Ονειρα

Οταν αγαπάω, θέλω να κρύφτω στην αγκαλιά αυτων που νιώθω ότι με αγαπάνε και θα με σκεπάσουν με την αγκαλιά τους βάζοντας ένα τοίχος συναισθήματος που θα με προστατεύσει από τον έξω κόσμο και ότι με βασανιζει.
Όταν μου συμβεί κάτι καλό, θέλω αν το μοιράστω μαζί μ αυτον που με αγαπάει, δεν θεωρω το ένα ξεπερασμένο εις βάρος του άλλου.
Όταν αγαπάω, και αν βαριέμαι, θελω επαφή.

Το τελευταιο καιρο αναλύω λίγο το τι θέλω λόγω καποιων συγκυριών.
Νομιζω ότι είαμι έτοιμη για μια πιο σοβαρή και δεσμευτική σχεση.
Όμως πως συνδυαζεται μια σχεση με ενα παιδι;
Ως τώρα η σχεση που ειχα, ήταν "ελαφρια", συναντιομασταν μια φορα την εβδομαδα, η μια ζωη ξέχωρη από την αλλη και με βολευε, δυσκολευομαι να ειμαι ανεμελη και ερωτευμενη όταν πρεπει να ειμαι υπευθυνη και μαμα.
Αν όμως κα΄ταφερνα να τα συνδυασω πες...πως φέρνεις έναν ανθρωπο να μεινει σπίτι σου;
Εστο και μετα από χρονια σχεσης και με σκοπο την συμβιωση και την επεκταση της οικογένειας.
Πόσο τον αφήνεις να ανακατευτει στο μεγαλωμα του παιδιού σου; Και αν διαφωνεις κάθετα με καποιες ιδέες του;
Και αν δεν ανακατευτει και στο δίκο του παιδι φανεί η διαφορα;

Μέχρι τώρα η σχέση μου πληρούσε τον επίλογο ενος πληγωμενου εγωισμου, αξιοπρεπειας, μια ανανέωση, επιβεβαίωση, αλλά μια βουτιά στην ανεμελιά, στα νιάτα, και στην αθωότητα που ειχα προσφάτως χάσει.
Απο ένα σημείο και μετα δεν λειτουργούσε σ αυτα τα επιπεδα γιατι ο καιρός εμβαθύνει τις σχεσεις η απομακρύνει τους ανθρώπους η και τα δυο.
Τώρα βλέπω ότι η σχεση μου , χωρις μελλον και προορισμο, βοηθάει στο να μην αντιμετωπίσω και αυτά τα ζητήματα.

Όμως, τυλίγοντας τα μωρουδιακα που ειχα στο πατάρι, με ρώτησε η μητέρα μου γιατι τα φυλάω όλα.
Δάκρυσα.
Η ελπίδα πεθάινει τελευταία.
Την κόρη μου ως μωρό δεν την χάρηκα, όλο έκλαιγα και ανησυχούσα, και μετα ήμουν ράκος.
Κάποτε ήθελα μεγάλη οικογένεια με πέντε παιδιά.

Ισως μια μέρα, κάνω αλλο ένα.
Ισως...

