Posts

Showing posts from 2010

Σχεδια για μάρσιπο κλπ

Image
Τελικά την έχω καταβρεί.

Το πρώτο δώρο μου...

Image
Εφτιαξα αγριοπαπια σήμερα ( μα καλά δεν εχει καθόλου κρέας πάνω της;) φάγαμε cheesecake, και είδαμε ταινία.
Αυριο περιμένω 10 άτομα. Βοηθεια.

Ομως φέτος πήρα το πρώτο δώρο από την κόρη μου.




































Ελιωσα.

Ο Μήτσος.

Image
Πριν ένα μηνα περίπου ειχαμε γεμίσει μύγες. Λίγο η επαναλαμβανόμενη άνοιξη, λίγο τα ζώα, λίγο οι κοπριες των γειτόνων, πρεπει κάθε βράδυ να υπήρχαν περίπου 70 μύγες, από τις οποίες οι 50 κόλλαγαν στην ειδική ταινία που είχα βάλει.

Τότε παρατηρησα μια μύγα με το ένα φτερό σπασμένο. Εκανε ορθή γωνία. Θα ξέφυγε από την κολλητική ταινία.
Οκ, παμε παρακατω.

Περασε ένας μηνας, έβαλα σπρει, πήρα μυγοσκοτώστρες, κολλητικές ταινίες.
Και χτες παρατήρησα μια μύγα με ορθή γωνία στο φτερό.
Και μ'επιασε τρυφερότητα.

Η μύγα απέκτησε όνομα. Μήτσος.
Και προσεχω να μην την σκοτώσω. Με σπασμένο φτερό και τόσες αντιξοοτήτες, ειναι το πιο μικρό μας πετ.

και αηδιαστικό τώρα που το βλεπω από κοντά αλλα τι να κάνουμε :D

Χρίστουγεννα!

Εφτιαξα βούτυρο, μετά cheese cake.
Αυριο τρώμε πάπια.
Και Κυριακή εχω κόσμο, γαλοπούλα, σαλάτα, ρύζι, γλυκοπατάτες μελομακάρονα, μπύρες, χαλβά, και κρασί.
Πώς τα κατάφερα αφού δεν μου ήρθαν τα λεφτά που περίμενα;

Η Στέλλα που εχει τα σλίνγκς σκέφτηκε να της κάνω σχέδια για τα μάρσιπο που πουλάει, αντι για τα σιδερότυπα που εχει.
Και εμπνεύστηκα, και βρήκα τα χρήματα να ψωνίσω:)

Merry Christmas Everybody!!

Και με μία λέξη, έπεσα.

Αυτό το διάστημα η κόρη μου εχει εφιάλτες. Κακός που μπήκε και εβαλε φωτιά στις γάτες, οτι εγω θα πεθάνω τελη του χρόνου και διάφορα άλλα.
Θυμαμαι στην ηλικία της ειδα ενα ονειρο οτι ενας δρακουλας ήπιε το αίμα των δικών μου και ξυπνώντας, άκουσα ενα μπζζζζζ στο αυτί μου. Φυσικά τωρα ξέρω οτι ήταν κουνούπι αλλα τοτε σκέφτηκα "μύγα που την τράβαει το αίμα".
Και για τα επόμενα χρόνια, εβαζα σκόρδο στο κρεβάτι μου.
Και εκλεινα τα παντζούρια γιατί το ξύλο σταματαέι τους δράκουλες.


Για τους δρακουλες τους ψυχικούς τι κάνουμε;
Ο πρώην μου με ενημέρωσε πριν ενα μήνα οτι πλέον δεν θα μου βάζει τα χρήματα στις 23 αλλα στις 27. Εχω ενα μήνα που του λέω να βάλει κάτι στην άκρη για να αγοράσω φαγητό για το γιροτινό τραπέζι. Κανόνισε τις διακοπούλες του και οποτε του λέω να μου βάλει τα χρήματα, κάνει τον κινέζο. Σήμερα τον στρίμωξα και αρχισε να μου λέει για την "υποχρεωσή του".
Του επισήμανα οτι δεν είναι θέμα υποχρεωσης, αλλα καρδιάς.
Δεν θα μπορεσουμε να κάνουμε Χριστουγεννα.
Το πα…

Σταρ σάινινγκ μπράιτ αμπόβγιουυυυυ

το πλυντήριο πιάτων ειχε χαλάσει εδω και ένα μήνα και πολύ είχα ζοριστεί. Τα χερια μου ειχαν σκάσει, με ένα παιδί και τόσα ζώα και μύγες γύρω γύρω, ήμουν για κλάμματα.
Και ήρθε το Τζι και με έσωσε (πραγματικά). Μια γνωστή του μετακόμιζε και εδινε το δικό της.

Πριν λίγο το έβαλα να δουλέψει. Για πότε άδειασε ο νεροχύτης, μου έδωσε διαθεση και καθάρισα και τον πάγκο.

Και μετά εβαλα κρεμόυλα στα χεράκια μου.

