Posts

Showing posts from February, 2010

Hahahaha

Έλαβα προχθές –μάλλον από σπόντα- ένα mail που είχε τίτλο «διαδώστε το» κι αφορούσε μια πρόταση αντίδρασης σχετικά με το περιβόητο πλέον εξώφυλλο του FOCUS. Ηταν εύκολο να καταλάβει κανείς (από τις αλλεπάλληλες ενδείξεις αποστολής), ότι ο η ιδέα άρεσε σε μέρος των αποδεκτών και είχαν προσφερθεί να τη διαδώσουν.
Λόγω μιας έντονης δυσφορίας και δυσπιστίας που μου προκαλούν τα «chain emails» βάλθηκα να ψάξω λίγο παραπάνω το θέμα και να, τι βρήκα: Εμπνευστής (και συντάκτης;) φέρεται ο βουλευτής της ΝΔ Πάνος Καμμένος, στην ιστοσελίδα του οποίου όμως ουδέν σχετικό αναφέρεται. Πρωτοδημοσιεύθηκε με το όνομα του βουλευτή σε 2-3 site κι από εκεί ξεκίνησε το ταξίδι.
Το κείμενο καλεί όσους θέλουν, να αντιγράψουν 2 γραμμές διατυπωμένες στα γερμανικά και να τις στείλουν στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του αρχισυντάκτη του περιοδικού. Για να μην υπάρχουν απορίες κι ερωτήσεις δίνεται η μετάφραση στα ελληνικά, ώστε να είναι ξεκάθαρο το αντικείμενο της διαμαρτυρίας: «Η χώρα που γέννησε τον Αδόλφο Χίτλερ, δεν…

Καλέ μου...

Image
love songs

womanzone's podcast



















Η χτεσινή νύχτα και σημερινή μερα ήταν πολύ εντονη από συναισθήματα. Βρήκα παλιές μου σχέσεις στο φεις μπουκ, συμμαθητές που συμπαθούσα ιδιαίτερα, και έκανα μια βουτιά στο παρελθόν με τα μούτρα. Απιστευτη νοσταλγία, γλυκόπικρες αναμνήσεις.
Οσοι ήσαστε εδώκαμποσα χρονακια θυμόσαστε τον Κύρι. Τον Κύρι που προσπάθησα να ξαναερωτευτώ όταν ήρθε, τον Κύρι που έλιωνε οταν με εβλεπε όπως δεν με κοιταξε κανένας άντρας ποτέ.
Τον Κύρι που έφυγε για Αμερική και παντρέυτηκε και δεν μου μιλούσε πια.
Τον Κύρι που χώρισε και χτες μου έστελνε μηνυματάκια για να τα δει η γυναίκα του.
Δεν με πείραξε...πολύ. Οπως ήξερα οτι μια μέρα θα μου ξαναμιλούσε, έτσι ξερω και τι έχει στην καρδιά του. Αυτός ο άνθρωπος είναι δεμένος μαζί μου με ένα νήμα που όυτε εγώ μπορώ να εξηγήσω. Θα ρθει ο καιρός που θα μπουν καποια πράγματα στην θέση τους.

Ο Αγγελος κι εγώ χωρίσαμε ουσιαστικά αρχες Δεκεμβρίου και τυπικά αρχες Ιανουαρίου.
Κρατάμε επαφή, όπως κρατάνε όλοι οσοι ερωτευτηκαν, η βαριούνται.
Ε…

Editorial peri podcasts

Εκανα τις δοκιμές μου, εβγαλα σοβαρότητα, stand up comedy, δοκίμασα εντάσεις, νομίζω έιμαι έτοιμη να τα βάλω είτε σε ειδικές ενότητες, είτε να προσθέσω τη σελίδα του ποντκαστ στο μπλογκ.

Ειδώμεν.


Ψάχνω να κατεβάσω ραδιοφωνικό πρόγραμμα.
I ll keep you posted.

TELEIO!

Γερμανών συνέχεια

Ακούω φράσεις και τις σχολιάζω στο μυαλό μου.

