Posts

Showing posts from March, 2009

Δεν με βλέπω όπως εσύ, δεν σε βλέπω όπως εσύ

Ναι, τελικα δεν εχει νόημα να φτιάξω αλλο.
Δοκίμασα.

Οπότε τωρα θα δοκιμάσω κάτι άλλο.
Μερικά πόστ θα τα βάζω στο άλλο. 'Οσοι είστε followers ή παλιοί φίλοι, στελτε μου εδω τα μαιλ σας ή/και τα μπλογκ σας. Δεν θα τα δημοσιοποιήσω. Θα προσπαθήσω να ενεργοποιήσω το κουμπακι που λεω εγω ποιοι μπορουν να μπαίνουν.
Νταξει;


Χτες Κυριακή, κατα τις μία ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ χτυπά το κινητό μου με Sms, ξυπνώντας με.
ΕΛΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΕΤΑΡΤΗ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ

Δεν ξέρω εσεις, αλλά εγω, όταν με παίρνουν νυχτιάτικα και με αναστατώνουν και μου λένε κάτι επιτακτικά χωρις ένα "σε παρακαλώ", μου βγαίνει άρνηση.
Ειδικα όταν εχεις κάνει συμφωνία για Τριτη και Τεταρτη και ξέρουν ότι έχεις παιδί,
και ειδικα όταν για να βολέψεις καταστασεις, πήγες άσχετες μέρες, (μάλιστα ενα βράδυ ειδοποιήθηκα στις 7 να είμαι εκεί 8, και γενικώς δεν έχω δουλεψει 2 μέρες κανονικά εδώ και ένα μήνα.)
Δεχτηκα λόγω του πενθους και της ανοργανωσιάς που επικρατούσε, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να ξαναστειλω ετσι το παιδί στους γονείς μου. Και α…

Εφαγα τα μούτρα και τα λόγια μου.

Τελικα, δεν μπορώ να το κάνω. Πάλι γραφω με το όνομα ΛΙΛΙ, οποτε πάει η ανωνυμία.
Δεν μπορω να φτιαξω άλλο λογαριασμό, γιατί ήδη 2 φορές που το δοκίμασα, μετά από λίγο ξέχασα τα πασουορντ, τα μαιλ...γάμησέ τα.

'Εφτιαξα το νέο μπλογκ, αλλα το έχω κρυφό.
Θα μου πεις, εκεί ξεσπάω τουλάχιστον και λέω όλα τα φριχτά και απαίσια μερικών ανθρώπων και τα βγάζω από μέσα μου.
Μεγάλο βάρος να κουβαλάς τις αμαρτίες αλλονών.

Αλλα αυτό με την ανωνυμία, δεν ξέρω πως θα το κάνω.

Οπότε μέχρι νεοτέρας, είμαι ακόμα εδώ.

(ασε που είδα και του followers μου και μου κακοφανηκε να τους αφήσω, το ειδα οτι ήταν σαν να μην τους τιμώ)


Θα τη βρω όμως τη λύση.
Just wait

Αντίο;

Image
Έχω μια σκέψη στο μυαλό μου εδώ και λίγο διάστημα...

Λίγο το ότι η διέυθυνση αυτή είναι γνωστή, και σε ανθρώπους που δεν ήθελα να έχουν πρόσβαση, λίγο οτι αλλάζοντας την διευθυνση 2-3 φορές έχασα ολα τα ωραία comments των πρώτων χρόνων, λίγο το οτι εχω πράγματα για τα οποία θελω να γραψω και δεν μπορώ γιατι εχω "ταυτότητα". Πολλοί άνθρωποι έχουν μια ιδεα για το ποια ειμαι, πως είμαι, ακόμα και λανθασμένη...δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει, οτι τα λόγια μου δεν έρχονται "παρθένα", δεν διαβάζει ο άλλος το ζουμι, τα λόγια από μόνα τους αλλά φιλτραρισμένα από το ποιος τα λέει.
Κι αυτό ήταν ολη η μαγεία του Μπλογκ για μένα. Η ανωνυμία, η ελευθερία.
Δεν με ενδιέφερε η 'Κοινότητα", οι σχεσεις, τα λίνκ ευγενείας και όλα όσα καθιστουν ένα κλαμπ, μια τάξη, ένα χωρίο, ενα φόρουμ.

Θέλω να ειμαι εκεί έξω, να λέω ο,τι θελω για τη ζωη μου, χωρις να κοιτάω πίσω από τον ώμο μου μην διαβάσει καποιος και παρεξηγηθει, ή μήπως έχω τραβήξει ψιλο ανώμαλους στο κατόπι μου.
Θέλω να χαθει …

Το καλύτερο δώρο

Η κόρη μου κοιτά τα δύο κεριά. Το 3 και το 9 της τουρτας μου. (που θα ειχα βάλει εδω φωτογραφία αν δεν ειχε προλαβει ο σκύλος να τα μασήσει).


