Friday, June 27, 2008

Τα λόγια τα σάπια τα κούφια τα μεγάλα....

Καμιά φορά αυτό που σε χτυπάει είναι τόσο εξωπραγματικό, τόσο ειδεχθες, τοσο μαλακισμένο που δεν ξέρεις πώς να ενεργήσεις.
Να παρεις κεφάλια;
Να εκδικηθείς;

Να χτυπήσεις;
Να eκδηλώσεις αυτόν τον τρομερό θυμό που σε κυριεύει;

και μετα αποκάμωμένη να βάλεις τα κλαμματα και να λυγίσεις;


Όχι, να αποτραβηχτεις αηδιασμένη. Απογοητευμένη.
Με μάτια πλεόν καθαρά, όλα πλεόν βγαζουν νόημα.
Μα είναι δυνατόν να τυφλωνεται καποιος τόσο και να βλέπει φύκια για μετάξια και τσίχλες για κουφετάκια; Μικρούς για μεγάλους, κακούς για καλούς, γαμω την τύφλα μου μέσα;


Και σου'ρχεται ουρανοκατέβατος εκει που δεν το περιμένεις, ... και μπαινεις σε αυτόματο πιλοτο.
Ο πολιτισμός με μάρανε.
Η ευγενεια και η αίσθηση κατανόησης και ανωτερότητας.

Απλα δεν ξερω πώς να ελεγξω τον θυμό μου και να τον διοχετεύσω δημιουργικά, οπότε τον πνίγω.


Αυτή η επίσκεψη, η μετά, μου έκανε περισσότερο κακό, γιατι επιλογή μου ήταν να βάλω ένα κωλοΧ και να συνεχίσω.
Θα μου πεις κάντο και τώρα.

Σωστα, το κάνω και τώρα.


Αντε γαμησου φίλε και σε ευχαριστώ για τις όποιες στιγμές που περασα μαζί σου.
Δεν θέλω ούτε να τις θυμάμαι.
Ντρεπομαι.


Σιχτήρ πια όλους τους μαλάκες εγω θα τους ξετρυπώσω in my lifetime?





Sunday, June 22, 2008

Μαμα μία...

Ποιος ξεκινάει 4 το πρωι να παρει κτελ να πάει Ζακυνθο φορτωμένη σαν το Γαιδούρι για να ανακαλύψει στην άφιξη, ότι η φίλη της τελικά μένει και την περιμένει... στην Σκιαθο;

Και μετα με λέτε και εξυπνη και καπάτσα.

Αν ειχα λίγα έξτρα χρήματα, θα έμενα εδώ.

Αλλωστε με την Ζάκυνθο νιώθω ότι εχω ιστορια και ας μην έχω έρθει ποτε.

Όμως λεφτά γιοκ, οποτε πισω με το Κτελ μετα από 2 ώρες, για άλλες έξι, ταξια εισιτήρια, όλα στον αέρα.

Στην υγειά μου και τα φάσκελα ένα ένα.

Tuesday, June 10, 2008

Παιδακι μου...

Η κόρη μου μόλις έφυγε με τον πατέρα της για διακοπές και δαγκώνω τις κολώνες. Είπα φέτος μια ψυχή που είναι να βτει ας βγει νωρίς να χαλαρωσω το υπόλοιπο καλοκαίρι γιατι πέρισι στα Κύθηρα έιχα πάθει εμμονή που θα έφευγε μετα και από την ανησυχία μου δεν φχαριστηθηκα και ήμουν ένα μάτσο νεύρα.
Δεκά μερες δεν θα κοιμηθώ.

Είμαι η μόνη που φανταζεται δυστυχηματα, παιδεραστές, και ατυχήματα μόλις φέυγει από κοντά μου;
Μάλλον.

Υποφέρω.


Την θέλω εδω κοντά μου να την αγκαλιαζω, να πάιζει στο πόδι του γραφείου, να ακούω το γέλιο της και τα αυτοσχέδια τραγούδια της.
Οσο και αν καλωςορίζω την ξεκούραση την σωματικη....
δεν θα ησυχάσω μέχρι να επιστρέψουν.

Thursday, June 05, 2008

Gay γαμοι, εγκληματα και αλλες σκεψεις

Γιατι ολοι κλωτσανε η γελανε στην σκεψη των γκει γαμων;
Θεωρω οτι αν καποιοι ανθρωποι θελουν να δεσμευτουν παρα να ξεκωλιαζονται απο δω κι απο κει, μονο καλο μπορει να ειναι-απο ρομαντικης αποψης.
Απο την αλλη, την πρακτικη, αν δυο γυναικες ζουνε μαζι και η μια εχει αποκτησει παιδι ειτε με καποιον πρωην συζυγο που αδιαφορει, ειτε με την ιδια με την βοηθεια φιλου /τραπεζα σπερματος...ειναι τραγικο σε περιπτωση θανατου της βιολογικης μητερας, το παιδι να χανει και τον δευτερο γονιο γιατι το κρατος δεν αναγνωριζει καποια δικαιωματα.
Θεωρω τραγικο να ζεις με εναν ανθρωπο μια ολοκληρη ζωη και οταν εκεινος πεθανει να ερθουν κατι ξαδελφια απο την κωλοπετινιτσα(λεμε τωρα) να πεταξουν το ετερο ημιση στον δρομο ή να παρουν τον πεθαμενο και να τον θαψουνε εκει που και οπως θελουν και λοιπα και λοιπα...
Η να εισαι αρρωστος βρε αδερφε και να μην μπορεις να δεις τον ανθρωπο σου στο νοσοκομειο...