Είμαι χαρούμενη :)

Παραγγελιές

Image
H μικρή πηγε σχολείο με την μπλούζα και εγινε πανι-κος. Ενα κοριτσάκι της είπε οτι τα Χριστούγεννα θα πάρει και αυτή Τσιουάουα και οτι θα το ονομασει κιαυτή με το ίδιο όνομα. Η δικιά μου πυρ και μανία και μες το κλάμμα.
"Να της το ΄δωσω το όνομα, όχι να το πάρει!"
Αλλο παιδάκι να της λέει οτι εχει 20 σκυλιά.
Δεν ξέρω αν έκανα καλά αλλα της εξήγησα οτι ειναι πολύ σπάνιο γονιός να εχει πάνω από ένα ζωο, αν εχει ένα, και οτι τα παιδακια μάλλον ζηλεύουν αφού συνέχεια μιλάει για τα ζώα της. Μην κοιτατε εγώ που δεν ειμαι και τρελλή με την καθαριότητα και την τάξη. Με ενοχλεί μεν και η βρωμιά και η ακαταστασία αλλα δεν πεθάινω κιολας. Αξίζει τα χαμόγελα της μικρής.

Παρεκτρέπομαι όμως. Το κοριτσάκι εως περισυ ήταν κολλητή της, φετος άλλαξε τάξη και μετακόμισε και ενα άλλο κοριτσακι κοντα της , έτσι απομακρύνθηκαν.
Είχε όμως γενέθλια και εχει και ενα Σαρ Πει.
Συνήθως δεν ζωγραφίζω κατι με το οποίο δεν εχω επαφη. Δεν ειναι στις γραμμές η ομοιότητα αλλα στην "ψυχή", στο ύφος, και …

Μάθε τέχνη και άστηνε

Image
...και άμα πεινάσεις, πιάστηνε.


Βασικά δεν εχω ιδέα αν θα βγαλω τίποτα ετσι, αλλα ενιωσα πολύ πιο δημιουργική χρήσιμη και καλύτερα.

Και οι νεες μου δοκιμες...

Image
Να δω τι θα γινει οταν φυγει το χνουδι απο το φλις στο πλυσιμο....

Και εγεννειτω φώς ( ή κάτι τετοιο τελος πάντων)

Μερικές φορές περνας μήνες και χρόνια να παιδευεσαι και ξαφνικάμ γίνεται ενα κλικ και βλεπεις αυτό που σε βασάνιζε, σαν τρίτος. Αποσταστιοποιημένα. Και γελας επειδη τελικά ηταν τοσο απλό και εμφανές, και χαιρεται ο κώλος σου που ήσουν τυχερή να το δεις, ενώ αλλοι σπαταλάνε μια ζωή, αλλα ταυτόχρονα κλαις γιατί δεν ξέρεις ποιο ειναι το επόμενο βήμα.

Δεν εχω αυτόπεποίθηση.

Σιγά τα λάχανα θα μου πεις, η πρώτη είσαι ή η τελευταία;
Η ακόμα "Καλά, τώρα το κατάλαβες;"


Σκεπτόμουν οτι μικρή δεν είχα φίλους. Μετα μεγαλωσα και με ανακάλυψαν τα αγορια οπότε τις "σκύλες τις γυναίκες " τις έιχα χεσμένες, τις ζηλιάρες.
Μετα το μυαλό μου πήγε στον "αέρα" που έχω, οταν ήμουν πιο νέα, πώς ανακάλυψα οτι με το τραγούδι πολεμούσα την ντροπή μου, τους φόβους μου. Με την ομορφιά μου -που δεν συνειδητοποιούσα τοτε- ενιωθα καλύτερα.

Και τωρα;
Τώρα εφυγε το τραγούδι που μου έδινε τον "αερα", το feedback των ανθρώπων.
Θα μου πεις τώρα έφυγε; Οχι, εφυγε με το που παντρεύτηκα. Κα…
Θα την σκοτώσω.

Αυτό λέω κάθε φορα που η γκρινια αγγιζει επικίνδυνα όρια.
Γκρίνια που ξυπνάει, γκρίνια που θα φάει, γκρίνια που θα πάμε σε πάρτι, γκρίνια που ειχε 8 καραμελες το σακουλάκι με το δώρο και όχι τις κόκκινες, γκρίνια για τα μαθηματα.

Αυτό το τελευταίο με αποδεκατίζει.
Ως δυσλεξική με μεγάλες αποτυχίες στο σχολικό συστημα, κατάφερα να ανταπεξέλθω στην ζωή όμως δεν εχω την δύναμη να ξαναπεράσω τα ίδια.
Γκρίνια για 5 λέξεις που πρέπει να μάθει. Γκρίνια για πάνω από 40 λεπτα.
Φωνάζω, τιμωρω...οχι για άλλο λόγο, για να μην ξεφύγει η κατάσταση. Μερικές φορές πιανει, και ω θαυμα τις μαθαίνουμε σε ακριβως δεκα λεπτά.
Ομως ειναι το μουλάρωμα, το πεισμα, το "ωχ ειναι πολλά /δύσκολο" που την κάνει να αποφασίσει οτι ΔΕΝ θα το κάνει.
Οι δασκαλοι όλοι μου λενε το ίδιο. Της αρεσει να αποτυχαίνει, να είναι το μωρό, να ασχολούνται.
Εγω πάλι, το χειρότερό μου. Μου ζητάει βοήθεια και περιμένει να ακούσει τις απαντήσεις και να τις θυμηθεί. Στίβω το μυαλό μου να επιννοώ άλλα παραδειγματα, τσα…

Εχω στο βάθος μεσημεριανή εκπομπή να παίζει...

