Posts

Showing posts from March, 2008

Λοβ ιζ α πέϊν ιν δι ας.

Χτες το βραδυ, λιγο η μπυρα, λιγο η παρεα που ηρθε, λιγο ολα, μου φτιαξαναε την διαθεση και διασκεδασα για πρωτη φορα εδω και καιρο...Χτες η βραδια μπορουσε να τελειωσει με συναισθημα, παραδοση, ερωτα...τελειωσε με συναισθημα, συγχιση, κλαμματα και απογοητευση.
Αλλη μια ευκαιρια χαμενη.
Αλλο ενα γεγονος οπου βλεπω οτι το πραγμα δεν τσουλαει, τουλαχιστον αναλογα με τις δικες μου επιθυμιες αναγκες και ελπιδες...

Αντι να ξυπνησω το πρωι με ενα χαμογελο ως τα αυτια, χαρουμενη,....ξυπνησα μαζεμενη, αρνητικη...φοβισμενη.


Ρε γαμωτο γιατι ειναι τοσο δυσκολο;
(Την ξερω την απαντηση, σκαστε, απλα δεν θελω να το παραδεχτω.)

I could never be your woman

kai edo olh h tainia
http://filmhill.com/watch/14167/
I-Could-Never-Be-Your-Woman-2007_part_1.html


Δεν το ειδα ολο, αλλα οσο ειδα, ηταν πανω κατω η ζωη μου τον τελευταιο χρονο.
Η μισελ φαιφερ στα πενήντα της πειθει για σαρανταρα που νιώθει όλα να φευγουν, να την εγκαταλειπουν και που ξανανίωνει και νιωθει ζωντανη με τον μικροτερο σύντροφο που γνωρισε μέσα απο την δουλεια.
Πως τον πρωωθει, τον πιστευει, ανησυχει κλπ κλπ
Ενω εχει μια κορη με την οποια παιζουν μπαρμπι.


Ξεκινησα να το βλεπω χτες το βραδυ και ενω ειναι light, καποια πραγματα είναι αποτυπωμενα.Την Φαιφερ δε, την ειχα παντα σαν παραδειγμα ωραιας ώριμης γυναικας, είτε υπερ μου, είτε κατα μου.
Δηλαδη ελεγα
Ε, μερικες γυναικες ειναι κουκλες στα σαραντα και δεν τους φαινεται.
ή
Δεν εισαι και η Φαιφερ, ξεκολλα.

Μερικες φορες και τα δυο, το ένα μετα το αλλο.



Νιωθω να αλλαζω το τελευταιο διαστημα.
'Οσα μου φαινονταν λογικα, δεν εχουν πλεον νοημα.
Νιωθω σαν να βγαινω απο μια φαση τρελλας ωρες ωρες.

Δεν ξερω αν ειναι κατι που θα οδηγησει καπου, …

24 martiou 2008

I feel lonely these days.
There's too much silence around me.

ΠροσκυνωωωωωωTuesday, March 13, 2007

Όσο μεγαλώνω ηλικιακά, αξιολογώ τις γυναίκες άνω των 40 ολοένα και περισσότερο και σας παραθέτω μερικούς από τους λόγους παρακάτω:

Μια γυναίκα άνω των 40 δεν θα σε ξυπνήσει ποτέ μες στα άγρια χαράματα να σε ρωτήσει «τι έχεις και τι σκέφτεσαι», γιατί πολύ απλά δεν την νοιάζει αν έχεις ή αν σκέφτεσαι κάτι...

Αν μια γυναίκα άνω των 40 δεν θέλει να καθίσει μαζί σου να δει έναν αγώνα, δεν θα καθίσει δίπλα σου απλά για να γκρινιάξει, επειδή εσύ βλέπεις τον αγώνα... Θα κάνει κάτι που πραγματικά την ικανοποιεί και της προκαλεί ενδιαφέρον.

Οι γυναίκες άνω των 40 είναι διακριτικές... Πολύ σπάνια θα μαλώσουν μαζί σου σε κάποιο θέατρο όπου όλοι κάνουν ησυχία ή σε ένα πανάκριβο εστιατόριο. Είναι πάντα ικανές βέβαια να σε πυροβολήσουν αν και μόνο αν θεωρούν ότι θα την βγάλουν καθαρή μετά από αυτό...