Γιατι κλωτσαμε λοιπον;
Για τιμωρια;
Α, κανεις αισχη αρα δεν πρεπει να εχεις τα ιδια δικαιωματα με μενα που ειμαι αξιοπρεπης. Εκει να ταλαιπωρηθεις, να σου δειξω οτι δεν σε αποδεχομαι.
Αυτο το συμπερασμα βγαζω.
δεν ειναι για την μη αποδοχη της ομοφυλοφυλιας....αυτο το εχει αποδεχτει και ο παππους του τελευταιου χωριου οτι γινεται.
Ειναι για την τιμωρια.


Τιμωρια, εγκλημα και τιμωρια...εγκλημα.
Βλεπω απο χτες τις ειδησεις και τις εκπομπες για τον Σεργιανοπουλο...και σκεφτομαι οτι το εχουν κανει τοσο τσιχλα το θεμα, με τοσο δραματικες σοβαροφατσες που ακομα και ο πιο καλοπροαιρετος ανθρωπος θα πει στο τελος "μας τα πρηξατε πια"
Γιατι εγκληματα γινονται καθε μερα.
Οχι οτι αυτο μειωνει την αγριοτητα η τον πονο των δικων του ανθρωπων και δεν θελω να φανω σκληρη.
Αλλα δεν με πειθει κανεις απο αυτους που παιρνουν περιλυπες φατσες, οτι το κανει απο αγαπη και στεναχωρια για τον ηθοποιο ....αλλα ειναι μονο για να παιξει "θεμα".
Και εκει θεωρω οτι τον κλεβουν απο οποιαδηποτε αξιοπρεπεια.
Και ειναι και το αλλο.
Ποσο θα παιζει το θεμα χωρις να αποκαλυφθουν αυτα που μεχρι τωρα εντεχνως δεν λενε;
Τι δεν λενε?
Πχ αν ειναι γυναικεια η αντρικη πατημασια...
Την απαντηση πολλοι την ξερουν, και στην τελικη εχει σημασια μονο για τους ερευνητες, εμας δεν μας αφορα.
Οταν ομως γινονται πηγαδακια που θυμιζουν χωριο και λεμε λεμε λεμε ε...νισαφι πειτε τα γεγονοτα και περαστε σε αλλο θεμα η βουλωστε το και παιξτε κατι αλλο γιατι η αερολογια εις βαρος ενος ανθρωπου που δολοφονηθηκε ειναι απο τα πιο κακογουστα που εχουν συμβει ως τωρα.


Αν με ρωτουσε εμενα καποιος θα ελεγα οτι ενα πιθανο σεναριο περα απο το εγκλημα παθους και εκει κοιταμε στο στενο περιβαλλον, με ποιυς ειχε σχεσεις...ειναι να επαθε ο ενας απο τους δυο ασχημο τριπακι απο ναρκωτικα και να τον επιασε αμοκ...

Οπως και να εχει 2 μερες αφιερωμα σε κατι τετοιο και με τους παρουσιαστες τυπου Σκορδα να παιρνει το "με παιρνω πολυ στα σοβαρα" υφος και να λεει στην ουσια τιποτα, με κουραζει.

Ευτυχως υπαρχει το κουμπακι και κλεινω.



Μετακομισαμε στο νεο σπιτι η μικρη ειναι ενθουσιασμενη.
Ο πατερας της μετακομιζει παλι στην μητερα του και ενω καποιοι δικοι μου φιλοι σκασανε ειρωνικο γελακι, εγω παλι ανησυχω για το τι με περιμενει. Και διαφωνω.
Οταν ενας ανθρωπος δεν φροντιζει τον εαυτο του στα πιο καθημερινα πραγματα αναπτυσσει ενα αισθημα αχρηστιας, κατα κανονα, δεν νιωθει καλα στο πετσι του και παγιωνεται σε μια κατασταση "έφηβικη"....με εξαρσεις, επαναστασεις (συνηθως που μεταφερουμε σε αλλους).
Απο την αλλη τι εικονα θα εχει η μικρη?
Οτι η γιαγια μαγειρευει ταιζει πλενει φροντιζει ολους και ο μπαμπας ειναι μονο για παιχνιδι?
Τι μνματα περνιουνται για τους ρολους;Και τους ρολους σε σχεση με τα δυο φυλα;


Τελος παντων. Δεν μου πεφτει και λογος.
Οτι εχω μια υποκωφη ανησυχια την εχω, αλλα κοιταω τον ηλιο που μπαινει απλετα απο το μπαλκονι μου, την κορη μου ξαπλωμενη στο καινουργιο χαλι να ζωγραφιζει,και χαμογελαω.
Μπαινουν μεσα στο σαλονι και οι ξυρισμενες γατες, και εκει σκαω πια στα γελια.
Συντομα φωτογραφια.

Gadget

This content is not yet available over encrypted connections.

Followers