δηλαδή για τον εκάστοτε πατέρα που μεγαλώνει ενα παιδί και χωρίζει και μαθαίνει οτι το παιδί τελικά δεν είναι δικό του....
ειναι καλό να θυματοποιεί και το παιδί αφου "η μανα της με κορόιδεψε";

Γιατί μόνο εμείς οι μανάδες (οχι όλες, οκ) βλέπουμε την γενική εικόνα και καταπίνουμε ό,τι μας κάνει ο πατερας του παιδίου ΓΙΑ το παιδί, και οι άντρες ειναι τοσο, μα τόσο , μα τοσο ΜΑΛΑΚΕΣ;

Σιχτήρ μεσημεριάτικα.

Ρίξτε μια ματιά εδώ....

Το έψαχνα για τα ζώα και σκέφτηκα οτι αξίζει να μπει ξανά.

Μετά την βροχή...

και εκεί που όλα ειναι μαύρα και άρχνα και θες να μην ξανασηκωθείς από τις πολλές τουμπες που εχεις φάει, έρχεται από το πουθενά καποιος που συμπαθείς πολύ, που σε ήξερε πριν πέσεις στα σκατα με τα οποία εισαι καλυμμένη, ο οποιος δεν τα βλέπει καν.
Σκατά ειναι πλένονται σαν να λέει, δεν εισαι εσύ.
Σε βλέπω.
Και με είδα κι εγώ αλλιώς. Οχι κακομοιρα, οχι χαμένη, όχι να τα χω κάνει σκατά.
Είδα εμένα.
Και μετά πό μιαμιση ώρα μαύρης κουβέντας, νιωθω ανάλαφρη, ξεκούραστη, χαρούμενη.
Το πήρε από πάνω μου.
Ισως γιατι βρέθηκε καποιος να με ακούσει και να καταλάβει πραγματικά;
Και τις συμβουλές του τις καλοδέχτηκα γιατί κι αυτός εχει περάσει πολλα αλλα εχει αποδείξει οτι ξέρει να επιβιώνει. Και πάντα χαμογελάει το σκατούλι μου.
Αυτό το χαμόγελό του, πόσο με φτιάχνει.



Βγήκε ο ήλιος πάλι.:)

Μαύρο κείμενο.

Στα τόσα χρόνια που γραφω εδώ, τα νεύρα μου, τις στεναχώριες μου, τα νέα μου, δεν εχω γράψει ποτέ αυτό.
Βοήθεια.







Πιάνω τον εαυτό μου να τρέμει στην ιδέα να βγω εκεί εξω και να εχει καποιος δύναμη επάνω μου. Μετά τον πατέρα μου, την μάνα μου, τον πρώην μου και όλους τους εργοδότες εκεί έξω, κουράστηκα να παλεύω, να προσπαθώ, να εκτίθομαι, να απογοητευομαι και να εισπράττω το πόσο "λειψή" είμαι τελικά. Ως κόρη, ως μάνα, ως εργαζόμενη, ως συνάδελφος, ως παραγωγική μονάδα.
Πόσο μη θεμιτή είμαι.
Ξέρω οτι έχω κατάθλιψη γιατι κάνω σκέψεις που δεν θα έγραφα ποτέ εδώ μέσα.
Ξέρω οτι εχω κατάθλιψη γιατί δεν έχω κουράγιο ούτε να σηκωθώ να φτιάξω ένα τσαι.
Δεν έχω διαθεση και η μαυρίλα δεν λέει να βγει από πάνω μου.

Πρέπει να αρχίσω να νιώθω θεμιτή, χρήσιμη, και να μπορώ να προσφέρω έστω και το τόσο στο παιδί μου.
Ξέρω να ζωγαφίζω, να τραγουδάω, και να τα διδάσκω. Ξέρω ξένες γλώσσες. Ξέρω στάιλινγκ, PR, ερκφωνήσεις, συνταξη,. 'Ολα άχρηστα αν δεν εισαι στα σωστά "κανάλια" πο…

fatsas

Φτωχιά εγώ;

Λόγω μιας μαλακιας στο σχολείο όπου αργησα να πληρώσω ενα βιβλίο αγγλικών της μικρής, και λόγω του οτι η μικρή συνέχεια μου ζητάει πράγματα, της εχει καρφωθεί η ιδεά οτι "η μαμα μου ειναι φτωχιά" και παει και το λέει στο σχολείο.

Εγω δεν με βλέπω φτωχια ρε γαμώτο, δεν νιώθω κακομοιριά.
Βλέπω οτι δυσκολεύομαι και ειναι ανθρώπινο. Δεν ταυτίζομαι.

Τα παιδιά θα την εξοστρακίσουν-ξέρω την νοοτροπία των γονιών ειδικά σε ένα τετοιο σχολείο, και δεν ξέρω πώς να το χειριστώ.