Comments

Εύχομαι όλα να πάνε κατ' ευχήν για σένα και για το παιδί (και για όσους αγαπάς)
όσο για τα υπόλοιπα να πάρω το θάρρος να πω τη γνώμη μου?
Νομίζω πως τη διαφορά την κάνει η εσωτερική μας τοποθέτηση που προέρχεται από την ωριμότητα που μας χαρίζουν κάποιες καταστάσεις.
Αφού πλέον αυτό ζητάς, σε αυτό θα σε πάνε τα βήματά σου..΄Άλλωστε αν εσυ είσαι ξεκάθαρη με το τι θέλεις για το παιδί σου και για σένα και για τη σχέση σου θα βρεις και έναν άνθρωπο που θα τα σεβαστεί όλα αυτά και θα βρεις έναν τέτοιο γιατί τίποτά άλλο δε θα σου κάνει.
Hypatia said…
Κατ'αρχήν να ευχηθώ χρόνια πολλά στη μανούλα Lili, να ευχηθώ να τα εκατοστήσει και να δει την κόρη της όπως επιθυμεί.
Τώρα για τα θέματα που έθεσες. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να βάλω στο σπίτι μου έναν άνθρωπο που έχουμε τόσο σημαντικές διαφωνίες όσο αφορά το μεγάλωμα των παιδιών.
Από την άλλη πλευρά, αν οι ιδέες με τις οποίες θα διαφωνούσα κάθετα δεν αφορούν την οικιακή-προσωπική ζωή, αυτό θα ήταν κάτι που δεν θα με πείραζε.
Όσο το να κάνεις και άλλο παιδί, πολύ καλά κάνεις και διατηρείς τις ελπίδες σου. Άσε τη μάνα σου να λέει!!!
Hypatia said…
Κατ'αρχήν να ευχηθώ χρόνια πολλά στη μανούλα Lili, να ευχηθώ να τα εκατοστήσει και να δει την κόρη της όπως επιθυμεί.
Τώρα για τα θέματα που έθεσες. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να βάλω στο σπίτι μου έναν άνθρωπο που έχουμε τόσο σημαντικές διαφωνίες όσο αφορά το μεγάλωμα των παιδιών.
Από την άλλη πλευρά, αν οι ιδέες με τις οποίες θα διαφωνούσα κάθετα δεν αφορούν την οικιακή-προσωπική ζωή, αυτό θα ήταν κάτι που δεν θα με πείραζε.
Όσο το να κάνεις και άλλο παιδί, πολύ καλά κάνεις και διατηρείς τις ελπίδες σου. Άσε τη μάνα σου να λέει!!!
Hypatia said…
Κατ'αρχήν να ευχηθώ χρόνια πολλά στη μανούλα Lili, να ευχηθώ να τα εκατοστήσει και να δει την κόρη της όπως επιθυμεί.
Τώρα για τα θέματα που έθεσες. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να βάλω στο σπίτι μου έναν άνθρωπο που έχουμε τόσο σημαντικές διαφωνίες όσο αφορά το μεγάλωμα των παιδιών.
Από την άλλη πλευρά, αν οι ιδέες με τις οποίες θα διαφωνούσα κάθετα δεν αφορούν την οικιακή-προσωπική ζωή, αυτό θα ήταν κάτι που δεν θα με πείραζε.
Όσο το να κάνεις και άλλο παιδί, πολύ καλά κάνεις και διατηρείς τις ελπίδες σου. Άσε τη μάνα σου να λέει!!!
Lili said…
δεν το εθεσα ιδεολογικα οσον αφορα τις διαφωνίες αλλα περισσοτερο σαν γεγονος οτι εχω συνηθισει να εχω τον πληρη έλεγχο στο μεγαλωμα της και δεν ξέρω πως θα μου φαινόταν να συμμτεχει και καποιος που δεν της ειναι τίποτα, στην τελική.
κατα πόσο κατι τε΄τοιο θα ήταν επιθυμητο τελικά η όχι.

Η μανα μου δεν ειπε τιποτα η κακομοιρα, για μια φορα ειναι αθωα.
@ lilli:

"και δεν ξέρω πως θα μου φαινόταν να συμμτεχει και καποιος που δεν της ειναι τίποτα, στην τελική".

***

O σύντροφος της μαμάς σου ή η σύντροφος του πατέρα σου δεν είναι ένα "τίποτα", αλλά "κάτι" πολύ σπουδαίο και πολύτιμο εάν αγαπά ειλικρινά τον γονιό σου.

Αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες και τους προβληματισμούς σου όμως αυτές ακριβώς ίσως υπήρχαν ακόμη και εάν μεγάλωνες το παιδί σου με τον φυσικό του πατέρα, αναφέρομαι στην διάσταση απόψεων ή στις περιπτώσεις όπου αισθάνεσαι ότι το παιδί αδικείται.

Θα πρότεινα - και μιλώ από προσωπική εμπειρία - να σε απασχολήσει το εάν σε αγαπά και εάν είναι δίκαιος άνθρωπος κι αυτό είναι κάτι που το αισθάνεσαι εάν υφίσταται ή όχι, δεν αποτυπώνεται με λόγια.

Εάν αυτό συμβαίνει τότε ακόμη και τα λάθη που θα κάνει εύκολα θα μπορούν να διορθωθούν και να μην τραυματίσουν το παιδί. Κανένας μας δεν είναι αλάνθαστος, όποιος ισχυριστεί το αντίθετο είναι απλώς δειλός και δεν έχει την γενναιότητα να κάνει την αυτοκριτική του. Οταν όμως είναι αγαθών προθέσεων το παιδί θα το αντιληφθεί και, μακροπρόθεσμα, θα κατανοήσει ότι πολύτιμο ρόλο παίζουν στη ζωή μας και άνθρωποι με τους οποίους ουδεμία συγγένεια αίματος έχουμε.