Οι γυναίκες άνω των 40 είναι γενναιόδωρες στον σεβασμό που σου προσφέρουν αν και τις περισσότερες φορές δεν τον αξίζεις... Αυτό επειδή ξέρουν πως είναι να μην σε εκτιμά κάποιος.

Όσο μεγαλώνουν δε, γίνονται κ…

Ερασιτεχνες martios 2007

" καλησπερα Λιλι, μιλησα με τον υπευθυνο του στουντιο που πηγατε να κανετε προβα και μου ειπε οτι η σταση σου δεν ηταν κοσμια γιατι καθοσουν πανω στα γονατα του Αγγελου."
Κοντεψα να καταπιω το κινητο μου.
Κοσμια;
ο υπευθυνος του στουντιο;
παραπονεθηκε;

Ο 'μανατζερ" της μπαντας συνεχισε στο ιδιο αυστηρο υφος.
Δεν ειναι επειδη δεν πληρωνετε για την προβα...δεν μπορειτε να μην σεβεστε. Πληρωνει ο παπαπριζοπουλος (εδω ειπε το ονομα του) και οφειλετε να σεβεστε.
Μου εκανε πεισης παραπονα οτι τον αγνοησες και δεν σεβαστηκες τον χωρο του.

Εκανα μια προσπαθεια να κοψω την κουβεντα.
"δεν δεχομαι τετοιου ειδους παρατηρησεις, θεωρω οτι ειμαι αρκετα μεγαλη να ξερω ποτε καθομαι κοσμια η οχι και δεν θα δικαιολογησω ουτε την κριση μου, ουτε τιποτα."
Επεμενε.
"δεν καταλαβαινω τι προβλημα μπορει να ειχε ο τυπος απο το στουντιο, και αν ειχε γιατι δεν μιλησε σε μενα απευθειας."
"δεν σε ηξερε"
"αλλα θεωρησε σωστο να παραπονεθει σε σενα γιατι καθισα στα γονατα του …

Κατα βαθος, μ 'αγαπαει.

Ε και;

Ακομα κιαν αυτο ειναι αληθεια, που ειναι το οφελος εαν για δικους του λογους δεν θελει να το δει/παραδεχτει η απλα δεν θελει να σ'αγαπαει?
Ποιος ο λογος να προσπαθεις για μια σχεση που καταπολεμιεται επο εναν απο τους ενδιαφεροντες;


Αυτο το λεω σαν arguement, γιατι η εμπειρια μου και η σοφια μου και η ιστορια εχει δειξει, οτι οποτε ειπα για καποιον "καταβαθος μ΄αγαπαει αλλα δεν το ξερει/φοβαται/δεν μου το δειχνει", αποδειχτηκε οτι κοροιδευα τον εαυτο μου, οτι την δικη μου αγαπη εβλεπα στα δικα του ματια, οτι απλως επιβραδυνα εναν αργο συναισθηματικο θανατο.

Οταν καποιος σ'αγαπαει, ΦΑΙΝΕΤΑΙ.
Κανει μπαμ.
Δεν χρειαζεται εσυ να του το βγαλεις, να κανεις υπομονη, να ψαξεις για ενδειξεις, να τον κανεις να ζηλεψει, να φυγεις, να αναλυεις και να δικαιολογεις... δεν χρειαζεται τιποτα απο ολα αυτα.
Γιατι οταν καποιος αγαπαει, νιωθει τοσο ευτυχισμενος που ξεχειλιζει, ακομα και αν ειναι φοβισμενος, ακομα και αν την εχει πατησει, ακομα και αν ελεγχει τον αυθορμητισμο του.
Μεθαει α…

Μα τα'θελε ο κωλος σου...

Απο μαιλ αγνωστου:
Na sou pw goustareis na emplakoume erwtika?

===================

Μπα, μια χαρα τραβας μαλακια μονος .