"Είμαστε σαν την καμήλα που γονατίζει και την φορτώνουν. Αν είχαμε περηφανεια πολιτική δνε θα τολμούσαν..."
Δεν ξέρω καν ποιος μιλάει έχω πλάτη γυρισμένη αλλά και αλλιώς να μουν δεν τους ξέρω όλους αυτούς, και δεν με ενδιαφερει να τους μάθω. Ομως από αυτη τη φραση κρατάω 2 πράγματα.
Οτι αυτός που μιλάει ειναι αντιπολίτευση και το παει εκει που θέλει, και οτι η λέξη τολμουσαν δειχνει μια νοοτροπια νταη. Δεν εκφοβίζεις τον σεβασμο. Τον κερδίζεις. Τον νιωθεις, τον χαρίζεις πριν τον απαιτήσεις για τον εαυτό σου.

"Αν το έκαναν αυτό στους Ισραηλίτες..."
Τώρα θα συγκρίνουμε τα δικά μας πάθη και ιστορία στον παγκόσμιο πόλεμο με αυτά που τραβήξαν οι εβραίοι; Το χουμε χασει τελείως πια;

Μας πήραν τα αρχαια , τα νομίσματα, τα, τα, τα....
Σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, ο πόλεμος έφερε λεηλασίες, βιασμούς και φρικαλεότητες. Το επιχειρημά μας σαν Ελληνες στο γεγονος οτι πλεον ταχουμε κανει σκατα και καποιος το έγραψε, ειναι να ανασύρο…

Περι Φόκους

Δεν πιστεύω τις μαλακίες που βλέπω στην τιβι περί Γερμανών.
Δηλαδή είμαστε τοσο ανώριμοι ως λαός να κοροίδευουμε και να εξαγριονώμαστε και να επαναφερουμε μνήμες ναζίστικές επειδη ενα περιοδικό ειπε ξεκαθαρα αυτό που λέμε εμείς μεταξύ μας;
Τόση υποκρισία πια;


Δεν είχαμε κυβερνήσεις επί κυβερνήσεις να "τρωνε" εις βάρος του λαού; Κλέψιμο δεν ειναι αυτό;

Οι έμποροι δεν έκλεβαν στο ζύγι; Οι μετανάστες που με πονηρια (εξυπνάδα το λέμε εμείς) εβγαζαν πεντε φραγκα στη πλάτη του πελάτη για χρόοοονια, οι εστιατορες που χρέωναν μια χωριάτικη 3 χιλιάρικα τους τουρίστες...τα ξεχνάμε;
Αυτοί είμαστε δεκαετίες τώρα, και ήμασταν, δεν εχουμε ηθος, ως λαός.


Πήραμε λεφτά απο την Ευρώπη για συγκεκριμένο σκοπό.
Και τα φάγαμε. (Φάγανε οι απο πάνω δηλαδή)
Αντι να κοιταξουμε να δούμε πώς θα ζήσουμε, να ξηλώσουμε τις βιλάρες και τα γιοτ να ξεχρεωσουμε μπαμ μπαμ, οι Γερμανοι μας φταίνε που θέλουν να μας ψηφίσουν εκτός Ευρωπαικής Ενωσης.
"Αυτοί φταινε".
Ρε δεν πατε καλα.

Μιλάει το κανάλι το γνωστό για …

Βαρέθηκα

Η μητέρα μου στο τηλέφωνο αρχισε να μου περιγράφει πόσο δύσκολο είναι να τον καθαρίζει, οτι ο πατερας μου παιρνει κρυφα να φάει τυρόπιτες τους γείτονες και μετα΄υποφέρει και δεν σταμάτησε να κλάιγεται στο τηλέφωνο.

"Δεν θα τον στειλεις στο νοσοκομείο τώρα" της λέω. 'Οταν είχε ελπίδες, τον κράτησες, τώρα που θα πεθάνει, θα πεθάνει σπίτι του, όχι εκει που φοβάται"
Την βλεπω, ψάχνει στήριγμα, δικαιολογια.

