, και ένιωσα κάτι να με τραβάει από το πόδι.
Αφέθηκα, και σε κλάσματα δευτερολέπτου ρουφήχτηκα κάτω από το νερό και διέσχισα προς τα πισω χιλιόμετρα. Συνειδητοποίησα οτι είχα πέσει σε υπόγειο ρεύμα και σκεφτόμουν οτι δεν θα βρω τον δρόμο του γυρισμου, η ταχύτητα ήταν απίστευτη, και οτι το μωρό ήταν μόνο του στην θάλασσα.

Το δεύτερο όνειρο ειχε να κάνει με την μικρή στη τωρινή ηλικία. Ήταν σχολέιο, επρεπε να με παρουν να παω να την πάρω μετα από μια εκδρομή, δεν πήραν και χάρηκα γιατι εκανα κάτι και δεν ήθελα να το διακόψω. Πήγα το απόγευμα και η θέση της ήταν άδεια. Δεν ήξεραν πού ήταν και γενικά μια φρίκη.
Ξύπνησα κλαίγοντας.

΄Ετσι, αφού προσπάθησα να καταλαβω τι προσπαθούσε να μου πει ο ανώτερος εαυτός μου, αποφάσισα οτι χρειαζόμασταν να "ξαναβρεθούμε" λίγο. Η αληθεια ειναι οτι το τελευτάιο διαστημα τα πράγματα ήτ…

Yahoo problem

Εχω δύο μέρες που δεν μπορω να λάβω μαιλ και πόσοι μου στελνουν παιρνουν μνμα οτι δεν πάει το μνμα τους.


ΧΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΛΠ

Ο Σταυρός από πούπουλα

Εχω ενα δίλημμα. Θέλω να γράψω κατι εδώ, αλλα δεν ξέρω αν ήθικά ειναι σωστό, ακόμα και αν παραποιήσω τα στοιχεία ώστε να μην αναγνωριστει καποιος ανθρωπος
Θέλω την γνώμη ανθρωπων που θα πιασουν το νόημα και δεν θα βγουν σαν αγέλη να φάνε τον αλλον επειδη θα τους πιάσει φόβος.
Θέλω να το βγάλω από μεσα μου.

Υπάρχει ενα ...ατομο, ενας άνθρωπος . Δεν θα πω γυναίκα ή άντρα, αν και θα χρησιμοποιήσω το αρσενικό/ουδέτερο.
Το άτομο αυτό το γνωρισα μία φορα έξω από το νετ και η επικοινωνία μας γίνεται κυρίως μέσα από το νετ.
Το συμπαθώ πάρα πολύ. Είναι ευγενικό, συγκροτημενο, γλυκό. Ποτε δεν με κοντραρε στα εναλλακτικά θέματα αν και ειναι σε ιατρικό επάγγελμα και ξέρω οτι δεν συμφωνεί.

Πριν καμποσους μήνες το ατομο αυτό έμαθε οτι είναι φορέας του hiv.
Σοκαρίστηκα.
Είναι αρκετά νέο σε ηλικία.
Με τίμησε η εμπιστοσύνη του αλλα κατάλαβα οτι ήταν και η πρώτη μέρα, που το έμαθε και ήταν χάλια. Δεν υπηρχε περίπτωση να το πει στους γονείς του.
Ενιωσα την μοναξιά του, πώς να περνάς κάτι τέτοιο μονος σου;
Το στίγ…

Τα σχόλια κάτω από ένα μπλογκ

Τελικά ωρες ώρες με εκπλήσσω

http://womansown.blogspot.com/2008/03/pos-leitourgei-to-sxolio-sto-blog-h.html

Το μπλογκ τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του ήταν-μου λεγανε- από τα πρώτα, και αυτο φυσικά εφερνε πολύ κοσμο με κακές διαθεσεις. Αντεξα, το διασκεδασα, όπως δειχνει και το παραπανω ποστακι.

Μετα από τρια χρονια ομως, περιορισα καποια πράγματα, κοπιαρα ολα τα ποστ , δυστυχώς χωρις τα σχόλια, και τα εβαλα εδω.
Και εσβησα το αρχικό μπλογκ.

Για δικούς μου λόγους.

Και μετά το συνεχισα.

Ομως μερικα πραγματα που έγραψα ήταν πραγματικά-αντικειμενικά- εκπληκτικά.

Ηταν ανακάλυψη για μενα.

Σημερα έκανα μια καταγγελία -αναφορά.

