Posts

Showing posts from April, 2009

Πρωίνο παραλήρημα.

Προειδοποίηση. Εχω νέυρα, και γραφω για να τα βγάλω. Το κείμενο μπορει να μην βγάζει νόημα και να κουράζει αλλα στ'αρχίδια μου.

Πριν καιρό επρεπε αναγκαστικά να πάρω τη μητέρα μου τηλέφωνο να τη ρωτήσω κάτι και πριν προλάβω να κλείσω μου πέταξε:
"Μην δίνεις σογια στο παιδί, οι ορμόνες του..."
"Προτιμάς το κρέας;"ημουν ειρωνική, αλλά που να καταλάβει καποιος οτι αυτό δεν ειναι βροχή αλλά...
"Οχι, το κρέας έχει μέσα ορμόνες κα ιαντιβιώσεις και..."
"Ναι, τα ξέρω" προσπάθησα να την διακόψω "Ψάρι μήπως;"
'Οχι, το ψάρι διαβασα οτι..."
"Μαμά, να σου κάνω μια ερώτηση; Μπορεις να εισαι γιαγιά καιοχι διαιτολόγος μας; Μπορεις να μη λες στο παιδι τιποτα περι διατροφης;"
"Γιατί;"
"Γιατί ετσι θελω ΕΓΩ, η μητέρα της."
Δεν βγάζεις άκρη με καποιον με τόσο υπέρμετρο εγωισμό που θίγεται και πιστευει οτι τα ξερει ολα.

Την περασμένη εβδομάδα
"Μαμα, η γιαγιά λεει τα μακαρόνια κάνουν κακό, γιατι τα τρώμε;"
"Να μην…

Η ομορφια της ανθρώπινης φύσης

Εκανα το λάθος να ανοιξω τη τηλεόραση.
Νεαρός δημοσιογράφος τσατίζεται που μια ηθοποιός δήλωσε οτι θέλει να ασχολούνται μόνο με τη δουλειά της.
Δεν έχει σημασία ποια, σε άλλο σταθηκα.

'Είναι δυνατόν μια ΝΕΑ ηθοποιός να απαιτεί να μιλάμε μόνο για τη δουλειά της;"

Τι λες βρε ανόητε;
Ακούς τον εαυτό σου;

Ο θεατής, θα εκδηλώσει ενδιαφέρον για μια καταξιωμένη ηθοποιο. Με ποιον είναι, ποιον αγαπάει και τα λοιπα (χωρις να ξέρω αν η συγκεκριμένη ειναι η δεν είναι, δεν ασχολούμαι καθόλου με την εγχωρια σοομπιζ και το γράφω ΜΟΝΟ με αφορμή το σχόλιο του τύπου).
Την ΝΕΑ ηθοποιό την έχει χεσμένη. Θα επιδείξει ενδιαφέρον μόνο αν ειναι καμιά τρελή ανακάλυψη ομορφιάς, ή την δει σε 2-3 πράγματα και θελήσει να μάθει πώς τη λένε κλπ.

Ο δημοσιογραφος ομως, συνεπαρμένος από το συστημα που καθιστά τους δημοσιογραφούς σε θέση εκβιαστών τραμπούκων ( Μιλα αλλιώς θα σε θάψω, εγώ θα σε φτιαξω, μου ανήκεις), ξεχνα οτι ο απλος θεατής, δεν θα πρεπε να το μαθαίνει αυτό, όπως κάθε εκβιασμό και βρωμοδουλειά.
Εφόσον π…

2 cents

Image
Πήγα προχτές στο σουπερ μαρκετ να ψωνίσω και είχα να κάνω μια αλλαγη σε κατι που ειχε αγοράσει ο Αγγελος και να μην τα πολυλογώ η διαφορά ήταν 5.13.
Επείδή όμως ψώνισα κάτι παραπάνω, δεν θυμάμαι πως, και τι, ο λογαριασμός μου βγήκε κατί -ας πούμε 15- και εντεκα λεπτά.

"Είμαστε εντάξει" μου λέει χαμογελαστά η ταμίας.

Πες οτι γύρισα από Παρίσι που σου δίνουν όλα σου τα σεντς και δεν το παίζουν χουβαρντάδες να στρογγυλοποιούν, πες οτι δεν ειναι η κοπέλα με το μαγαζάκι της γειτονιας αλλα σουπερ μάρκετ, πες οτι έχω τάσεις μικρότητας (με λίγα λόγια πες ο, τι θες), περίμενα να ανοιξει το ταμείο της και όταν είδα μεσα την πληθώρα "ψιλών", της είπα:
'Αν δεν σας πειράζει, θα ήθελα τα δύο σεντ μου.'