Χτες δώσαμε σε μια ζητιάνα λεφτά.
Της είπα, ετσι ειναι η μαμα;
Εχουμε φαγητό; Νερό; Ρεύμα; Παιχνίδια; Ρούχα; Κάνουμε το πάρτι σου; Εχουμε 4 σκυλιά;
Εχουμε φίλους που μας βοηθάνε με την μετακόμιση, ας πούμε;
Δεν ειμαστε φτωχοι.

Αλλα αναρωτιόμουν ενδόμυχα...




Εχω βαρεθεί να μην μπορώ να ορίζω την ζωή μου, γαμώ το κέρατό μου.

Our new puppy...

Image

Woman in this city, όχι lili

Αποφάσισα να ανοίξω το παλιο και ορίτζιναλ μπλογκ.

Είχα παρει κείμενα και τα έκανα κοπι εδώ το ένα μετά το άλλο αλλα στο παλιό εχει και τα σχόλια. Εχουν ενδιαφέρον οι αντιδράσεις, τότε δεν τις άντεχα.
Το μπλογκ αυτό συνέχισε εκεί που σταμάτησε το άλλο (διευκρινίζω για όσους κάνουν το κόπο να μπουν και ίσως μπερδευτούν)

Το αφήνω ανοιχτό για όλους προς το παρόν , μετά θα το ξαναχώσω σε μυστικά μονοπάτια, δεν μου αρεσουν καποια ξεσπασματά μου εκεί, ήμουν άπειρη με τα τρολς και πολύ ευάλωτη τότε.

Φοβάμαι...

Μερικές φορές ακούω ενα τραγούδι και μια θύμηση αισιοδοξίας με πιάνει, ένα μακρινό ψιθυρισμα και δεν μπορώ καλα καλά να διακρίνω τι μου λέει.
Μου λεει οτι κάποτε μου άρεσε το ποια ήμουν.
Μου λέει οτι αφήνω τον εαυτό μου να φοβάται, να ειναι θύμα, να νιώθει αποτυχία.

Πώς ενιωθα τότε;
Ακουγα πολύ μουσική, το βήμα μου ήταν ανάλαφρο, ένιωθα χρήσιμη, ικανή ταλαντούχα. Καλός άνθρωπος. Είχα προορισμό και σαφή δρόμο μπροστά μου. Ο κόσμος ήταν γεμάτος υπέροχες πιθανότητες και ο κόσμος, οι άνθρωποι ήταν καλοί κατα βάση.
Οκ, κάποια πράγματα δεν θα επιστρέψουν ποτέ στην αρχική τους μορφή όμως...

Αποφάσισα σήμερα να κοιτάξω τους φόβους μου καταπρόσωπο.
Και εναν έναν να τους αντιμετωπίσω, όπως και όταν μπορώ.
Πρωτα όμως πρέπει να τους καταγραψω.
1) Φοβαμαι τον πρωην συζυγό μου. Εξαρτόμαι από κείνον, δεν εχει ίχνος συμπόνιας και απέναντι μου εχει αχτι, νιώθω οτι με περιμένει στην γωνία. Φοβάμαι να μιλήσω γιατί ειναι εκδικητικός και λόγω του παιδιού έχει πάτημα και δύναμη και πρόσβαση στην ζωή μου. Τον φοβάμα…

...........

Βρε κοριτσάκι μου γλυκό, χαίρομαι που κατάφερα παρα τις αντιξοες συνθήκες να σε κάνω να νιώθεις άνετα και φυσικά, αλλα οταν σε ρωτάει η δασκάλα γιατί δεν έφερες τα λεφτά για το βιβλίο που ζήτησε, μην λες "Η μαμα μου δεν έχει λεφτά".
Εσύ θα πληρώσεις την νύφη μετα, τα παιδια και οι γονείς ειναι ο δικός σου χώρος.
Πώς να σου το δώσω να το καταλάβεις;

Ναι, περιμένω να πάρω λεφτά. Αυτόν τον μήνα ειχες σφραγίσματα, πλήρωνα τράπεζες. Δεν περίσσεψαν.
Να σου λέω ψέμματα;

Δεν μπορείς να κρατάς κάτι δικό μας για μας;


Ντραπηκα.

Τι το' θελα;

ειπα στην μάνα μου να έρθει εδώ για το σαββ/κο.
Δεν πολυ ήθελα, αλλα σκέφτηκα οτι εχει χτυπήσει το πόδι της, ίσως αυτό να είναι μια ευκαιρία να δει, να καταλάβει τι γίνεται γύρω της.
Να καταλάβω κι εγω,ίσως.


Οι δυο μέρες πέρασαν καλά.
Σήμερα όχι.

Και νιώθω σιχαμάρα.
Γιατί αποδέχομαι οτι τα βλέπει όλα όπως θέλει εκείνη-η αντέχει.
Να μου λέει όμως οτι δεν ξέρω τον πατέρα μου καθόλου, να με λιβανίζει μέχρι να μου πει και τελικά να μου λέε για αδιακρισίες του (σιγά τα ώα), λέγοντας οτι δεν θέλει να το πιστέψει γιατί ειναι "σιχαμένος".
Της είπα οτι καταλαβαίνω οτι ως γυναίκα του πονάει και ζηλεύει, αλλα σιχαμένος δεν ειναι και δεν μπορεί να κρίνει εναν άνθρωπο βασει αυτού και μόνο.
Αρνήθηκε οτι ζηλευει ότι ζήλεψε ποτέ... Τι να της πω; Οτι θυμάμαι τους καβγάδες; Το πώς μια ζωή ειχε ωραίες γυναίκες γύρω της που μισούσε καταβάθος γιατί "φλέρταραν" με τον πατέρα μου, αλλα από την άλλη δεν πίστευε οτι έκαναν ποτέ κάτι.
Νομίζω με ενόχλησε η κριτική της βάσει της σεξουαλικότητας του αλ…

Telika eixa dikio...