Με πιανει το παραπονο. Εγω ρε παιδια τραβαω τους μπελαδες; Το ύφος μου, το τουτο μου;
Θελει ο αλλος να μου την πει, θεωρει οτι μπορει να με κανει οτι θελει; Γιατι περναω την ζωη μου να λίωνω και να προσπαθω να κρατησω τα ορια μου από τους εξω, για πραγματα που για μενα ειναι αυτονόητα;
Δεν χώνομαι στα λημερια του, δεν ζητω πραγματα, δεν απαιτω.
Δεν προκαλω με λίγα λόγια. Εκτός αν πρόκληση ειναι, το να μην εισαι αρνι.

Η μικρη ειχε ενοχλήσεις κάτω, που δεν περνουσαν και εκλεισα ραντεβου με το Αλεξανδρα. Πήγα με βαρια καρδια γιατι θυμομουν ακομα την σταση του προσωπικου στο αλλο νοσοκομειο πριν 5 χρονια, ολο καχυποψια...
Περιμενα, ήρθε η σειρα μας, μας υποδεχτηκε ενας γιατρος και δυο κυρίες.
Ζητησαν απο το παιδι να βγαλει το εσώρουχό του.
Την ειχα προειδοποιησει οτι θα της το κοιταξουν απ'εξω και ήδη η μικρη δεν ήθελε, ντρεποταν.
Την εβαλαν στο καθισμα, της εκανα πλακιτσα, ειπα και στο προσωπικο να ειναι "τρυφερο" μαζι μας, ενα λογοπαιγνιο που κάνω συχνα.
Ο γιατρός κάθισε και εβγαλ…

The color purple

Μερικές φορές, στεναχωριεμαι για αυτό που έχασα. Για το άτομο που ήμουν, που η μικρη μου δεν θα γνωρισει ποτε. Τι να σου κάνει το "Παλια ήμουν..."

Δεν φοβομουν κανεναν.
Δεν υπολόγιζα κανέναν, τι θα πει ο κόσμος, τι τίμημα θα πλήρωνα.
Επαιρνα μια τσαντα και εφευγα για μήνες, με 5 χιλ στην τσεπη και επιανα δουλειά όπου έβρισκα.
Εφευγα εξωτερικό, τραγουδούσα και ζούσα, δουλευα και πιο σκλήρες δουλειές και επιβίωνα.
Θα μου πεις ήσουν πιο μικρη.
Δεν ειχες παιδι.
Οκ, αυτα θα άλλαζαν και θα άλλαζαν οικιοθελώς.
Ομως το κομμάτι μου που ειχε spirit, που πίστευε στους άντρες, στην αγαπη, στην καλοσύνη που υπερνικά, σται αισια τελη και στο νόημα στην ζωή, αυτό το κομματι μου πέθανε.Και δεν ήταν μια αλλαγή που επελεξα εγώ να γίνει.
Δεν εχω την δυναμη που είχα, τσακιστικα.
Και συνεχιζω να παλεύω αλλα χωρίς πειθώ, συνεχιζω να ζω διαφορετικά, γιατι δεν εχω μάθει αλλιως, προχωράω και μου λειπει αυτή η σιγουρια στον εαυτο μου.
Μου λειπει η πιστη στους ανθρωπους.
Η σιγουρια η εσωτερική οτι μπορω να κάνω τ…

"'Εχω ενα μυστικό"

Πηρα το "εχω ενα μυστικό".
Μου αρεσουν οι βιογραφίες. Εχω διαβασει τις πιο ασχετες, διασημων και μη.
Οποτε οταν το ειδα στο βιβλιοπωλειο και ξεροντας οτι δεν εχω χρόνο, το πήρα, σίγουρη οτι θα ξεκλεβα λίγο εδω και εκει και οτι θα διαβαζοταν ευκολα.

Ακουγα οτι ειναι κακό βιβλίο. Αλλα φανταζομουν οτι ειχε σχεση με το βγαλσιμο στην φόρα, θεωρειται κακό.
Ημουν υπερ του θεραπευτικου γογονοτος που δημιουργειται οταν καποιος γραφει ενα βιβλίο για να πει τι εχει στην ψυχή του. Φανταζομουν τον Γιαννη Παπαμιχαήλ μια ζωή στην σκια των γονιών του να προσπαθει να βρει την θεση του, την ταυτοτητα του.

Εχω γραψει πριν δεκα χρόνια ενα τετοιο βιβλιο, το εδωσα στην μανα μου η οποια είπε οτι αν εκδιδοταν ο πατερας μου θα πεθαινε. Δεν τον αφησε να διαβασει και το βιβλίο του μπλογκ. Ισως και καλύτερα, περα από το σεξ, το βιβλίο αυτό ήταν πολύ κακο βιβλίο. Καλό μπλογκ, αλλα κακό βιβλίο.