Tuesday, February 13, 2007 singing in the fucking rain

Eχω προβλημα με την απορριψη.
Οχι αυτην που εσυ επιλεγεις, οχι οταν ο γκομενος θελει να δει τον αγωνα και σκεφτεσαι "ααα δεν με θελει" .
Αυτο ειναι μαλακια. Κομπλεξ,... και να πας να το κοιταξεις.
Οχι εχω προβλημα με την φανερη και χωρις καμια αμφιβολια απορριψη.
Δεν θελει να ειναι μαζι σου.
Μπορει να ειναι για τον αγωνα, αλλα αν δε στο πει, μπορει να ειναι ειτε γιατι βρωμανε τα ποδια σου η τον χαλαει η ρυτιδιασμενη φατσα σου η δεν αντεχει την μαγειρικη σου.
Η απλα θελει να παει τουαλετα.
Οπως και ναχει, αν δεν ξερεις, εισπραττεις αυτο:
"Δεν θελω να ειμαι μαζι σου."
Και αν γινεται πανω απο μια φορα, αρχιζεις και ψαχνεις για ενδειξεις.
"α , με πηρε τηλεφωνο αρα.... θελει να ειμαστε μαζι."
Σχεση one point
"xmm τον καλεσανε για καφε, και δεν με καλεσε και μενα"
Κλασιμο one point
Και πριν το καταλαβεις, καταληγεις να βλεπεις απορριψη παντου, ακομα και οταν τελικα, θελει να δει τον αγωνα.
Και οκ αν εισαι 20, περνας κατι τετοιες φασεις. Δικαιολογειται, μαθαινεις.
Στα…

Μια ωραια μερα...

Image
Τι επειγει; Ο ψυχολογος ή ο οδοντιατρος;

Sunday, February 11, 2007 mια βροχερη μερα

Image
You Are 28% Abnormal
You are at low risk for being a psychopath. It is unlikely that you have no soul.

You are at medium risk for having a borderline personality. It is somewhat likely that you are a chaotic mess.

You are at medium risk for having a narcissistic personality. It is somewhat likely that you are in love with your own reflection.

You are at low risk for having a social phobia. It is unlikely that you feel most comfortable in your mom's basement.

You are at low risk for obsessive compulsive disorder. It is unlikely that you are addicted to hand sanitizer.How Abnormal Are You?

Your Dominant Intelligence is Musical Intelligence
Every part of your life has a beat, and you're often tapping your fingers or toes.
You enjoy sounds of all types, but you also find sound can distract you at the wrong time.
You are probably a gifted musician of some sort - even if you haven't realized it.
Also a music lover, you tend to appreciate artists of all kinds.

You would make a great musicia…

Δεν ειμαι εγω για τετοια, καμια ξεκωλη στο ακροατηριο υπαρχει;

Ηρθε, και εφερε μαζι του μια αυρα οικειοτητας, μια ανεση, ενα γελιο που ειχα ξεχασει.
Το τελευταιο βραδυ εμεινα στο δωματιο του(αν και με ειχε παρει ο υπνος και αλλες φορες μεσα στην διαρκεια της εβδομαδας και οταν ξυπναγα, ετρεχα σπιτι) διαβαζοντας του ενα βιβλιο και γελουσαμε τοσο δυνατα που ο διπλανος μας χτυπησε τον τοιχο, στελνοντας με στα ορια του νευρικου υστερικου γελιου.
Το προηγουμενο βραδυ, πηγαμε στο αγαπημενο μου εστιατοριο, και με σηκωσε να χορεψουμε ενα αργο κομματι.Οπως τοτε.
Το απογευμα χτενιζομουν στο μπανιο και κεινος εβαζε κερι στα μαλλια του,και ενιωσα περιεργα, φυσιολογικα, το ειχαμε κανει αυτο τοσες φορες. Το δερμα μου ειχε σκασει και εβαλε κρεμα στα χερια του για να μου βαλει στο προσωπο και εκεινη την στιγμη θυμηθηκαμε και οι δυο οτι καθε βραδυ, επι δυο χρονια, εβαζε κρεμα στα χερια του και μου την απλωνε στο προσωπο, γιατι εγω παντα αμελουσα. Ο τροπος του να με φροντιζει.Χαμογελασαμε ταυτοχρονα.Πως το ξεχασαμε;
Μερικα πραγματα σαν αυτο,ερχονταν μονα τους.
'Αλλ…

Αντε παλι...