Σήμερα ανακάλυψα το blog σου. Καλημέρα.
Lili said…
Ασχετως μετα δικά μας πρεπει και ευχες, ειναι μια πιθανοτητα το παιδι να εκλάβει τον "απ'εξω" σαν καποιον που δεν την αφορά και δεν θα του επιτρέψει να εχει λόγο επάνω της, ό, τι και να λέω εγώ, η εσύ , ή και ο ίδιος.

:)
@ Lilli:

Και τον ίδιο σου τον γονιό πιθανόν να μην αναγνωρίσεις εάν αυτός είναι άδικος, πίστεψέ με. Σημασία έχει να πείσεις ένα παιδί για τις αγαθές προθέσεις σου και την αγάπη σου, είτε φυσικός γονιός είσαι είτε θετός.

Επίσης, έχει πολύ μεγάλη σημασία και ο φυσικός γονιός να έχει καταλήξει στο τι ΑΚΡΙΒΩΣ θέλει για το παιδί του. Θέλει μια δεύτερη μάνα ή έναν δεύτερο πατέρα?

Διότι εάν ναι, πρέπει να γνωρίζει ότι ο θετός γονέας (όπως και ο φυσικός) δεν πρέπει να είναι ελεύθερος να εκφράσει μόνο τα θετικά του συναισθήματα αλλά ΚΑΙ τα αρνητικά. Μονά ζυγά δεν γίνεται! Διότι πάλι ανισότιμη και ετεροβαρής γίνεται η σχέση.

Γι αυτό επιμένω στις προθέσεις, αυτές εάν αμφισβητεί ο φυσικός γονέας αντανακλώνται και στο παιδί (λες και κάθε φυσικός γονέας έχει πάντοτε αγαθές προθέσεις για τα βλαστάρια του!) οπότε και ξεκινούν τα προβλήματα για τα οποία συζητάμε.
Lili said…
Μιλας με "πρεπει" κα ικανεις λογικές προτάσεις και μου θυμίζεις εμένα πριν κάνω παιδιά. Ήξερα κι εγώ ακριβώς τι πρέπει να γίνει και πώς και πώς θα το έκανα. Και μετα είδα.
Το χάος ενος χαρακτήρα που φτιάχνεται, εν μερη ερημην σου, εν μέρη ήταν ήδη εκεί, εν μέρη επηρεαζεις με την παρουσία σου και μόνο, και πολυ πολυ λίγο επηρεαζεις με τα λόγια και το πας εκεί που θες.

Το παιδι πληγώνεται από τους γονεις του και το αντιστροφο, κάθε σχέση έχει τις αιχμές τις.
Θεωρω λοιπον ότι πέρα απο το τι θα έπρεπε να "περασω" στην μικρή, και πέρα από τις καλές προθέσεις του άλλου...ένα παιδι ππου έχει συνηθίσει να έχει την μαμα του όλη δικιά του και ξαφνικά νιώθει ότι αυτά αλλάζουν, θα νιώσει χαμένο και φοβισμένο.
Και αν έιναι και στην εφηβεία και δεν αγαπησε ποτε πραγματικα τον δύντροφό μου-ασχετως με το αν εκείνος έκανε προσπάθειες η όχι, μερικές φορες παιζουν αλλα πράγματα ρόλο-δεν θα τον δεχτει.

Συμβαινει παντου και συχνα.
Το τι θα επρεπε να γίνει στην θεωρία, δεν αλλάζει αυτό το λυπηρό γεγονος, οτι δηλαδη είναι δύσκολο να δεθουν 3 η και 4 ζωες μαζι και να ταιριάξουν απόλυτα και ναυπάρξει αποδοχη (εκτος αν το παιδι εχει ανάγκη από πατέρα και διψάει για την πατρική φιγούρα, κατι που δεν ταιριάζει στην περιπτωσή μας)

Popular posts from this blog

Ξερόλιαση....

Θα ξαναπαντρευτείς ενώ εχεις παιδί;;;;

Τα σεντόνια.