Στο βιβλίο του Παπαμιχαήλ τώρα.
Δεν αντεξα να διαβασω πάνω από την σελίδα 25.
Αερολογιες, πομπωδεις εκφρασεις.
Δεν ειδα …

ΟΙ ταμπέλες

Θα προσπαθήσω να κάνω το αδύνατο.
Να εξηγησω το θαλασσι σε άλλους που αντιλαμβάνονται το μπλε σαν βαθυ ελεκτρικ μπλε.
Μοιαζουν, νομίζουν οτι λεμε το ίδιο, αλλα δεν ειναι, και μόνο αν εχεις βιωσει και τα δυο ξέρεις την διαφορα.

Σαν ανθρωπος ειμαι αρκετα αμετοχη. Νοιαζομαι κατα μεσο ορο πιο πολύ απο τους δίπλα, ασχολούμαι, αλλα δεν...πώς να το πω;
Δεν συμπαθω κανεναν, δεν αντιπαθω κανεναν.
Καλα υπερβαλλω. Εχω και γω το κουμπι μου. δεν αντεχω πχ τους passive aggressive sneaky πεισματαρηδες, τους αδύναμους με την εννοια του μοιρολογητη, αυτουνου που κρεμεται απο σενα και αρεσκεται στον ρόλο αυτό σαν μια συνεχόμενη συμπεριφορα. Δενμιλαμε για στιγμες αδυναμιας, αλλα για τροπο ζωης.

Σε γενικες γραμμες ομως δεν εχω συναισθηματα για τους αλλους.
Ακόμα και τοτε που εμπαινα να γραψω σε φορουμ και γινοταν της μουρλής από σποντες κακιες και δε συμμαζέυεται, δεν κοιταζα ποτε ποιος εγραψε τι. Διαβαζα και αν κάτι μου προκαλούσε θυμο η αλλη αντιδραση, έγραφα σε αμεση σχεση με τα γραπτα. Τα λόγια που διαβαζα…

google translator, the gelio

Τι γίνεται όταν βάζεις το Google translator

«Η Κόλαση είναι οι άλλοι» έγραφε ο Sartre .«The Hell is other» wrote the Sartre.Και εμείς είμαστε οι άλλοι, θα προσθέσω εγώ.And we are the others, I would add.
Στο τηλέφωνο:In phone:Ένα μόνο πράγμα.Only one thing.Ζητήστε συγγνώμη αν κάνετε λάθος νούμερο.Ask forgiveness if you wrong number.Ενοχλήσατε.Harassment.Στο μετρό:Subway:Μην κάθεστε στα αριστερά από τις κυλιόμενες σκάλες, μπορεί εσείς να κοιτάτε αμέριμνοι τα αρχαία σφηνωμένα στον τοίχο δίπλα σας, και ο από πίσω να σας ρίχνειDo not sit to the left of the escalator, you may be looking at the ancient amerimnoi sfinomena the wall beside you and behind you to castκατάρες, και με το δίκιο του.curses, and to the right.Σε όλο τον κόσμο, σε όλα τα μετρό του κόσμου, η αριστερή λωρίδα είναι για τους βιαστικούς, τα επείγοντα και όχι για τους εκάστοτε θαλάσσιους ελέφαντες ή μοσχάρια που ρεμβάζουν το τοπίο.Around the world, in all metros in the world, the left lane is for the hasty, urgent and n…

We all got to do what works best for our families.

Image
Το ειχα διαβάσει αυτό καπου από μια μαμα που ειχε βαρεθει καποια πράγματα που ειχα βαρεθέι και γω, και τα ειχα ξεχασει τελειως.

Με αφορμή μια κουβεντα που ειχα σήμερα μου ήρθαν διαφορα συναισθήματα στην επιφάνεια που ειχα ξεχάσει.Συνειρμόι, αναμνησεις. Και ποτε δεν τα ειχα γραψει. Τουλάχιστον δεν νομίζω.Ισως γιατι δεν βρήκα ποτέ οτι άξιζε τον κόπο να ασχληθώ.
Σημερα ομως ήθελα.