"-Τελικα αυριο ειναι που θα μεινεις μαζι μου;
-Τι;Ολη μερα;
- Δεν ειπα να παμε για σκαψιμο. Να περασουμε την μερα μαζι,..." σταματησα.Ο αυθορμητισμος στην αντιδραση του μου βουλιαξε την καρδια. Τι το συζηταγα;

Την ειχα κανει πολυ συχνα αυτην την κουβεντα, και νομιζα οτι πλεον, απο τοτε που τα ειχαμε ξαναβρει, καποια πραγματα ειχαν αλλαξει.
Ομως δεν ειχαν αλλαξει.
Δεν θα μπορουσα να εχω τις κουβεντες στο κρεβατι, τα γελια, την συζητηση(ναι θυμιζει μονολογο αλλα κατι γινεται σιγα σιγα),την οικειοτητα. Την αισθηση οτι εισαι πολυ κοντα με τον αλλον, την αισθηση οτι θελει να ειναι μαζι σου συνεχεια.
Αυτο δεν ειναι ερωτας;

Τουλαχιστον εγω τον ερωτα ετσι τον εχω βιωσει, καθε φορα. Να ΘΕΣ να εισαι με τον αλλον, και οχι να το αντιμετωπιζεις σαν υποχρεωση και κατι που αναγκαστικα πρεπει να κανεις για χ, ψ λογους.

Ρωτησα γιατι.
Στα 5 λεπτα βαρεθηκα να περιμενω απαντηση.
"δεν εχει σημασια" ειπα.
Δεν θα το επαιρνα προσωπικα. Μπορει να ημουν εγω, μπορει να ηταν το γαμημενο wow, μπορει να η…

Γλυκιες κουβεντες( των καιρων μας)

Θα ηθελα να κανω copy την αγκαλια μας και να την κανω paste οποτε νιωθω την αναγκη της.

Δεν θελω να κοιταξω πια παλιες φωτογραφιες.

Το τηλεφωνο χτυπησε κατα τις 10 το πρωι.
"Κοιμασαι; Δεν μπορω να κοιμηθω"
"μχρφζζζ" το κεφαλι μου γυρνουσε "σου ειπα να μην πιεις εκεινο το εσπρεσσο,... δεν μ'ακους."Αναστεναξα.
Παυση.
"Θες να ερθω απο κει;"
"Θα το ηθελα πολυ"
" καλα σηκωνωμαι και ερχομαι"

Σηκωθηκα και ντυθηκα και οσο ετοιμαζομουν, σκεφτομουν. Ηξερα γιατι δεν μπορουσε να κοιμηθει.
Χτες ειχα κλαψει μονη μου στο κρεβατι μου, για λιγο.
Ειχα συγκινηθει.
Περασαμε την μερα ησυχα, και καταληξαμε στο lounge του ξενοδοχειου το βραδυ να μιλαμε.
Του ειπα με πολυ λιγα λογια τι ειχε συμβει με το διαζυγιο μου, με κρατουσε αγκαλια, και ενιωθα σαν να ειμασταν ενα παλιο ζευγαρι που ξεπερασε πια τον ποθο, τον ερωτα και απλα αγαπιεται.Του το ειπα.
Συμφωνησε αν και του φαινοταν περιεργο μετα απο τοσα χρονια.
Δεν νιωθαμε καθολου ξενοι, κι ας ειχαμε αλλαξει.
Με πειραζε οπως τοτε
"Θες σκαλα να κατεβεις το πεζοδρομιο;"
αλλα αντιθετως με τοτε, δεν το επαιρνα κατακαρδα, εβλεπα την τρυφε…

Wednesday, January 31, 2007Το πρωι αθλητικα, το βραδυ γοβα στιλετο και γω θελω ξυπολητη να τρεξω

Και αφου ταξιδεψα 15 χρονια πριν και ειδα τον εαυτο μου μικρη, χαριτωμενη, ακουσα πραγματα που ειχα ξεχασει, ητθε η ωρα να αποχαιρετησω εκεινα τα παιδια.
Και δακρυσα και βουρκωσα και ειπα μεσα μου αντιο.
Και βρεθηκα με το διλλημα.
Τωρα τι;


Κοιταξα τον ανθρωπο απεναντι μου. Μου ηταν ξενος, και ομως τοσο αγαπητος. Μου χαμογελαει τρυφερα και να'τος! Το ξερω αυτο το χαμογελο, το εχω ξαναδει! και μετα θα γυρισει να μιλησει σε καποιον και πουφ! εξαφανιζεται.
Μες την σχιζοφρενεια ζω.