Image
...."to" 'xo sthn fotografia.

Ενας σκύλος που δεν θέλει να βρέχει τις πατούσες του...

Image

Σημερα, έπεσε ένα πιστευω...

Πρωί πρωί έρχεται η μικρή.
(Ξυπνάει πρώτη και παει και κάνει μαθήματα τα Σάββατα)
"Μαμά, υπάρχει ο αη Βασίλης;¨
"Σου έχω πει οτι υπάρχει για τα παιδάκια που τον πιστεύουν"
(συγκεκριμένα ειχα πει οτι όσοι εν τον πιστέυουν δεν μπορούν να τον δουν.)
"Η Α. λέει οτι δεν υπάρχει"
Αυτή η Α. υπήρξε αιτία το παιδι να μάθει πολλά που δεν ήθελα, τα μισά διαστρεβλωμένα.
'Εσύ τι πιστεύεις, αγάπη μου;"
"Δεν ξέρω"
"Θα σε πείραζε αν δεν υπήρχε;"
"Δεν ξέρω."


Παύση.
Αρχιζα να ξυπνάω. Και να σκέφτομαι, οτι κι εγώ στα 9 έμαθα την αλήθεια.
"Πότε ειναι τα Χριστούγεννα;" με ρώτησε
"Γιατί θέλω να σκεφτώ τι θέλω"
"Μωρό μου, το δωρακι σου το'χεις ήδη "ζητήσει", ένα χρόνο τωρα."
Σκέφτηκα με φόβο την περσινή περιπέτεια όπου ζητούσε για μήνες κάτι και ένα μήνα πριν τα Χριστούγεννα ζητούσε επίμονα κάτι άλλο. Για νακαταλήξει σ αυτό που ζητόυσε πρωτιστως δέκα μέρες πριν τα Χριστούγεννα. Και να τρεχω να ψάχνω σε σαιτ και να π…

Ατιτλο

Οταν την είδα, έκλαψα.
Και έκλαψα και την δεύτερη φορά και την τρίτη.
Ωσπου ήρθε η μικρή και με ρώτησε γιατί.
Και της απάντησα αυθόρμητα οτι με συγκινησε αυτή η αγάπη των δικών σου ανθρώπων.

Εχω πολλους ανθρώπους που με βοήθησαν και με βοηθάνε.
Ομως αυτή η αγάπη η ανιδιοτελής, αυτή η διάθεση για προστασία, και όχι ο ανταγωνισμός και η επιθυμία κυριαρχίας που εχω γνωρίσει ως τώρα...αυτην την αγάπη που έχω...όχι, είχα να δώσω και που μου λείπει τοσο...
Εμαθα να ζω χωρίς αυτήν
Αλλα δεν ζω.


Τελικά.

Χάλι...

Το πρωί ξύπνησα με πονοκέφαλο, πάλι.
Τι θεμα ειναι δεν ειναι οτι κα΄νω και εμετό και δεν μπορώ να πάρω παυσίπονο. Το θέμα ειναι οτι παω τουαλέτα συνέχεια και εχει μπρεδευτεί το μπροστά με το πίσω.
Κοντέυω να πάθω αφυδάτωση.
Χτες το βράδυ διψούσα πολύ, πράγμα περίεργο για μένα.

Και σκέφτομαι ποια μπορεί να ειναι η αιτία που είναι τοσο χάλια.
-Κοιμήθηκα με νωπό μαλλί και κρύωσα.
-Χτες κατ εξάιρεση, εφαγα κάτι που μου έφτιαξε η μάνα μου. (Συνθήκε υγιεινής)
-Εκοψα πνευμόνια και άλλα κρέατα με μια μικρή ουλή σου χερι.
-Εβαλα Ιβαλιτέν 15 λεπτά γιατι το παιδί ειχε ψείρες και με κόλλησε.
-3 μέρες μας ψακάζουν ξανά και ξανά (φυσούσε και δεν τους "καθόταν").

(Τα στοιχήματα ανοίξαν)



Ο,τι και να είναι μόνο αλλη μια φορά στη ζωή μου βρέθηκα να τα ξερνάω ενώ είμαι στον "θρόνο" μου.
Πρέπει να κάνω κάτι, θα πάθω αφυδάτωση...

Και ξαφνικά...

"^$&$&$&)()*)&*&*&^
Οχι, δεν θα κλείνουμε όποτε θες εσύ, ούτε θα "τελειώνουμε" σε κάθε καβγά μας.

Πρώτη φορά τον ακουγα έτσι, αποφασισμένο, αυταρχικό, in charge. Επνιξα τα λόγια μου και παρέμεινα σιωπηλή για την συνέχεια.