Και ειλικρινά σας μιλάω, δεν ντραπηκα καθόλου, ούτε με απασχόλησε πώς θα φανεί.
Τα λεφτά, ειναι λεφτά, και ειναι δικά μου και εγω αποφασίζω αν θα ξοδέψω 60 ευρώ σε μια στολή για την μικρή που είναι ζήτημα αν θα τη φορέσει μια φορά (πονεμένη ιστορία της Ντίσνευλαντ, ας το αφήσου…

Φάγαμε πακέτο

"Μαμά, η γιαγιά μου έβαλε να δω εναν μπαμπά που πήρε τα παιδιά του μακριά και μετα ξαναβρεθηκαν και έκλαιγαν με τη μαμά.
Εκλαιγα κι εγω."

Κόντεψε να μου βγει το μακαρόνι από τη μύτη.
'Ηταν και λινγκουίνι.

&^%&^^$%$#$%#^
(Αυτες είναι οι σκέψεις μου πριν σχηματίσω τον αριθμό. Αλλά κρατιέμαι)

-Ναι, μαμά; Θα σε πείραζε, το ΕΝΑ βράδυ που με εξυπηρετείς και σ'ευχαριστω ( μην τυχόν και δεν κάνω τεμενάδες, θ αρχίσουμε) να μην βάζεις το παιδί να βλέπει το "Πάμε πακέτο";
-Μα καλά, την Λόλα δεν μου είπες οτι δεν θες να βλέπει;
-Οχι, μαμά μου, το παιδί μου είπε οτι την έβλεπε μαζί σου και σε παρακάλεσα να κάνεις ένα κόπο είτε να το γράψεις στο βίντεο και να το δεις αργότερα...τέλος πάντων, για να μην κουράζομαι άδικα (γιατί νιώθω και τη ζωή να φέυγει από μέσα μου), να στο πω απλά.
Ξανα.
Μετά τις 12 το μεσημέρι, καμία εκπομπή δεν ειναι κατάλληλη για παιδιά.
Δεν θέλω να της βάζεις τηλεόραση.
Σου χω δώσει βιντεοκασέτες, ντιβιντι...
-Μα νόμιζα οτι θα σου άρεσε που το βλέπει... …

Το ξέρατε αυτό;

Mommy dearest...

Κουράστηκα.
Ειλικρινά σας το λέω.

Κουράστηκα να τσακώνομαι με την μητέρα μου για πραγματα που στον έξω κόσμο ειναι αυτονόητα. 'Οπως, να πλένει το μαρούλι πριν το κόψει για σαλάτα. Να μαγειρέυει ενα πιάτο ρύζι έστω, όταν παέι το παιδί εκεί. Να πετάει τις μισο- σπασμένες λάμπες στο προσκεφάλι της. Να με ενημερώσει πριν κανει οτιδήποτε στο παιδί.

Το σπίτι της ειναι βρώμικο, πάντα ήταν αλλά θίγεται αν της το επισημάνω και γι' αυτό δεν θέλω πχ το παιδι να πίνει νερό από τα ποτήρια της.
Χρειάστηκε να μείνω μόνη μου για να συνειδητοποιήσω ότι οι κατσαρίδες δεν ειναι οικόσιτα ζώα.

Οκ, τη δέχομαι, δεν θα αλλάξει. Είναι η πάστα της τέτοια.
Κι εγώ δεν ειμαι η πιο καθαρή γυναίκα του κόσμου, οι τρίχες των γατιών και τα κακά του σκύλου στο μπαλκόνι που μου ξεφεύγουν καμιά φορά, το μαρτυρούν. Αλλά εχω συναίσθηση του τι μου γίνεται. Δεν το παιζω και νοικοκυρά που θίγεται από πάνω.