Το μικρο μου , υπομονετικο τοσες μερες, με κατανοηση, σε ενα θεμα που εγω δεν θα δεχομουν-για να ειμαι ειλικρινης, εφυγε για λιγες ωρες απο το μυαλο μου. Τα καταφερα να αφοσιωθω σ αυτα που ελεγα & εκανα, χωρις να νιωθω οτι πλαναται απο μεσα μου , διπλα μου.
Και τοτε ενιωσα ποσο πολυ μου λειπει.



Ο κυριακος με επανεφερε στο κοσμο των μεγαλων.
Στην ηρεμια, στο δε βαριεσαι, στο καλο φαγητο σε εστιατορια, σε κουβεντες σοβαρες,-ολα οσα αναπολουσα δλδ- και καπου, ολα οσα εκανα τους τελευταιους 10 μηνες μου φανηκαν wild.

Photos of you and me Tuesday, January 30, 2007

Image
Και ηρθε απο τα παλια να μου δωσει αδιασειστα ντοκουμεντ οτι εγω, ναι εγω, οχι μονο μαγειρευα
(2 φορες την ημερα παρακαλω, πληρες προγευματα με ομελετες μπεικον και λοιπα, μεχρι και τσιζκεικ)
αλλα ΣΙΔΕΡΩΝΑ.

Οσοι παρακολουθουν ξερουν οτι το καλοκαιρι εψαχνα που ειχα βαλει το σιδερο, οταν μετακομισαμε, πριν 2 χρονια και την απορια της μικρης ως προς το" ξενο σωμα".



Επεσε καζουρα απιστευτη απο τους δικους μου ανθρωπους.
Αλλα ειχε φερει αδιασειστες αποδειξεις και δεν μπορεσα να κανω τιποτ αλλο απο το να χαμηλωσω το κεφαλι και να περιμενω να πεσει και κεραυνος.
Ολα πια ηταν πιθανα.









Χτες μπορεσα επιτελους να βρω τον πιο ταιριαστο χαρακτηρισμο, το γιατι μ 'αυτον τον ανθρωπο ενιωθα τοσο δεμενη, γιατι τοσο καιρο δεν εμπαινε στην κατηγορια ex boyfriend.
Τον κοιταζα την ωρα που τρωγαμε, οι εκφρασεις, το γελιο δεν ειχαν αλλαξει. Ο ιδιος αρκετα, μου θυμιζε αρκουδακι. Του επιασα τρυφερα το μαγουλο και μου δωσε τις φωτογραφιες.
Ενας χειμαρρος αναμνησεων που ειχα ξεχασει με κατακλυσανε.
Το πλυσιμ…

Πρωτο βραδυ.

Πρωτο βραδυ.Και ηρθε, και τον αγκαλιασα και ηταν αμηχανος, εκανε συνεχεια αστειακια και θυμηθηκα οτι οσο πιο συναισθηματικο υο γεγονος τοσο πιο χαζο τα αστειο.
Ειχε αλλαξει, ηταν κουρασμενος αλλα δεν με ενοιαζε που αλλαξε και 200 κιλα να ειχε παρει, το ιδιο ατομο ηταν.
Ομως αναρωτηθηκα γιατι στα 33 του να εχει κατεστραμμενο συκωτι απο το ποτο, γιατι να ξημεροβραδιαζεται στα καζινα και να του φευγει η ζωη μεσα απο τα χερια.
Πονεσε η καρδια μου, γιατι τον εβλεπα να θελει να κανει οικογενεια.
"Αμα βρεθει η σωστη"
"Δεν θα βρεθει στα καζινο, ετσι οπως το πας θα βρεθει η "λαθος""

Μου επιασε το χερι οπως περπαταγαμε.
Το περιμενα, και με τον μαρκους το ιδιο ειχε γινει.
Ειναι η εκφραση οικειοτητας.
Μονο που δεν ενιωθα τιποτα, ουτε καν συγκινηση.

Τον πηγα να κοιμηθει. Ξαπλωσα διπλα του και του χαιδευα το κεφαλι να χαλαρωσει.Εψαχνα να βρω κατι που ελειπε.Αρχισαμε να γελαμε με τις διαφορες μαλακιες που θυμομασταν.
Τιποτα.
Ισως γιατι δεν ειμασταν οι δυο μας.