"Αν δεν αντεχεις να φύγεις από το σπίτι να πάω εγώ να μείνω εκεί να τον προσέχω" της είπα.
Ξέροντας οτι δεν θα άφηνε ποτέ τον έλεγχο. Δεν θα μπορούσα με την μικρή να παω άλλωστε.

Μαζεύτηκε λίγο.
"Ολοι με κατηγορείτε, δεν ξέρετε τι πέρασα αυτόυς τους μήνες"
"Πρώτον, σταμάτα να κλαίγεσαι και να τον κατηγορείς.
Δεύτερον, ποιοι εμείς;"
Φούντωσα
"Σε ποιον αναφερεσαι γαμώ το κέρατο μου; Σε μένα πας να το παιξεις θύμα;
Πού είπες στον πατέρα μου οτι τον έβρισα, που με αποξένωσες;"

Είχα πάρει φόρα.

"Μα του είπες οτι εχω φίλο!"
Κοντοσταθηκα.
Μ…

Ψωναρα τάιμ

Από τα χρόνια που δούλευα στον Τζερόνιμο, ήθελα να κάνω και ραδιόφωνο αλλα δυστυχώς ο αδερφός που ήταν υπεύθυνος του ραδιοφώνου δεν με χωνευε, σε αντίθεση με τα αδέρφια που είχαν την τηλεόραση που με συμπαθούσαν ιδιαίτερα.

Είναι καιρός που ψάχνομαι να κανω ραδιοφωνική εκπομπή στο ιντερνετ αλλα δυστυχώς δεν ξέρω πώς να το στήσω.

Σκεφτόμουν καιρό να κάνω ποντκαστς αλλα μια απόπειρα πριν χρόνια με ειχε ξενερώσει, γιατί ξαφνικά δεν ειχα τίποτα να πω. Και η φωνή μου χαλια. Λόγω μικροφώνουν ακουγοταν από την "μυτη".
Ομως τωρα το πήρα απόφαση.

Ακουσα το αποτελεσμα και γελαγα με την φωνή μου που ακούγεται επιτηδευμένη αλλα και στην τιβι το ίδιο ειχε γίνει. Στις πρώτες εκπομπές ήμουν σαν ξυλάγκουρο που λεει τις ειδήσεις στο κρατικό κανάλι αλλά μέχρι το τέλος της πρώτης χρονιάς σήκωνα τη φούστα μου στο καμέραμαν εκτός πλάνου για να τρέμει η κάμερα.
Μαλακιούλες.

Μια άλλη απόφαση που πήρα ειναι να καταργήσω μάλλον το boukitses.gr για τον απλούστατο λόγο οτι δεν ξέρω να το χειρίζομαι σωστά. Ε…

Θριλερ-συνέχεια...με την εταιρεία.

Λαμβάνω ενα σμσ που μου λεει οτι αν δεν τακτοποιήσω τα τιμολόγια, θα με καταδώσουν στην εφορία.
Μ'εχετε δει τσατισμένη;
Παιρνω την κωλοεταιρεία και τους λέω οτι δεν εχω τα νούμερα.
Λειπει μεν μια αποδειξη αλλά το πρόβλημά τους ειναι οτι σε μια η δύο πληρωμές δεν παρακράτησαν το 20% και έβαλαν όλο το ποσο στην τράπεΖα. Οκ, τωρα απο μένα τι θες;
Να σου δωσω τα λεφτά; Να σου δώσω απόδειξη;
Δεν καταλαβαίνω.

Οπότε παιρνω τον λογιστή και του λέω οτι δεν έλαβα τίποτα και ισχυριζεται οτι μου στειλε μαιλ.
Τίποτα δεν εχει στειλει. Η είναι ΤΟΣΟ ανίκανος. Δεν ξέρω.
Του λεω να μου πει τα νούμερα τωρα, έχω το μπλοκάκι μου, να τελειώνουμε.
Μου λεει οτι δεν ειναι υπαλληλός μου και μου το κλείνει.