Να μην ξαναστείλω το παιδί σπίτι της;
Μακάρι να μπορούσα. Αυτό ισχύει για όλα τα σπίτια στα οποία πάει η μικρή.
Μακάρι ν…

Μια ιστορία που με τάραξε

Οταν ήμουν μικρή, έβλεπα την μαμά μου να κάνει εμετό όταν έτρωγε σε σπίτια. 'Ετρωγε λάιμαργα, αχόρταγα και μετά, ξερνούσε. Μου πήρε πολλά χρόνια να συνειδητοποιήσω οτι αυτό που κάνει δεν ειναι φυσιολογικό και έχει και όνομα.
Κυρηττε τα καλά της υγιεινής διατροφής, αλλά από το πρωί έπινε καφέ και γινοταν υστερική και νευρική...Δεν μεγείρευε από αποψη ή τεμεπελια δεν ξέρω, και πάντα όταν σου έλεγε οτι ειδε τον ταδε ή την τάδε, σου διευκρίνιζε το πόσο πάχυνε. Η αν ήταν γυναικα, με ποιους το έκανε και πώς-με περιφρόνηση σχεδόν.
Γενικά είχε μια εικόνα του εαυτόυ της και των άλλων τελείως -κατά την άποψή μου- διεστραμμένη.
Ξέρει πολλα, έχει τρελλές γνώσεις, αλλα ο άνθρωπος πίσω από τις γνωσεις, έχει πρόβλημα.
Πες το εγωισμός, πες το τρέλλα, πες το όπως θες.

Η Σιλβί είναι μια κοπέλα πεντε χρόνια μεγαλύτερή μου.
Ο μπαμπάς της, ένας πανέξυπνος άνθρωπος, ανακάλυψε τα ωφέλη του ωμού.
Οτι δηλαδή υπο κατάλληλες συνθήκες, ενεργοποιείται η οσφρησή μας και ξαφνικά το πράσο πχ μυρίζει θεικά και πρέπει να…

Μαμ

Σημερα ξεκίνησα να φτιάξω ταμπουλε, κουσκους, ουατεβερ.
Εβαλα το κουσκους σε βραστό νερο και το άφησα να το "πιει". Βγήκε λίγο λαπαδιασμένο.
Πολύ νερό μάλλον.

Μετά έκοψα μια μελιτζανα, ένα σκόρδο, μια τομάτα και τα έβαλα σε ένα κατσαρολάκι να βρασουν σιγά σιγά. Δεν έιχα χρονο να αλατιζω μελιτζανες να στεγνωνουν, βαριόμουν.
Προσθεσα μια χούφτα σταφίδες και 2 κουταλάκια φρουκτοζης και 2 κουταλιες ετοιμης σαλτσας τομάτας με βασιλικο.

Ε βγήκε όνειρο.

Και ειπα να το γράψω.



υγ, συνεχιζω να εχω πρησμενους αδενες και να ειμαι χωμα.
Ηρθαν σημερα φίλοι να δουν την μικρή και ξεράθηκα όλο το απόγευμα στον υπνο.
Δυστυχώς ομως η δουλεια δεν περιμένει :(

Επιστρέψαμε

Γυρισα τη Τεταρτη από Παρίσι.
Είχα να πάω πάνω από εικοσι χρόνια, και ακόμα δεν εχω 'γυρισει".
Πως αφήνεις μια χωρα που σου δινει αυτό που θεωρείς αυτονόητο;
Σεβασμο, ευγενεια.
Δεν μιλάω για χαζοχαρουμενες καλημέρες στυλα αμερικανιάς αλλα για ουσιαστική ευγενεια.
Να σε αφήνουν να περνας τον δρομο στη διαβαση.
με το χαμογελο.
Τετοια απλά πραγματακια.

Θα τα διαβασετε πιο εκτενεστερα στο άρθρο που εγραψα, μην τα βγάλω όλα εδώ.

Το ταξίδι εγινε κυρίως για την μικρή. Να συνειδητοποιήσει καποια πράγματα για τον εαυτό της, τα Γαλλικά, την Γαλλία. Πήγαμε στη Ντισνει και μείναμε σε συγγενεις.
Και τελικα, εγώσυνειδητοποίησα καποια πράγματα.
Για μενα, την καταγνωγή μου, την μάνα μου, το σόι μας μέσα.

Σοκαριζομουν, αφ'οτου εγινα μάνα, για καποια πράγματα που έγιναν οταν ήμουν 5 ετών.
Πχ με άφηναν στο παρκο έξω από το σπίτι, μόνη. (και όταν πήγα στη φίλη μου και "χάθηκα", οταν με "βρήκαν", εφαγα το ξύλο της αρκούδας)
Η στο σινεμά κάτω απο την επιβλεψη της ταξιθέτριας.
Τέτοια.