Κουβαλουσα εκεινον μεσ…

D day, σκεψεις πριν την αφιξη. Sunday, January 28, 2007

Σημερα ερχεται ο Κυριακος.
Νιωθω σαν ενα παιδι που περιμενει να παρει ενα δωρο.
Ειναι ενα δωρο.
Ενας ανθρωπος ταξιδευει για να ερθει να με δει.
Ενω δεν εχουμε και τοσα να πουμε.
Ερχεται γιατι καποτε με αγαπησε και τον αγαπησα και ο τροπος που χωρισαμε δεν ειχε επιλογο.
Εμεινε μετεωρη μια πικρα, μια μετανοια.
Ερχεται γιατι και οι δυο νιωσαμε την ανεμελεια και ξεγνοιασια να φευγουν απο πανω μας και θελει-φανταζομαι, να ξανανιωσει οπως τοτε.
Οπως ενα αρωμα, μια μυρωδια γαλατοπιτας σε ταξιδευει αυτοματα στην κουζινα της γιαγιας η στην αγκαλια του μπαμπα μετα το ξυρισμα, η στην αγκαλια ενος εραστη.
Εχω λιγη ανησυχια για το τι θα λεμε τοσες μερες και αν θα ειναι ευκολη η επικοινωνια μας. Τοτε οποτε μιλουσαμε, τσακωνομασταν.
Δεν ηταν και η καλυτερη σχεση μου.
"δεν θελω να μιλησουμε για τα παλια¨μου ειπε, ενοχλημενος.
Νιωθει ασχημα και δεν καταλαβαινω γιατι, εμενα μου αρεσει να μιλαω για το παρελθον, i m a story teller απο φυση μου, και οι ιστοριες μου πλην του Αντχριστου, ειναι περλες σε ενα κολιε …

Saturday, January 27, 2007 Τα λογια (δεν ) ειναι περιττα

"Μα γιατι χωρισατε; Αχ, εισασταν τοσο ταιριαστο ζευγαρακι!"
Στραβοκοιταω.
Ενταξει, ειπαμε να κανακευεις τον αλλον (εμενα) αλλα οχι να με δουλευεις.
Τι ταιριαστο και μαλακιες, ειναι 22 σε 11 μερες, και γω ατενιζω τα αντα. (Απο μακρυα, αλλα τα βλεπω, δεν ειναι χαμενα στον οριζοντα στο βαθος πελαγος.)"Ξερεις τι εννοω. Τα τραγουδια, εισασταν και οι δυο baby faced, και δειχνατε τοσο ερωτευμενοι, οπου και ναμασταν, εσεις ο ενας στην αγκαλια του αλλου. Ολο ακουμπιοσασταν. Ηταν εκνευριστικα αηδιαστικα ρομαντικο. Μηπως να τα ξαναβρισκατε;"



Εκανα κατι που εμαθα απο κεινον. Δεν απαντησα.
Τι να απαντησω, οτι δεν ξερω τι μου γινεται;
Οτι φοβαμαι οτι μετα τα οσα εκανε ο πρωην, οτι μαλακια και να μου κανει ο αλλος το προσπερναω θεορωντας το πταισμα;
Η διμηνη σχεση μου ηταν πηγη ευτυχιας, ηρεμιας, ποθου.
Ηταν ομως και πηγη αγχους.
Δεν επαιρνα βασικα πραγματα, οπως πχ απαντησεις.
Επρπε να ρωταω σαν μαλακας το ιδιο πραγμα και 4 φορες.
Δεν επαιρνα τις βασικες διαβεβαιωσεις οτι τον ενδιεφερε η …

Καμια φορα η ζωη ειναι αστεια

Image

Βλαμμενα

Προς ξανθια(ας πουμε) μπαργουμαν του Fridays κηφισιας.
Οταν σου παραγγελνω ενα mojito χωρις αλκοολ, δεν το κανεις ολοκληρο θεμα.
Δεν χρειαζεται να εισαι rocket scientist για να δουλευεις πισω απο ενα μπαρ (το εχω κανει και γω αυτο τα λεει ολα), και δεν ειναι τοσο δυσκολο να καταλαβεις οτι δουλεια σου ειναι να σερβιρεις αυτο που σου ζητανε χωρις να ξινιζεις τα μουτρα σου επειδη σου ζητανε κατι διαφορετικο απο αυτα που εχεις συνηθισει να κανεις.
Δεν με ρωτας για ποιο λογο θελω να το πιω ετσι με υφος "δεν εχει νοημα"
Εχει.
Επειδη το θελω εγω.
Δεν μου λες οτι ειναι βλακεια να πληρωσω 7 ευρω για λαιμ και σοδα.
Γιατι δεν θα πληρωσω 7 ευρο για λαιμ και σοδα, εννοειται.
Δεν μουτρωνεις αλα Αλεξανδρατου επειδη πρπει να πας να ρωτησεις τον υπευθυνο.
Εχω ερθει να φαω, να περασω καλα με την κολλητη μου, να γελασουμε, κατι που το καταφερναμε μια χαρα μεχρι αυτο το μικρο γεγονος.