Ε;


Δεν φαγώθηκαν για την απόδειξη;
Ξαφνικά αρχιζω και συνηδειτοποιώ οτι το πράγμα ειναι προσωπικό. Γιατί; Ούτε ξέρω.
Ισως γιατι τους ειπα επανελλειμένως οτι ειναι ανίκανοι, ίσως γιατί αναγκαστηκε ο λογιστής να με παρακαλέσει περσι να μην παω στην αστυνομία για τον υπάλληλο που απείλησε με χειροδικία και να συνεχίσω ν…

Για μένα.

Εστειλα την πρώην πεθερά μου στο πατρικό μου.
Η μητέρα μου παραδόξως δέχτηκε. Φοβήθηκε σήμερα.
"Σ'ευχαριστώ, έχω ανάγκη να μιλήσω με καποιον" μου είπε κλέινοντας.
...
Δεν καταλαβαίνει οτι ο κόσμος θέλει να παει να δει τον πατέρα μου;
Οτι δεν ειναι εκείνη το ζητούμενο;

Η πρώην πεθερά μου πήγε.
"Για μένα ήρθες!" της είπε.
"Για τον Χ ήρθα. Και για σένα, αλλα κυρίως για τον άρρωστο."
"Νίκησε τον καρκίνο" έλεγε μετά με σιγουριά.
"Αφου δεν πονάει" πρόσθετε.
Ο,τι να'ναι.
Κοιταξε τα λουλούδια που έφερε η πρώην πεθερά μου, κατά διαβολική συμπτωση τα αγαπημένα της, τουλίπες.
"Για μένα τα έφερες."

Της το ξαναπε μετά. "Για μένα ήρθες."
Της κακοφάνηκε της πρώην πεθεράς μου.


Ο καθένας στην κοσμάρα του και με το Εγώ του. Πρωταγωνιστής στο δικό του έργο.
Ναι, η μητέρα μου αναγκάζεται να τον πλενει και να τον φροντίζει, όμως εκείνη θέλησε να είναι η μόνη εκεί. Δύσκολη και άχαρη δουλειά. Ο πατερας μου την βρίζει και κάνει καπρίτσια.
Ομως δεν μ…

Η Σπανακόπιτα

Πήρα ο πατέρας μου τηλέφωνο κλαίγοντας. Θέλει σπανακόπιττα. Η μανα μου δεν του δίνει. Είναι σατανάς.
"Φέρε μου δυο κομμάτια" .
Κοιτάω το φαί που μαγειρεύω για το παιδί, την σκόνη έξω που μας εμπόδισε να πάμε στο εξοχικό, και σκεφτομαι οτι μόλις ξύπνησα, θα πρέπει να ντύσω το παιδί και να τρεχουμε για σπανακόπιτες και να πέσω πάνω στη μάνα μου η οποία θα φωνάζει....

Δεν θέλω να πάω. Νιώθω χρησιμοποιήμενη στα παιχνιδακια δύναμης που κάνουν. Ο πάτερας μου μου γύρισε την πλάτη ξανα και ξανά, καταπινε αμάσητα ό,τι του λεγε, εγώ ημουν δηλητηριασμένη, το σόι ο διάολος...Τοποθετείται απέναντι σε καποιον όπως τον συμφέρει.
Τώρα θέλει σπανακόπιττα, θεώρει οτι την δικαιούται ως αρρωσςτος που είναι να γίνονται τα καπρίτσια του. Η μάνα μου θέλει τον απόλυτο ελεγχο και έχει αποξενώσει τους πάντες.

Και τώρα καλούμαι εγώ να πάω.
Δεν θέλω.

Σκεφτόμουν την όλη διαδικασία,όταν ξαναχτύπησε το τηλέφωνο.
"Μην πας,μου έφερε γιαούρτι"
Ζήτησα να της μιλήσω, τη ρώτησα αν θα παει να του παρει σπανακόπ…

Cry me a river

Image
Χαλάω εγώ χατήρι;




Cry me a river

Lili's podcast















Je t'aime

Lili's podcast













Οσοι απο σας μου είπατε πολλά και καλά, τα έλαβα και τα χάρηκα.
Αλλά δεν τα "εκδωσα". Είναι δικά μου. :)