Ακουγ…

Εύρηκα

Λοιπον, το βρήκα.
Το καινούργιο μπλογκ;
Θα ανεβάζω φωτογραφίες μας.

Και όσοι ειστε "δικοί μου"...ο Τζι, ο Κώστας, ο Θωδωρής, η Ευγενία, και δυο τρεις άλλοι με τους οποιους έχω γνωριστεί προσωπικά -και μόνο, θα μου δώσετε τα μαιλ σας για να σας κάνω αντμιν.

'Ετσι θα μπορείτε να βάζετε και σείς δικές σας, των παιδιών σας και θα είναι κρυφό, μόνο εμεις , μια χουφτα ανθρώπων θα το βλέπουμε.

Στειλτε μου τα μαιλ σας, άντε, να σας δώσω τη διεύθυνση.

Στην Τράπεζα

Και πάω στην "Ψ" Μπανκ.
Την "Ψ" Μπανκ που εδώ και ένα μήνα με παιδεύει, από δικό τους λάθος (στειλαν καπου τα λεφτά και δεν μπορούσα να τα πάρω...μπέρδεμα). Δεν μίλησα.
'Οταν ξεμπερδέψαμε, μου ζήτησαν συγγνώμη για την ταλαιπωρία. Νο πρόμπλεμ, συμβαίνει.
Την κάρτα αναλήψεών μου ακόμα να την λάβω. Από τον Φεβρουάριο.
Μια ακυρώθηκε, μια άργησε. Μαλακίες.
Πάλι δεν είπα τίποτα.

Πήγα σήμερα στο ταμείο να βγάλω λεφτά από το ταμιευτήριο.
Μου δίνουν να υπογράψω, και μου μου ζητούν να βάλω τηλέφωνο.
Ρωτάω το γιατί.
'Το θέλουμε"
'Ναι, γιατί;"
Εδω να πω οτι δεν θέλω να δινω τηλέφωνο γιατί μετα με πρήζουν διάφορες εταιρείες με προσφορές, κιας έχω δηλώσει στο σύστημα οτι δεν θέλω να με ενοχλούν.
Επίσης, τι το θέλουν το τηλεφωνό μου, αφού εχω λογαριασμό εκεί, με τα στοιχεία μου;
Ο ταμίας αρνιόταν να μου πει.
Αρνήθηκα να το γράψω.
'Θα κάνω αντιλογισμό (τι πράγμα;)", μου λέει.
"Δεν σας δίνω χρήματα"

Είδα τα λόγια του να αναβοσβήνουν πάνω από το το κεφάλι το…

Πονοκέφαλος και σήμερα

Νομίζω οτι τώρα το έπιασα. Η περιπετεια με τη δουλειά με έκανε να καταλάβω πολλά. Για μενα παλι αλλα και τους γύρω μου.

Το όλο θεμα με τον υπεύθυνο του μαγαζιου, οσον με αφορά, ήταν απ ό,τι συμπεραινω, ό,τι δεν ήθελε να δινει εξηγήσεις, να ειναι ευγενικός, ήθελε να φερεται με έναν τρόπο που να με βάλει σε μια κατώτερη θέση. Οχι εμένα προσωπικα φανταζομαι, αλλα μιλάω για μενα τωρα.
Και ρωτω( τα αυτονόητα, αλλα δεν πειράζει)
Γιατι;

Σιριουσλι, γιατί;
Επειδη πληρώνει; Δεν με πλήρωνε. 'Οχι αυτός τελος πάντων.
Για να κάνω τη δουλειά μου καλύτερα;
Μα την έκανα άψογα οποιος και να ήταν εκεί. 'Οταν έχεις φιλότιμο, δεν χρειάζεσαι μπαμπούλες.
Για να μην φέρω αντιρρήσεις; Και ποιος ειναι αυτός που θα μου λέει τι να κάνω στον ελευθερο χρονο μου ή θα με παιρνει τηλέφωνο νυχτιάτικα; Ποιος θα βάλει όρια, αυτός που δεν ξέρει που σταματούν τα δικά του;

Αρχίδια, προσωπικα εχω βρεθεί σε θέσεις ισχύος και εχω γινει αυταρχική όταν έπρεπε, και ποτε αδιακρίτως. Πιστευω οτι στη συνγκεκριμένη περίπτωση ο συγκε…