Και σιγουρα δεν πας να βρεις τον κολλητο μου και συναδελφο σου και να του πεις
'τι την εχεις αυτην; Πολυ ιδιοτροπη ειν…

Memories Saturday, January 13, 2007

Χτες πηγα σε ενα live, το οποιο απο πανω απο το μαγαζι, υπηρχε ενα εστιατοριο οπου δουλευε ενας παλιος μου συνεργατης, πιανιστας.
Μπηκα μεσα και στα πρωτα 3 βηματα χαμογελαω.
Διπλα του ο κιθαριστας, ο πρωτος μου συνεργατης στην πρωτη μου δουλεια και πρωην.

Δεν με αναγνωρισε αμεσως, του πηρε 2-3 δευτερολεπτα.
Εκανα μια γρηγορη ανασκοπηση στο μυαλο μου, ποσα χρονια ειχα να τον δω.
τα ειχαμε το 92
Τον ξαναειδα οταν ειχα τον σκυλο μου, τον οποιο αγορασα αφου γυρισα απο Λονδινο.
το 95.
11 χρονια.

Η ζωη μου κλεινει κυκλους.
τι γινεται ρε παιδια;
Θα πεθανω συντομα;


κανω να φυγω και με πιανει απο το χερι μια πολυ καλη μου φιλη που εχω καιρο να δω, η οποια δεν βγαινει ΠΟΤΕ.
what are the odds?


Πηγα στο live αλλα μετα ανεβηκα πανω στο αλλο μαγαζι.
Μου ελειψε και το ομολογω με ντροπη, αυτο το χλιδατο περιβαλλον. Νιωθω "σπιτι" μου σε τετοια μερη.
Εκανα φωνητικα στον τραγουδιστη, υποσχεθηκα στον εαυτο μου οτι θα ερθω και σαν θαμωνας καποια στιγμη με παρεα.
Ενιωθα οτι ξαναεβαζα ενα παλιο πολυ ανετο παπουτσ…

Ειμαι καλος ανθρωπος Friday, January 12, 2007

Οταν χωρισα οπως χωρισα με τον πρωην μου, υπηρξε ενα -μικρο - διαστημα που μου' λεγε οτι μ΄' αγαπαει, με θελει, και αλλα που δεν κολλουσανε με τα τερατωδη που ειχε κανει και ειχε πει, και που φυσικα δεν κολλουσανε με την δυμπεριφορα του.
οσο ερωτευμενη και να ημουν η αληθεια πεταγοταν εκτυφλωτικη μπροστα στα ματια μου.
Μπρος στην κατακραυγη του περιγυρου, αντιμετωπος με το ποσο πολυ τραβηγμενα ηταν ολα οσα εκανε, στην ιδεα και μονο οτι ηταν ο "κακος " της υποθεσης, εφτιαξε στο μυαλο του ενα αλλοθι, ενα ρολο, τον φορεσε και προσπαθησε να τον πιστεψει.
Αν αγαπουσε , τοτε δεν θα ηταν τοσο σοβαρο. Αν προσπαθουσε για την οικογενεια του, τοτε θα ηταν ολα οσα εκανε" λαθη", και οχι στ'αρχιδισμοι ενος ανθρωπου που δεν εμαθε ποτε να υπολογιζει τον διπλα του. Αν επειθε τον εαυτο του οτι ηθελε να ειναι σπιτι του, τοτε δεν ηταν καφρος, αλλα "ανθρωπινος" με ελλατωματα.
Μονο που αλλο να πατησεις καποιον αλλον κατα λαθος, και αλλο να του ανοιξεις -επανελλημενως -…