Πώς να τα εκφρασω εδω, ελεύθερα χωρις να στεναχωρεθουν οσοι πιθανον αναγνωρίσουν τον εαυτό τους;
Αν και δεν υπαρχει λόγος, ειναι σκεψεις απο μέρους μου,δεν εχω καποιον υπ όψη μου ασχετως αν οι σκεψεις μου ξεκίνησαν από την κουβέντα που ειχα με καποιον. Είναι ομως σκέψεις γενικές και ειδικες αυτόνομες, χωρις κακία, χωρίς διαθεση κριτικής, χωρις στόχο.
Ωχου, βουταω και ο Θεός βοηθός.

Θυμήθηκα σήμερα γιατι σταματησα να πηγαίνω στον συνδεσμο θηλασμου.
Μια μητερα που θηλασε τρια χρόνια το παιδί της λογικα θα κρατούσε ενεργή δραση στον σύνδεσμο, ειδικά απο την στιγμη που ο θηλασμός ήταν η κύρια αιτία που με κρατησε μακρια …

απορία

Αληθεια το www.boukitses.blogspot.com μπήκε στο greekbloggerz?

εγραψα για το savoir vivre.
αναρωτιεμαι γιατι βέβαια.
If rudeness was a disease, this country would be terminally ill.

Η στιγμή της παπαριας

Με αρρωσταίνει το πόσο στημένα είναι μερικά πράγματα.
Ακουμε δημοσιογραφους να ορυονται να σοκάρονται για το παιχνίδι της αληθειας.
Γιατί;

Στ'αλήθεια το βρίσκουν πιο σκληρό απο τις ψηφοφορίες που πετανε ανθρώπους έξω η απο τις κριτικές που χλευάζουν ανθρωπους που τολμουν να εκτεθούν;
Είναι ορχηστρωμένο για να γίνει ντόρος η όντως ειναι οι περισσοτεροι τοσο βουτηγμενοι στα κρυφα και στα ψεμματα που τρελάινονται;
Γιατι δεν τους ενοχλουν αυτά που λέγονται.
Του εχοχλει οτι λεγονται.
Για τα λεφτά, και καλα...λες και τα λεφτα δεν ειναι το κινητρο ολων, ειδικα στα μιντια.

Εγω που δεν εχω μυστικά γιατι εχω την- πιθανως λανθασμένη -άποψη οτι ολοι τα ιδια σκατάκια έιμαστε και η αλήθεια ξεσκεπαζει τις ομοιοτητες μας, τελικα, δεν θα ειχα προβλημα να πάω.
Γιατι δεν βλεπω μεγαλο κόστος.
Γαμηθηκα με καποιους, ε και;
Δεν συμπαθω τους δικούς μου πολύ. Ε και;
Αφου ειναι αλήθεια.

Ομως οι δικοί μου δεν ειναι ετσι, ο πρωην μου δεν ειναι ετσι, και στην περίπτωση των πρώτων δεν θέλω να στεναχωρήσω τον πατερα μου, δε…

Μαργαριταρια

Μαμα, η δασκάλα του χορού είπε οτι χρειαζομαι να φοράω κολώνες στο μάθημα.


Ευτυχως που έκανε την κινηση στα ποδια της και κατάλαβα οτι εννοούσε κολάν δηλαδή.

For fucks sake

Αυτες τις μέρες οι δικοί μου με ταλαιπωρούν πολύ.
Εχω γραψει ποστς που φυσικά δεν εχω βάλει στην επιφανεια.

"μπαμπα μη λες στο παιδι τιποτα αρνητικο σε παρακαλω, μονο θετικα."
"να μην μιλαω;"
"να μην κατακρινεις."
"μα γελαει"
"γιατι ειναι γλυκο παιδι αλλα τα κραταει μεσα της και τα βραδια μου τα λεει με παραπονο"
"σε δουλευει"

οκ, βγαλε εμενα ηλιθια και το παιδι πονηρο.


σημερα
"γεια σας, την κυρια ταδε παρακαλω"
"ποιος την ζητει;"
"απο την εταιρεια αλαρκο για μια ενημερωση..."
"ποιος σας εδωσε το τηλεφωνο μου;"
δεν πληρωνω το απορρητο για το τιποτα και ειμαι ετοιμη να γαβγισω στην κωλο τραπεζα που διοχετευσε τον αριθμο μου.
"ο πατερας σας."
μου πεσε το σαγονι.
"γιατι;"
"για να σας ενημερωσω για μια θεση εργασιας στο τηλεφωνικο κεντρο, στην ενεημερωση πελατων..."
"οχι ευχαριστω"
Θα πηγαινα, αλλα αυτες οι θεσεις εχουν να κανουν με πωλησεις.

Πιο πολυ ομως ειχα μεινει ανα…