"Μου την σπάει που πέρασες ότ,ι πέρασες και δεν ήμουν εκεί να σε κάνω να νιώσεις καλύτερα. Με τρελλαίνει που υπήρξαν άνθρωποι που σε πάτησαν και σε εξευτέλισαν και δεν μπορούσες να κάνει κατι γι αυτό. Πεθαίνω όμως που όποτε θα έχουμε κάποιο πρόβλημα, με κοιτάς σαν να ειμαι ένας από αυτούς.
Οχι γιατι χαλας "την εικόνα του εαυτού μου" αλλα γιατί πιστεύοντας οτι κι εγώ ειμαι ψυχρός, δεν με αφήνεις να σε πλησιάσω και να σε στηρίξω, δεν με αφήνεις να σου δέσω τις πληγές σου.
Ξέρω, δεν εχεις ανάγκη κανέναν, Θεός φυλάξοι, όμως σε έχω ανάγκη εγώ.
Σ'αγαπάω.
Είτε είσε πρησμένη το πρωι με ανάσα που σκοτώνει, είτε άβαφτη, αχτενιστη, άπλυτη, παραπονιάρα ή φωνακλού. Με εκενευρίζεις, θέλω να σε πιάσω και να σε στίψω ώρες ώρες με αυ…

Ανοιχτή επιστολή

Απέφευγα πάντα να μιλάω ειδικώς για σένα εδώ, γιατί ήξερα πώς δεν θα κοίταζες την ουσία αλλα θα θιγόσουν και θα έψαχνες να βρεις τρόπους να με εκδικηθείς.
Οπως οταν βγήκε το βιβλίο με θέμα αυτό το μπλογκ, και ενώ μου είχες δώσει την άδεια να γράψω ό,τι θέλω για σενα, (αλλά πρόσεξα να μην εξασκήσω αυτό το δικαιωμα), υπογραμισες ό,τι μπορούσες να βρεις μέσα, διαβαζοντας μέσα από το δικό σου πρίσμα και όχι διαβάζοντας από την δική μου θέση, ή έστω απο την θέση της λογικής.

Σε μισώ.
Το λέω χωρίς πάθος, με κούραση, με στεναχώρια, με λύπη.
Ευχομαι να μην υπήρχες.


Σ'αγαπησα.Τοσο ωστε μετα απο μια σειρά μεγάλων σχεσεων να σε παντρευτώ γιατί πίστεψα οτι ήσουν ιδανικός για μένα. Θετικός στα θέματα της διατροφής, με σταθερή δουλειά, ήθελες παιδιά, με φρόντιζες και μου έδινες λιμάνι. 'Ησουν όμορφος, γλυκός και ήθελα να σε χαιδεύω, να σε προστατεύω. Τα βράδια σε κοιτούσα να κοιμάσαι και μετά κουρνιαζα κοντά σου.
Οταν ήρθε η ώρα να παντρευτούμε σκέφτηκα οτι και να μην λειτουργούσε ο γάμος, και χ…

Χελπ;

Εχω πολύ μεγάλο πρόβλημα αυτες τις μέρες.
Αν κάποιος έχει καποια άκρη,,, το αυτοκίνητο ειναι απαραίτητο για να πηγαίνω το παιδί στη σταση οταν βρεχει και φυσάει.
Δεν παίρνει μπρος.

Γαμω το κερατό μου. Τόσο απλά.

Πριν γράψω οτιδήποτε, θα ήθελα να διαβάσετε κάτι.
Αυτό και αυτό.

Στο νετ υπάρχουν δυστυχώς χιλιάδες "εξπέρ" που δίνουν μεθόδους για το πως να πηδήξεις μια γυναικα. Οποιαδήποτε γυναίκα. Πώς να την πλησιάσεις, πώς να της μιλήσεις, τι να πεις, τι να μην πεις, πότε να φύγεις, και θεωρητικά, για ενα αγορι 17-18 χρόνων που δεν ξέρει οτι δεν λες σε μια κοπελίτσα οτι "χόντρυνε¨ή οτι τον έπαιζε σκεφτομενος εκείνη, είναι πρακτικό.
Δεν του έμαθαν από το σπίτι βασικά πράγματα, δεν εχει την νοημοσύνη να καταλάβει οτι οι κοπελίτσες ειναι ανθρωποι σαν εκείνον, οπότε καλό ειναι να βάλει φρενο στον 'αυθορμητισμό" του και να μάθει λίγους κανόνες καλής συμπεριφοράς.
Αυτό που εμένα με ενοχλεί σ'αυτα τα σαιτ και μεθόδους, είναι οτι κάνει την γυναίκα αντικείμενο.
Μίλα σε όσο πιο πολλές μπορείς, κάποια θα σου δώσει το τηλέφωνό της.
Φτηναίνει.
Κανει την γυναίκα θήραμα αλλα όχι τροπαιο, εστω.
Μελέτανε τις αδυναμίες, πετανε φράσεις κονσέρβες και ειναι αποστασιοποιημένοι όλο το διάστημα που …

Σκέψεις...

