Ατιτλο




Οταν την είδα, έκλαψα.
Και έκλαψα και την δεύτερη φορά και την τρίτη.
Ωσπου ήρθε η μικρή και με ρώτησε γιατί.
Και της απάντησα αυθόρμητα οτι με συγκινησε αυτή η αγάπη των δικών σου ανθρώπων.

Εχω πολλους ανθρώπους που με βοήθησαν και με βοηθάνε.
Ομως αυτή η αγάπη η ανιδιοτελής, αυτή η διάθεση για προστασία, και όχι ο ανταγωνισμός και η επιθυμία κυριαρχίας που εχω γνωρίσει ως τώρα...αυτην την αγάπη που έχω...όχι, είχα να δώσω και που μου λείπει τοσο...
Εμαθα να ζω χωρίς αυτήν
Αλλα δεν ζω.


Τελικά.

Comments

ria said…
xwris logia....

Popular posts from this blog

Ξερόλιαση....

Θα ξαναπαντρευτείς ενώ εχεις παιδί;;;;

Τα σεντόνια.