Αηδία

O Φωτης και η Μαρία κοροιδεύουν την Μόνικα, δημοσίως, για ένα "ελλάτωμα" που εχει στο πρόσωπό της.
Η Μαρία είδε το ξεσκασμένο αφυδατωμένο δέρμα της και το δόντι της που μαυρίζει στο ούλο πριν αρχίσει να κοροιδεύει κοριτσάκια-πού δεν μπορούν να απαντήσουν- από το βήμα που της δίνει η εκπομπή της;

Δεν εχουν μαθει οι ηθοποιοί οι καλλιεργημένοι, οτι κρίνουμε μόνο τις πράξεις και τις αποφάσεις των ανθρώπων, και όχι τα συναισθήματά τους, ούτε τα χαρακτηριστικά τους;
Τόσο Τσέχωφ, Χέμιγκουεϊ, και ό, τι άλλο περηφανεύονται οτι μελετάνε και δεν ακούμπησε τίποτις;

Πού είναι το χιούμορ;
Να φέρουμε και μια χοντρή στο πλατό να γελάσουμε, να παιρνουμε τηλέφωνο να λεμε "κακάκια" στον αέρα, και να φερουμε κανα ψευδό παιδάκι, να γεμίσει ο τηλεοπτικός αέρας.

Μα είμαστε ΣΟΒΑΡΟΙ τώρα;

Θα πρεπε η γυναικα αυτή να πάρει τηλέφωνο την κοπελίτσα και να της ζητήσει συγγνώμη για τις γκριμάτσες που έκανε και τον πόνο που της προκάλεσε.ν Διότι δεν υπάρχει αμφιβολία οτι το κοριτσάκι θα την ένιωσε την &…

Κεφάκια

Image
Χτες πήγα και καραοκιάστηκα. Δεν είχε ψυχή και το καταευχαριστήθηκα. Πρέπει να τραγούδησα 10 κομμάτια. Θέλω να πάω να ηχογραφήσω 2-3 τραγούδια ακόμα, αλλά θα πρέπει να περιμένω να μου περισσέψουν.

Για τη ωρα σας βάζω ένα-δυο από τα παλιά, και old time favorites.




Waiting for you

Lili's podcast

















100 ways

Lili's podcast
















How do you keep the music playing

Lili's podcast
















Google your name

Είχα να το κάνω από τότε που έβγαινα πρώτη κάτω από "π'τάνα"-λόγω έκφρασης, "σεξ" και πίπες.
Για το τελευταίαο δεν ξέρω γιατί, το κάπνισμα τοχω κόψει.
Και ταξίδεψα πισω σε εποχές όπου είχαν λυσσαξει η μισοί να με φάνε, και οι άλλοι μισοι να με υπερασπιστούν.

Ερήμην μου, φυσικά, λες και η σάρκα μου ήταν λαγάνα που τραβολογούσαν αδηφαγα χεράκια για να φάνε.
Μου έλειψαν οι συζητήσεις που ειχα με πολλους, αλλα δεν μου λείπει καθόλου αυτός ο εκτυφλωτικός προβολέας που επέτρεπε στον καθένα να με ερμηνεύει, να μιλάει για μένα, να κοιττάει με το τυφλό του μάτι ψάχνοντας ως αισθητικός για ψεγάδια στο δέρμα μου με μεγεθυντικό/παραμορφωτικό φακό.

Μερικά λινκ εκείνης της εποχής....


http://www.digital-era.org/blog/?p=353

http://provatos.blogspot.com/2005/10/blog-post_14.html

http://afmarx.wordpress.com/2006/02/(Kleftra kissa)


http://blog.teleologikos.eu/?p=66#comments

http://lamproukos.blogspot.com/2006/04/party-bloggers.html

http://kourouna.blogspot.com/2006/02/blog-post_10.html


Αξέχα…

Κα τσινγκ!

Image
Αυτό το διαστημα ειχα ξεμείνει από ρευστό. Οι λογαριασμοι πληρωμένοι-καλά όχι όλοι- και τα ντουλάπια γεμάτα φαγητό αλλά ειχα ξεμείνει από χρήματα να κινηθώ, να παμε κανένα σινεμά.
Κι εκεί που βαρυγκομαχούσα στην ιδέα να φορτώσω πάλι την πιστωτική, ήρθε λουκούμι, ενα τατουαζ.
Αδερφος παλιού πελάτη, και χαφ-μπρόδερ της κόλλητής.