Εχει μαζευτεί όλος ο αμαρτωλός βίος μου στο φατσαμπουκ. Πρώην γκόμενοι, πρώην φλέρτ, της πόπης. Οι μισοι μου μιλάνε στα κλεφτά γιατί η γυναίκα τους παθαίνει κρίσεις και αναρωτιέμαι πόση ανασφάλεια μπορει να έχει καποια για να ζηλεύει το"τι κανεις; Πώς πας; Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω" που θα μου πει ο άντρας της με τον οποιο τα είχα στα 15 ή με τον οποίο απλώς ανταλλάξαμε ένα φιλί ενα βράδυ και μετα φίλοι.
Μερικοί δεν βλέπονται πια. Δεν φταίνε αυτοί, Τα ποτά τα ξενύχτια...
Ομως ένα πράγμα με χαλάει αφάνταστα.
Ειδικά αν έιναι καποιος που κάποια στιγμή μοιραστήκαμε συναισθήματα, σπίτι, ζωές.
Το 123874601569 ξανθά παρδαλά ξωβυζα "φρεντς" που εχουν βάλει.
Δείχνει ποιοτητα, (ορ λακ οφ), τρόπος σκέψης, μια λιγουριά, ενα απωθημένο.

Και νιώθω καπως ...ηλίθια και βρωμισμένη που αφέθηκα στα χέρια ενός τετοιου ανθρώπου.
Λϊγα πράγματα με χαλάνε, αλλα αυτή η χυδαιότητα, το γούστο στα πρόθυρα του πορνό με χαλάει πολύ.
Θέλω να γυρίσω τον χρόνο πίσω και να πάρω το σώμα μου από τα χέρια το…

Μωρό μου καλωσήρθες.

με τα πολλά, ξαναπήρα το μαιλ μου. Γιεεεε!
Ενιωθα γυμνή.

Flirt and the art of reaching without touching

So... me and Angelo broke up last week.Καπου μπούχτησα.
Να μην έχω συζήτησεις, να μην νιώθω στήριξη, να μην έχω συναισθηματική κάλυψη... ουτε καν οικονομική.
Και δεν εννοώ να μου πληρώνει αλλα το οτι αν ήμουν με οποιονδήποτε άλλο 4 χρόνια, πια θα είχαμε γινει ο ένας κομμάτι της ζωής του άλλου, με ό,τι συνεπάγεται αυτό, από το να συζήσω ή να με διευκολύνει με το παιδί οταν εγω δεν μπορώ και τέτοια.Εκανε και μια χοντράδα και ένιωσα οτι μου τέλειωσε.
Βγήκα μετα από λίγες μέρες και προς το τέλος της βραδιάς με πλησίασε ένας τυπάκος, πιτσιρικάς και αυτός (λίγα χρόνια μεγαλύτερος), αλλα μου έκανε εντύπωση ο τρόπος του. Ευγενικός μετρημένος.Χωρίς να θέλω να μειώσω τον εαυτό μου, την επομένη αναρωτήθηκα γιατί μεσα σε τόσες όμορφες γυναίκες, ήρθε σε μένα.
Του ειχα δώσει το σκάιπ μου, όμως δεν πήρε.
Πέρασαν λίγες μέρες και το έβγαλα από το μυαλό μου. Οποιος περιμένει τόσο για να σε πάρει...παίζει.Και ήμουν σίγουρη οτι θα έπαιρνε.
Καποια στιγμή βρεθηκα ξανα με τον Αγγελο. Ηταν να κάνουμε μια δουλειά …

Σε συνάρτηση με το προηγούμενο ποστ...

εδώ η ταινια.

Τι ωραία που θα ήταν η ζωη στον πλανήτη αν ήταν ...

Μερικές φορές γράφω κάτι εδώ και τα λόγια με χτυπούν καταπρόσωπο. Πχ στο προηγούμενο ποστ έγραψα οτι δεν εχω ρευστό και αμέσως σκέφτηκα γελώντας."Wow, είμαι φτωχή."
Γελώντας γιατί δεν το νιώθω.
Δεν νιώθω οτι στερούμαι κάτι σημαντικό, όχι στην παρούσα φάση τελος πάντων. Δεν έχω φασιανούς στο τραπέζι μου, αλλα τρώμε. Τοστάκια θα έτρωγα έτσι κι αλλιώς γιατι βαριέμαι να μαγειρεύω για τον εαυτό μου.
Ενιγουει, ένας από τους λόγους που κρατάω το μπλογκ έιναι και αυτός. Να βλεπω πώς μπορεί να φαίνομαι απ'έξω. Γιατί από μεσα, είναι καλά.

Ξύπνησα με πονοκέφαλο, παλι.
Βαρέθηκα την όλη φαση με την βροχή και θυμήθηκα οτι πέρσι, ενώ ολη την εβδομάδα ειχε ήλιο, τα σαβ/κα έβρεχε, λες και καποιος ήθελε να μας σπάσει το ηθικό, να μην πάμε μια βόλτα.
Το έψαξα λοιπον και βρήκα οτι μπορείς να ελέγξεις τον καιρό. Να φέρεις βροχή ή να διαλύσεις τα σύννεφα.
Παρατηρούσα-λόγω κεφαλιού πάλι- οτι τα τελευταία χρόνια έχουμε σύννεφα, πολλά. Πώς το παρατήρησα; Οταν ημουν Γαλλια εβλεπα σύννεφα. Οταν ήρθα Ελ…