"Μαμα, μην τα πετάξεις. Δεν θέλω να γερασεις το ξέρεις και το ζητάω απ'τον Θεούλη, αλλά αν γίνει αυτό, να τα κρατήσεις για όταν γίνεις 93"


Ωρες ωρες...


Ξέρω ξέρω... είμαι χαζομαμά τελικά.

Cougar

That's me.



Image

Happy birthday to me

Λεω αυριο να παω για καμια μπυρα εγω με την κολλητη μου, μιας και γιορταζω τα μπερθντέϊ μου. Θελει κανεις να ερθει? Λεω να σπασω τον κανονα του "μην γνωριζεις κανεναν μεσω του ιντερνετ" για μια φορα.

Δεν κερναω, εννοειται :P

Αστειες διαφημίσεις

Στην αναζήτηση υλικου για το άρθρο στις μπουκίτσες, έπεσα σε κατι πολύ αστεία διαφημιστικά που δεν έβαλα στο άρθρο. Δείτε τα, ειναι πολύ αστεία.










H μαμά μου είπε οτι Μπορώ....

Lili Womansown

Εφτιαξα σελιδα στο Facebook.

Lili Womansown.
Let's network!

Το βράδυ της Τρίτης....

Διαβάζω ένα κάρο ανακρίβειες στο διαδύκτιο για το θάνατο του ανθρώπου που έβλεπα σε βδομαδιαία βάση εδω και 4 χρόνια και που πρόσφατα μου έδωσε δουλειά. Κάτι ανακρίβειες απιστευτες και μάλιστα από "εγκυρους" δημοσιογράφους. Ο,τι ναναι.
Το βράδυ που χτυπήθηκε ημουν εκεί. Πριν μάθω ότι πέθανε μια μόλις ώρα αργότερα, πηγα σπίτι έβγαλα τα ρούχα μου και έγραψα το ποστ με την μέρα μου, κάτω ακόμα από την ένταση. Μετά χτύπησε το τηλέφωνο.
Πέθανε.
Απότομα απροσμενα.
Νομιζα οτι μου έκαναν πλακα.
Αφου του μίλησα και πηγε στο τμήμα!
Κατέβασα το ποστ, it was not about me anymore και το πως εγώ το βίωσα ή αν έσπασε το γαμωδοντο ή τις σκέψεις μου.
Δεν το έσβησα, ειναι ενα ημερολόγιο άλλωστε. Απλά το έκρυψα, απο σεβασμό.

Μου σφύριξαν σήμερα οτι γραφτηκε ο θάνατός του στο Τύπο του ίντερνετ και απόρησα. Τι ενδιαφερει ο θάνατος ενος ανθρωπου, γιατί διαφέρει από τους τόσους; Τι ήταν αυτό που τον έκανε να "πουλάει"; Και είδα.

Δεν ξέρω αν ήταν παντρεμένος με την Κανελλίδου, ούτε ήξερα οτι α…

Λίλη-Γυναίκα Μόνη

Μου κάνει εντύπωση μερικες φορες, πώς σε βλεπουν οι άλλοι. Ποιο επίθετο σου βάζουν.
Δεν μιλάω γι αυτόυς που σε θεωρουν ηλίθια/ κακιά / ουατέβερ βλέπουν σε σενα με τα γκαβά τους και νιώθουν οτι πρεπει να σου το πουν, αυτές ειναι ειδικές κατηγορίες.

Μιλάω για τους μη απαραιτητα ψωνισμένους και κακοπροέραιτους.
πχ, βρήκα τυχαια ενα μπλογκ όπου με ειχαν στα λινκ και...γραφει.
Λιλη-Γυναίκα μόνη.

Δεν κάνω πλάκα, αυτό γραφει.

Κάθισα για λίγο και αναρωτήθηκα τι σπρωχνει εναν άνθρωπο να γραψει στο λινκ το αν ειμαι μόνη ή όχι (και πώς εχει αυτή τη πληροφορία και ποιον ενδιαφερει στην τελικη).
(Πριν μερικούς μήνες έκανα παρέμβαση σε μια κοπέλλα η οποία έγραψε Λίλι-Μια ελληνίδα. Δεν έχω δηλώσει ποτε ξεκάθαρα την εθνικότητά μου γιατι πολύ απλά δεν ειναι αυτό που με καθορίζει. Το γράφω αυτό για να ξεκαθαρίσω οτι δεν ήταν το επίθετο "μόνη"που με ενόχλησε. Απλά με έκανε να απορήσω στο γιατί... Είναι το λιγότερο, πολύ ασυνηθιστο.)

Το επίθετο δεν εχει καμία σχεση με το μπλογκ, αλλά με το πώς με αντι…

Δωράκι

σίγουρα αρέσει και σε άλλους εκτός από μένα το συγκεκριμένο τραγούδι
(να φανταστεις δεν ακούω και ροκ)

Η μουσική επένδυση για το σποτακι του οτε-κονεξ-ουατέβερ