Δεν σκέφτηκα να το πάρω φωτογραφία πριν βαλουμε την ζελατίνα.

Μου αρέσει όλη η διαδιακασία της δημιουργίας. Είναι πρόκληση να πρέπει Να "ζωγραφίσεις" σε μια ανώμαλη επιφάνεια, που πνίγεται από το μελάνι (αλλα δεν σκουπίζεις για να μην φύγει η στάμπα από κάτω) στα τυφλά, και να βγάζεις ένα ωραίο αποτέλσμα.

Ανεβαίνει η αδρεναλίνη, βάζεις λεφτά στη τσέπη σου.

Αν θα ξανάνοιγα το μαγαζί;
Δεν ξέρω.
Δεν θέλω η μικρή να μεγαλώσει σε αυτό το περιβάλλον. Ναι, βριστε με αλλα δεν γουσταρω να μεγαλώνει θεωρόντας φυσιολογικό το να τρυπιεσαι παντού.
Φτάνει που ο μπαμπάς ειναι γεμάτος από πάνω μεχρι κάτω (γέμισε "μετά"), ήδη δεν ξερω πως να διαχειριστώ τη χαρά της ο…

'Ο,τι να'ναι....

Προς μερικούς μερικούς που δεν βλέπουν οτι εδω είναι ένα "ημερολόγιο". Με προσωπικές ιστορίες και σκέψεις.
Κάντε μου την χαρη και σταματήστε να προσπαθείτε να βγάλετε στο μπλόγκ μου τέτοια άκυρα, άτοπα σχολια με link και Url χωρίς να με εχετε ρωτήσει αν θέλω το μπλογκ μου να γίνει πλατφόρμα διαφήμισης. Είναι αγένεια.



Ένα νέο blog γεννήθηκε με σκοπό να δώσει βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατότητα να ακουστήη γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες

Ζητάμε και την δική σας στήριξη καθ…

Είμαι χαζός και μόλις καρφώθηκα.

Λεει η Τζενη Μπαλατσινου στο Backround όπου παιζει η τιβι.
"ο μεγαλύτερος φόβος μου ειναι να μην μπερδευτουν τα εισιτήρια στην έξοδο."
Και εννοεί η γυναίκα φυσικά μην παθάνει καποιος από την οικογενειά της προ φυσικής ροής και ώρας.

Και καθονται στο πανελ ...

"Ωραια φράση, θα την υιοθετήσω, αλλά τι εννοούσε;" (ελεος)
"Μα προφανώς μην πάρει ο καθένας διαφορετικό δρόμο αργότερα". (χάνω το φως μου)



Κανεις, μα κανείς από αυτούς τους φωστήρες που δικάζουν και έχουν "αποψη" για όλους και για όλα δεν ειχε την εξυπνάδα και την αντίληψη να καταλάβει μια τόσο απλή φραση.

Ε ρε ζημιά που έκανε το Τσερνόμπιλ πριν 20 χρόνια....

Οχι, σημαίνει όχι, γαμώτο.

Καταντάει γελοίο πια.
Με πηρε ο διευθυντής της εταιρείας απο το κινητό του, αφου δεν απαντούσα στις κλήσεις.

Ημουν άμεση.
"Τι θέλετε;"
"Πρέπει να κάνετε μια ηχογράφηση..."
"Πρέπει;"

"Ποιος ειναι το πρόβλημα;"
"Είστε αγενεις για αρχη, και αγνοείτε τις παρακλήσεις μου να με αναπληρώσετε από την ημέρα που με απείλησε ο υπάλληλός σας, με αποτελεσμα να νιώθω μαλάκας."
"Δεν το πιστεύω αυτό... μπορεί να σας "μάλωσε"..." (με ύφος δεν ακουω τι λες με ενδιαφερει να σε φερω εκεί που θέλω εγω)
Θέε μου τι ακούω, να με μαλώσει το 20χρονο;
Κια τον τύπο να με πατρονάρει.
"Ελάτε πηγαίνετε τώρα να κάνουμε τη δουλεια μας"
.... "Τόσα".
"Από τόσα το πάτε τόσα;"
"Είστε ελεύθερος να αρνηθείτε."
"Μα ελάτε τώρα, τα παραλέτε..."
"Χαίρετε".