Απογοητεύσεις

Image
Αυτές τις μέρες έχω πληγωθεί. Το κακό ειναι οτι το υποπτεύομαι, δεν το νιώθω επαρκώς.
Λόγω των γενεθλίων της μικρή έμεινα ταπί.
Συνειδητή απόφαση οτι ο,τι λεφτά πάρω, θα πήγαιναν εκεί και στις τράπεζες και θα τρώγαμε ό,τι είχαμε. Μάλλον θα έτρωγε ό,τι είχα προνοήσει να αγοράσω και εγώ θα τα βόλευα με τοστάκια κλπ...
Αυτό μέχρι τέλος Νοεμβρίου.
Ξέρω οτι ειναι δική μου απόφαση, δικό μου πρόβλημα, δική μου ευθύνη.Δεν ειναι υποχρεωμένος ο άλλος, όποιος και να είναι, ό,τι και να μου είναι, να αναλάβει να πάρει ντελίβερι να φάμε οταν θα έρθει το σαβ/κο να μείνει.
Ομως επειδή δεν μου κάνει καρδιά να του δώσω τοστ είτε γιατί πιενάει, είτε γιατι θα μου τα τελειώσει(να είμαστε ειλικρινείς, δεν εχω μία λέμε) και δεν έχω πολλά περιθώρια αυτό το διάστημα καθότι άνεργη, ζητάω να συνεισφέρει. Να φέρει μια σαλάτα, ένα κοτόπουλο, να φτιάξω σαλάτες να φάμε το διήμερο.
Για να μην αναγκαστεί να πάρει ντελίβερι και για τους δυο μας και χαλάσει λεφτά. Οχι γιατί του λείπουν, αφού ντελίβερι τρώει τον περισσότερο …

Δέκα χρόνια μετα....

Το μαιλ μου εγινε χακ και χάθηκε μάλλον δια παντός. Παρακαλώ, στείλτε μου τα μαιλ σας πάλι στο lili.city@yahoo.com

Ωιμέ

Τα σκυλιά μες την νύχτα μου κατέστρεψαν τα καρότα, τις πατάτες, τα κρεμμύδια, τα σκόρδα, την σόγια και τώρα θέλω να τα καταστρεψω με την παντόφλα.
Εχω 6 μέρες πονοκέφαλο. Νέο ρεκόρ.
(αντε να με πιασει και το δόντι μου να δω τι θα γίνει)

9

Image

XAxaxaxa

Image
Γελάω στα μούτρα σου παλιογκεντεμιά. Και που χάλασε ο αρτοπαρασκευαστής, δεν πτοούμαι, μου βγηκε και καλύτερο.

Υπάρχουν και εξαιρεσεις

Image
...και από αυτούς και αυτές που ειναι φιλοι, ζητώ συγγνώμη.

Με βάρεσε η μοναξιά;

Εχω αρχίσει να σκέφτομαι επικίνδυνα. Να δειξω την φάτσα μου στο νετ.
Μήπως έχω πυρετό;

Αρχίσαμε

Χάλασε ο αρτοπαρασκευαστης μου.
Φτιάχνω τουλάχιστον 2 καρβέλια την εβδομάδα.
Σνιφ.

Το πλυντήριο πιάτων κάνει περίεργους θορύβους.

Ενιθίνγκ έλς;

Παίρνω κουραγιο και βάζω στόχο για του χρόνου

Αχ κοριτσάκι μου, φέτος δεν μπόρεσα να σε πάω...




αλλα του χρόνου, βρέξει χιονίσει, θα πάμε.

Ο Αγγελος

Τον Νοέμβριο, εγώ και ο Αγγελος κλείνουμε 4 χρόνια σχέσης.
Στο βίντεο φαίνεται το τι είδα ( θέλω να πιστεύω) και το πώς δεν υπήρχε περίπτωση να μην ερωτευτώ τρελά. Νιάτα, ομορφιά, εξαιρετικό τελέντο. Και γλύκα.




Η πιο παράλογη, παράξενη σχεση που ειχα ποτέ στην ζωή μου.
Πρώτ'απ'όλα ξεκίνησε με απίστευτο πάθος. Ηταν η πρώτη φορά στην ζωή μου που η σεξουαλικότητα έπαιξε τον πρώτο ρόλο και όχι συμπληρωματικό. Ηταν η πρώτη φορά που καταλάβαινα τι παθαίνουν οι άντρες. Ηταν η πρώτη φορά που ενιωθα οτι "κολλάω" με κάποιον σ αυτον τον τομέα 100%.

Το πρωι οταν ξυπνούσα δίπλα του ένιωθα...απαλή. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το εξηγήσω, είναι και ήταν πρωτογνωρο. Ενιωθα τις άκρες των δαχτύλων μου απαλές, ευαισθητοποιημένες.

Παρ'όλα αυτα, και παρά τον έρωτα που ένιωθα και την καψούρα και όλα, ήταν μια σχέση που πίστευα οτι θα έληγε σύντομα. Σε λίγες μέρες, λίγες εβδομάδες...λίγους μήνες....
Είναι μια σχέση που δεν μου δίνει περιθώριο να κάνω σχέδια, να ονειρευτώ, να νιώσω οτι είμαστε &q…