Δηλαδή μήπως πρέπει να φτάσω στο σημείο να κάνω ασφαλιστικά μέτρα;:P
Αν αυτό δεν είναι παρενόχληση, τότε δεν ξέρω τι μου γίνεται.

Μια τυπική εργασιακή μέρα

Πριν ένα χρόνο, ο σύζυγος μιας ιντερνετικής φίλης μου έκανε μια προσφορά, να ντύσω με την φωνή μου ένα τηλεφωνικό μενού. Ζήτησα τα χρήματα που ήθελα, έστειλα γραπτή προσφορά για τον εαυτό μου και το στούντιο (ήταν ασχετοι) και πήγα να κάνω την ηχογράφηση. Εκεί με περίμεναν ανθρωποι μιας διαφημιστικής, ο φίλος, και οι υπεύθυνοι στο τμήμα της τηλεφωνικής εταιρείας.
Με διέκοπταν συνέχεια για να κάνω την φωνή μου πιο έτσι και πιο αλλιώς (στυλ Βίλλατζ τα σινεμα, αν θυμάστε) αλλα πιο τραβηγμένο γιατί ήταν λέει νεανικό κοινό.
Το νεανικό κοινό όμως δεν ειναι λοβοτομημένο και θεωρούσα το όλο εγχειρημα ηλίθιο. Πραγματικά. Φάγαμε 4 ώρες για δουλειά μίας. Ασχετοσύνη.
Ευτυχως για μένα αυτή ηταν η μοναδική φορά που ήρθαν ως το στουντιο.

Λίγο καιρό αργότερα ο φίλος παραιτήθηκε λεγοντας μου οτι ήταν αισχρή η κατάσταση εκεί. Ανέλαβε άλλος. Μου ζητούσαν να τους κρατήσω χρόνο για το καλοκαίρι και μετά τίποτα. Κάποια στιγμή έμαθα οτι παραιτήθηκε κι αυτός.
Η φωνή μου στο ακουστικό, να ακούγεται χάλια.
Οχι οτι μ…

Μικροκουτσομπολιά

Παρασκευή βράδυ, βλεπουμε στις ειδήσεις το διαζύγιο Μενεγάκη-Λάτισου.

"Μαμά, γιατί έδειξαν την ξανθιά κυρία;" με ρωτά η μικρή όταν ξαπλώσαμε.
"Γιατί χώριζει."

Παύση.
"Και ειναι σημαντικό;"



Τι να του πεις τώρα του παιδιού.
Ναι, ειναι σημαντικό. Για κείνη, για κείνον για τα παιδάκια τους.
Για μας;
Οχι.



Χτες επιασα την κατάρευση λαιβ ον κάμερα της Τζούλιας την ώρα που μαγείρευα.
Και όοοοολοι αυτοι που στα χειρότερα δράματα εκφραζουν καχυποψία, έκαναν μόκο.
Ποσο χαζους μας περνάνε αλήθεια...

'Ηταν πάντως αξιολύπητο το θέαμα.
Τόσο κακόπαιγμένο πέσιμο έχω να δω από... well ποτέ.



Λεπτομέρεια που σκοτώνει.
Την ώρα που "έπεσε" τραγουδούσε το "Τσουλες" της Βίσση, η οποία το ηχογράφησε αν δεν κάνω λάθος, μόλις χώρισε με τον Ψωμόπουλο.



Δεν έχω διάθεση να γράψω για σοβαρά θέματα, περναώ δύσκολες εποχές αυτό το διαστημα και κρατώ την ενέργειά μου.

Ευχαριστώ όμως τον Κο Αλεβάντη που με ένα σχόλιό του που δεν δημοσίευσα, με έφερε σε επαφη με κάποιους αξιόλογους αν…